ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਸੁਨਿष੍ਠਿਤਾਨ੍ । ਸ੍ਥਾਪਤ੍ਯੇ ਨਿष੍ਠਿਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਨ੍ ॥੧-੧੩-
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਿਕਾਞ੍ਸ਼ਿਲ੍ਪਕਾਰਾਨ੍ ਵਰ੍ਧਕੀਨ੍ ਖਨਕਾਨਪਿ । ਗਣਕਾਞ੍ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਨਟਨਰ੍ਤਕਾਨ੍ ॥੧-੧੩-
ਉਸ ਨੇ ਮਾਹਰ ਕਾਰੀਗਰਾਂ, ਲੱਕੜਹਾਰਿਆਂ, ਖੋਦਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਹُنਰਮੰਦਾਂ, ਅਤੇ ਨਾਟਕੀਆਂ ਤੇ ਨਰਤਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਥਾ ਸ਼ੁਚੀਞ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਃ ਪੁਰੁषਾਨ੍ ਸੁਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਨ੍ । ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮ ਸਮੀਹਨ੍ਤਾਂ ਭਵਨ੍ਤੋ ਰਾਜਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ॥੧-੧੩-
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਬੁਲਾਇਆ: 'ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ।'
ਇष੍ਟਕਾ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੀ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨੀਯਤਾਮਿਤਿ । ਉਪਕਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤਾਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਹੁਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ॥੧-੧੩-
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇੱਟਾਂ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਪਾਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਮੁਪੇਤਾਃ ਸੁਨਿष੍ਠਿਤਾਃ ॥੧-੧੩-
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸੈਂਕੜੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਬਣਾਓ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਵਾਫ਼ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ।
ਤਥਾ ਪੌਰਜਨਸ੍ਯਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਾਃ । ਆਗਤਾਨਾਂ ਸੁਦੂਰਾਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ॥੧-੧੩-
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ।
ਵਾਜਿਵਾਰਣਸ਼ਾਲਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾਗृਹਾਣਿ ਚ । ਭਟਾਨਾਂ ਮਹਦਾਵਾਸਾ ਵੈਦੇਸ਼ਿਕਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਘਰ, ਤੇ ਫੌਜੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵੀ ਬਣਾਓ।
ਦਾਤਵ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਨ ਤੁ ਲੀਲਯਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਯਥਾ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਾਃ ॥੧-੧੩-
ਖਾਣਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿਓ, ਖਿਆਲ ਰੱਖੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜਾਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਮਿਲੇ।
ਨ ਚਾਵਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਦਪਿ । ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਸੁ ਯੇ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਸ੍ਤਥਾ ॥੧-੧੩-
ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਗੁੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪੂਜਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਯੇ ਸ੍ਯੁਃ ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸੁਭਿਰ੍ਭੋਜਨੇਨ ਚ ॥੧-੧੩-
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੋਹਫਿਆਂ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਣ।
ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਵਿਹਿਤਂ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਿਹੀਯਤੇ । ਤਥਾ ਭਵਨ੍ਤਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ॥੧-੧੩-
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਇੱਦਾਂ ਕਰੋ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਘੱਟ ਨਾ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਯਥੇष੍ਟਂ ਤਤ੍ ਸੁਵਿਹਿਤਂ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਿਹੀਯਤੇ ॥੧-੧੩-
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਕੁਝ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਨਹੀਂ।'
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਰਿਹਾਸ੍ਯਤੇ । ਤਤਃ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਹੂਯ ਵਸਿष੍ਠੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੧-੧੩-
'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ; ਕੁਝ ਵੀ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।' ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਵ ਨृਪਤੀਨ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵੈਸ਼੍ਯਾਞ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ॥੧-੧੩-
ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮੰਤ੍ਰਣ ਦਿਓ।
ਸਮਾਨਯਸ੍ਵ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦੇਸ਼ੇषੁ ਮਾਨਵਾਨ੍ । ਮਿਥਿਲਾਧਿਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰਂ ਜਨਕਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੂੰ।
ਤਮਾਨਯ ਮਹਾਭਾਗਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ॥੧-੧੩-
ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਨਕ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਥੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਕਾਸ਼ਿਪਤਿਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨਮ੍ । ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦੇਵਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਨਯਸ੍ਵ ਹ ॥੧-੧੩-
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਲਿਆਓ।
ਤਥਾ ਕੇਕਯਰਾਜਾਨਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ । ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮਿਹਾਨਯ ॥੧-੧੩-
ਕੇਕਯ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਸੁਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਅਙ੍ਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਰੋਮਪਾਦਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਵਯਸ੍ਯਂ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮਿਹਾਨਯ ॥੧-੧੩-
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਰੋਮਪਾਦ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਿਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਤਥਾ ਕੋਸਲਰਾਜਾਨਂ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਮਗਧਾਧਿਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਭਾਨੁਮੰਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਜ੍ਞਂ ਪਰਮੋਦਾਰਂ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍ । ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਾਸਨਮਾਦਾਯ ਚੋਦਯਸ੍ਵ ਨृਪਰ੍षਭਾਨ੍ । ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਨ੍ ਸਿਨ੍ਧੁਸੌਵੀਰਾਨ੍ ਸੌਰਾष੍ਠ੍ਰੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ ॥੧-੧੩-
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਦਾਰ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਓ; ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਬ, ਸਿੰਧ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਸੌਰਾਟ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਓ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਨ੍ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਨਯਸ੍ਵ ਹ । ਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਰਾਜਾਨਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ ॥੧-੧੩-
ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਮਿੱਤਰ ਰਾਜੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜੋ।
ਤਾਨਾਨਯ ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਾਨੁਗਾਨ੍ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍ । ਏਤਾਨ੍ ਦੂਤੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰਾਨਯਸ੍ਵ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ॥੧-੧੩-
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆਓ; ਮਹਾਨ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਭੇਜੋ।
ਵਸਿष੍ਠਵਾਕ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਤਦਾ । ਵ੍ਯਾਦਿਸ਼ਤ੍ ਪੁਰੁषਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾਮਾਨਯਨੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ ॥੧-੧੩-
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਮੁਨਿਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਮਹਾਮਤਿਃ ॥੧-੧੩-
ਵੈਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਵਾਨ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਖੁਦ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਮਹਰ੍षਯੇ । ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਯਜ੍ਞੇ ਯਦੁਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ॥੧-੧੩-
ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮੁਨਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਵਜ੍ਞਯਾ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯਚਿਲ੍ਲੀਲਯਾਪਿ ਵਾ ॥੧-੧੩-
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।'
ਅਵਜ੍ਞਯਾ ਕृਤਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ ਦਾਤਾਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਹੋਰਾਤ੍ਰੈਰੁਪਯਾਤਾ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ॥੧-੧੩-
ਜੇ ਕੁਝ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਕੁਝ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਆ ਗਏ।
ਬਹੂਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਹ । ਤਤੋ ਵਸਿष੍ਠਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੧-੧੩-
ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ। ਫਿਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਉਪਯਾਤਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰਾਜਾਨਸ੍ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਮਯਾਪਿ ਸਤ੍ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ॥੧-੧੩-
ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।