ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਵਿਹਿਤਂ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਿਹੀਯਤੇ । ਤਥਾ ਭਵਨ੍ਤਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ॥੧-੧੩-
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਇੱਦਾਂ ਕਰੋ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਘੱਟ ਨਾ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਯਥੇष੍ਟਂ ਤਤ੍ ਸੁਵਿਹਿਤਂ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਿਹੀਯਤੇ ॥੧-੧੩-
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਕੁਝ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਨਹੀਂ।'
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਿਹਾਸ੍ਯਤੇ । ਤਤਃ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਹੂਯ ਵਸਿष੍ਠੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੧-੧੩-
'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ; ਕੁਝ ਵੀ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।' ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਵ ਨृਪਤੀਨ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵੈਸ਼੍ਯਾਞ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ॥੧-੧੩-
ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮੰਤ੍ਰਣ ਦਿਓ।
ਸਮਾਨਯਸ੍ਵ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦੇਸ਼ੇषੁ ਮਾਨਵਾਨ੍ । ਮਿਥਿਲਾਧਿਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰਂ ਜਨਕਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੂੰ।
ਤਮਾਨਯ ਮਹਾਭਾਗਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ॥੧-੧੩-
ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਨਕ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਥੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਕਾਸ਼ਿਪਤਿਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨਮ੍ । ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦੇਵਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਨਯਸ੍ਵ ਹ ॥੧-੧੩-
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਲਿਆਓ।
ਤਥਾ ਕੇਕਯਰਾਜਾਨਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ । ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮਿਹਾਨਯ ॥੧-੧੩-
ਕੇਕਯ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਸੁਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਅਙ੍ਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਰੋਮਪਾਦਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਵਯਸ੍ਯਂ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮਿਹਾਨਯ ॥੧-੧੩-
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਰੋਮਪਾਦ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਿਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਤਥਾ ਕੋਸਲਰਾਜਾਨਂ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਮਗਧਾਧਿਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਭਾਨੁਮੰਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਜ੍ਞਂ ਪਰਮੋਦਾਰਂ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍ । ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਾਸਨਮਾਦਾਯ ਚੋਦਯਸ੍ਵ ਨृਪਰ੍षਭਾਨ੍ । ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਨ੍ ਸਿਨ੍ਧੁਸੌਵੀਰਾਨ੍ ਸੌਰਾष੍ਠ੍ਰੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ ॥੧-੧੩-
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਦਾਰ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਓ; ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਬ, ਸਿੰਧ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਸੌਰਾਟ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਓ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਨ੍ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਨਯਸ੍ਵ ਹ । ਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਰਾਜਾਨਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ ॥੧-੧੩-
ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਮਿੱਤਰ ਰਾਜੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜੋ।
ਤਾਨਾਨਯ ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਾਨੁਗਾਨ੍ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍ । ਏਤਾਨ੍ ਦੂਤੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰਾਨਯਸ੍ਵ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ॥੧-੧੩-
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆਓ; ਮਹਾਨ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਭੇਜੋ।
ਵਸਿष੍ਠਵਾਕ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਤਦਾ । ਵ੍ਯਾਦਿਸ਼ਤ੍ ਪੁਰੁषਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾਮਾਨਯਨੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ ॥੧-੧੩-
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਮੁਨਿਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਮਹਾਮਤਿਃ ॥੧-੧੩-
ਵੈਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਵਾਨ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਖੁਦ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਮਹਰ੍षਯੇ । ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਯਜ੍ਞੇ ਯਦੁਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮੁਨਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਵਜ੍ਞਯਾ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯਚਿਲ੍ਲੀਲਯਾਪਿ ਵਾ ॥੧-੧੩-
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।'
ਅਵਜ੍ਞਯਾ ਕृਤਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ ਦਾਤਾਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਹੋਰਾਤ੍ਰੈਰੁਪਯਾਤਾ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ॥੧-੧੩-
ਜੇ ਕੁਝ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਕੁਝ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ।
ਬਹੂਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਹ । ਤਤੋ ਵਸਿष੍ਠਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੧-੧੩-
ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ। ਫਿਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਉਪਯਾਤਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰਾਜਾਨਸ੍ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਮਯਾਪਿ ਸਤ੍ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ॥੧-੧੩-
ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਚ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੈਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤੈਃ । ਨਿਰ੍ਯਾਤੁ ਚ ਭਵਾਨ੍ ਯष੍ਟੁਂ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ ॥੧-੧੩-
ਯਜਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਿਆਰੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰੁਪਹृਤੈਰੁਪੇਤਂ ਵੈ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨਸੇਵ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਸਭ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜੇ, ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਦृਸ਼ष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ । ਦਿਵਸੇ ਸ਼ੁਭਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਨਿਰ੍ਯਾਤੋ ਜਗਤੀਪਤਿਃ ॥੧-੧੩-
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ 'ਤੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਾਰਭਂਸ੍ਤਦਾ ॥੧-੧੩-
ਫਿਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਸਭ ਵਧੀਆ ਦੁਜ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਪਤ੍ਨੀਭੀ ਰਾਜਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ ॥੧-੧੩-
ਸਭ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ; ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦীক্ষਾ ਲਈ ਬੈਠ ਗਿਆ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਇਹ ਚੌਦਵਾਂ ਸਰਗ ਹੈ; ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁਰਙ੍ਗਮੇ । ਸਰਯ੍ਵਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤੀਰੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ॥੧-੧੪-
ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਘੋੜਾ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਰਾਜ੍ਞੋऽਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ॥੧-੧੪-
ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਯਾਜਕਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਯਥਾਵਿਧਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਰਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ ॥੧-੧੪-
ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਪੰਡਿਤ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵੋਪਸਦਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਮਧਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ ॥੧-੧੪-
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਵਰਗਿਆ ਤੇ ਉਪਸਦ ਦੀ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਮੁਤਾਬਕ ਨਿਭਾਏ।