ਸਾਨ੍ਤਃਪੁਰਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯਤ੍ਰ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ।
ਅਭਿਚਕ੍ਰਾਮ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਆਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਰੋਮਪਾਦਸਮੀਪਗਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੋਮਪਾਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ऋषਿਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵਾਨਲਮ੍ । ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ॥੧-੧੧-
ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਖਿਤ੍ਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਰੋਮਪਾਦੇਨ ਚਾਖ੍ਯਾਤਮृषਿਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਰੋਮਪਾਦ ਨੇ ਮਨੋਂ-ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸਖ੍ਯਂ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਕਂ ਚੈਵ ਤਦਾ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍ । ਏਵਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸਹੋषਿਤ੍ਵਾ ਨਰਰ੍षਭਃ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਦਿਵਸਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਤਵ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ ॥੧-੧੧-
ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਹੈ।'
ਮਦੀਯਂ ਨਗਰਂ ਯਾਤੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਮਹਦੁਦ੍ਯਤਮ੍ । ਤਥੇਤਿ ਰਾਜਾ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਗਮਨਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ॥੧-੧੧-
'ਉਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤਿਆਰ ਹੈ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ऋषਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਨृਪਂ ਤਦਾ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜਾ।' ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ।'
ਸ ਨृਪੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਞ੍ਜਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਚੋਰਸਾ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਚੱਲ ਪਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਨਨਨ੍ਦਤੁਰ੍ਦਸ਼ਰਥੋ ਰੋਮਪਾਦਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤਤਃ ਸੁਹृਦਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ ॥੧-੧੧-
ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰੋਮਪਾਦ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਸ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੌਰੇषੁ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੂਤਾਨ੍ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਃ । ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੇ, 'ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।'
ਧੂਪਿਤਂ ਸਿਕ੍ਤਸਮ੍ਮृष੍ਟਂ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪੌਰਾਸ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਾਗਤਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਹਕਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਤੇ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਯਤ੍ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਤਦਾ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਂ ਰਾਜਾ ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ ॥੧-੧੧-
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੈਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਨਾਗਰਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ। ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਮਾਨਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ । ਯਥਾ ਦਿਵਿ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕਾਸ਼੍ਯਪਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯੈਨਂ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਕृਤਕृਤ੍ਯਂ ਤਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਤਸ੍ਯੋਪਵਾਹਨਾਤ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾਗਤਾਮ੍ । ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਮੁਪਾਗਮਨ੍ ॥੧-੧੧-
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਾ ਤੁ ਤਾਭਿਃ ਸਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਉਵਾਸ ਤਤ੍ਰ ਸੁਖਿਤਾ ਕਞ੍ਚਿਤ੍ ਕਾਲਂ ਸਹਦ੍ਵਿਜਾ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਰਾਣੀ, ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲਈ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੀ।
thumb|ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸੁਣੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਅਧਿਆਇ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸੁਮਨੋਹਰੇ । ਵਸਨ੍ਤੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯष੍ਟੁਂ ਮਨੋऽਭਵਤ੍ ॥੧-੧੨-
ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਸੁਹਾਵਣੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਸੰਤ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦੇਵਵਰ੍ਣਿਨਮ੍ । ਯਜ੍ਞਾਯ ਵਰਯਾਮਾਸ ਸਂਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ ॥੧-੧੨-
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ خاطر ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤਥੇਤਿ ਚ ਸ ਰਾਜਾਨਮੁਵਾਚ ਵਸੁਧਾਧਿਪਮ੍ । ਸਮ੍ਭਾਰਾਃ ਸਮ੍ਭ੍ਰਿਯਨ੍ਤਾਂ ਤੇ ਤੁਰਗਸ਼੍ਚ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍ ॥੧-੧੨-
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।' ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਵਾਓ ਤੇ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ।'
ਸਰਯ੍ਵਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤੀਰੇ ਯਜ੍ਞਭੂਮਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨृਪੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ॥੧-੧੨-
'ਸਰਯੂ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।' ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਾਵਾਹਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮृਤ੍ਵਿਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ । ਸੁਯਜ੍ਞਂ ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਜਾਬਾਲਿਮਥ ਕਾਸ਼੍ਯਪਮ੍ ॥੧-੧੨-
'ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਤੁਰੰਤ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ: ਸੁਯਜ੍ਯ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ।'
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤਤਃ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ ॥੧-੧੨-
'ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ।' ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਸਮਾਨਯਤ੍ ਸ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ । ਤਾਨ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ ॥੧-੧੨-
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ, ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਮਮ ਤਾਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਸੁਖਮ੍ ॥੧-੧੨-
ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਧਰਮ-ਅਨੁਕੂਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: 'ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।'
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਹਯਮੇਧੇਨ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੀਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ । ਤਦਹਂ ਯष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਹਯਮੇਧੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ॥੧-੧੨-
'ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮੈਂ ਘੋੜਾ-ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਘੋੜਾ-ਯਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ऋषਿਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕਾਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਚਾਪ੍ਯਹਮ੍ । ਤਤਃ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍ ॥੧-੧੨-
'ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ।' ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ!'
ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਮੁਖਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਪੁਰੋਗਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਨृਪਤਿਂ ਤਦਾ ॥੧-੧੨-
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।