ਨਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤਤ੍ਤਦੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੈਵਤਮ੍ । ਉਰਗਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ ॥੧-੧੪-
ਉਥੇ ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਸੱਪ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੁਣੇ ਗਏ।
ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰੇ ਤੁ ਹਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਜਲਚਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ । ऋषਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵਮੇਵੈਤਨ੍ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਸ੍ਤਦਾ ॥੧-੧੪-
ਉਥੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਘੋੜਾ ਤੇ ਜਲਜੀਵੀਆਂ ਵੀ ਨਿਯਤ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ।
ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਯੂਪੇषੁ ਨਿਯਤਂ ਤਦਾ । ਅਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨੋਤ੍ਤਮਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਹ ॥੧-੧੪-
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪਸ਼ੂ ਯੂਪਾਂ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਤਂ ਹਯਂ ਤਤ੍ਰ ਪਰਿਚਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਕृਪਾਣੈਰ੍ਵਿਸਸਾਰੈਨਂ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ ॥੧-੧੪-
ਉਥੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਉਸ ਘੋੜੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਪਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ।
ਪਤਤ੍ਰਿਣਾ ਤਦਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਸ੍ਥਿਤੇਨ ਚ ਚੇਤਸਾ । ਅਵਸਦ੍ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਕਾਮ੍ਯਯਾ ॥੧-੧੪-
ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਥੇ ਸਥਿਰ ਮਨ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ।
ਹੋਤਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸ੍ਤਥੋਦ੍ਗਾਤਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸਮਯੋਜਯਨ੍ । ਮਹਿष੍ਯਾ ਪਰਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਥ ਵਾਵਾਤਾਮਪਰਾਂ ਤਥਾ ॥੧-੧੪-
ਹੋਤਾ, ਅਧਵਰਯੁ ਤੇ ਉਦਗਾਤਾ ਨੇ ਰਾਣੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮਿਲਾਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਘੁੰਮਾਇਆ।
ਪਤਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਪਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਪਰਮਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ ॥੧-੧੪-
ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪੰਛੀ ਦੀ ਚਰਬੀ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਰਿਤਵਿਕ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਈ।
ਧੂਮਗਨ੍ਧਂ ਵਪਾਯਾਸ੍ਤੁ ਜਿਘ੍ਰਤਿ ਸ੍ਮ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਨਿਰ੍ਣੁਦਨ੍ ਪਾਪਮਾਤ੍ਮਨਃ ॥੧-੧੪-
ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਰਬੀ ਦੇ ਧੂਏਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਂਘੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕੀਤੇ।
ਹਯਸ੍ਯ ਯਾਨਿ ਚਾਙ੍ਗਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ । ਅਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਮਸ੍ਤਾਃ षੋਡਸ਼ਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ ॥੧-੧੪-
ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਸੋਲਾਂ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਖਾਸੁ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਹਵਿਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਚੈਕਸ੍ਯ ਵੈਤਸੋ ਭਾਗ ਇष੍ਯਤੇ ॥੧-੧੪-
ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲਕਸ਼ ਦੇ ਡਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਲਈ ਵੈਤਸ ਦੀ ਪਾਤੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਃ ਕਲ੍ਪਸੂਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ । ਚਤੁष੍ਟੋਮਮਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ॥੧-੧੪-
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਲਪਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਚਤੁਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਸਂਖ੍ਯਾਤਮਤਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍ । ਕਾਰਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਹਵੋ ਵਿਹਿਤਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ॥੧-੧੪-
ਉਕਥਿਆ ਦੂਜਾ, ਗਿਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਅਗਲੇ ਕਰਮ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਏ ਗਏ।
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਟੋਮਾਯੁषੀ ਚੈਵਮਤਿਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਨਿਰ੍ਮਿਤੌ । ਅਭਿਜਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਚ੍ਚੈਵਮਾਪ੍ਤੋਰ੍ਯਾਮੌ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਃ ॥੧-੧੪-
ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਟੋਮ, ਆਯੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਵੀ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਜਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ, ਆਪਤੋਰੀਆਮ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਵੀ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਹੋਤ੍ਰੇ ਦਦੌ ਰਾਜਾ ਦਿਸ਼ਂ ਸ੍ਵਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੇ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍ ॥੧-੧੪-
ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਧਵਰਯੂ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਉਦ੍ਗਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਥੋਦੀਚੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈषਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਵਿਹਿਤੇ ਪੁਰਾ ॥੧-੧੪-
ਉਦਗਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਦਾਨ ਵੱਡੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਮਾਪ੍ਯ ਤੁ ਤਦਾ ਨ੍ਯਾਯਤਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ । ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯੋ ਹਿ ਦਦੌ ਰਾਜਾ ਧਰਾਂ ਤਾਂ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ ॥੧-੧੪-
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋऽਭੂਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨਨਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਃ । ऋਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਾਨਂ ਗਤਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍ ॥੧-੧੪-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਸਾਰੇ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਵਾਨੇਵ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਮੇਕੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ । ਨ ਭੂਮ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਪਾਲਨੇ ॥੧-੧੪-
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਰਤਾਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕਰਣੇ ਵਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਭੂਮਿਪ । ਨਿष੍ਕ੍ਰਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦੇਵੇਹ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ ਭਵਾਨਿਤਿ ॥੧-੧੪-
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦੇ ਦਿਓ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਾ ਗਾਵੋ ਯਦ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਯਤਮ੍ । ਤਤ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧਰਣ੍ਯਾ ਨ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ॥੧-੧੪-
ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਮਣੀ, ਰਤਨ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਗਾਂ—ਜੋ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ—ਦੇ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰਪਤਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ । ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਨृਪਃ ॥੧-੧੪-
ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਲੱਖ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਰਜਤਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍ । ऋਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਦਦੁਃ ਸਹਿਤਾ ਵਸੁ ॥੧-੧੪-
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਚਾਂਦੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਨੇ ਉਹ ਧਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਾਯ ਮੁਨਯੇ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਚ ਧੀਮਤੇ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਨ੍ਯਾਯਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ॥੧-੧੪-
ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦਾਨ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਪ੍ਰੀਤਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਕੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ॥੧-੧੪-
ਸਭ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਜੋ ਸਹਾਇਕ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਨਾ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਦਾ । ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵਿਜਾਯਥ ਹਸ੍ਤਾਭਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥੧-੧੪-
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਮਬੂਨਦਾ ਦਾ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਇਕ ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੱਥ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕਸ੍ਮੈਚਿਤ੍ ਯਾਚਮਾਨਾਯ ਦਦੌ ਰਾਘਵਨਨ੍ਦਨਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇषੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਵਤ੍ਸਲਃ ॥੧-੧੪-
ਕਿਸੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਾਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਤ੍ ਤੇषਾਂ ਹਰ੍षਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼ਿषੋऽਥ ਵਿਵਿਧਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਮੁਦਾਹृਤਾਃ ॥੧-੧੪-
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਉਦਾਰਸ੍ਯ ਨृਵੀਰਸ੍ਯ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥੧-੧੪-
ਉਸ ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪਾਪਾਪਹਂ ਸ੍ਵਰ੍ਨਯਨਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭੈਃ । ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦृਸ਼ष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ ॥੧-੧੪-
ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਵਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਯਜਨ—ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕੁਲਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨਂ ਤਤ੍ ਤੁ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ ਤਥੇਤਿ ਚ ਸ ਰਾਜਾਨਮੁਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਤਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹਾਃ ॥੧-੧੪-
ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣਗੇ।"