ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਚ ਤਥੋਕ੍ਤਃ ਸ ਕੇਕਯਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਤਸ੍ਮੈ ਤਂ ਵਰਦਾਯਾਰ੍ਥਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਪਿਆਰੀ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸ ਵਰਦਃ ਸਾਧੂ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਮ੍ਰਿਯਤਾਂ ਧ੍ਵਂਸਤਾਂ ਵੇਯਂ ਮਾ ਸ਼ਂਸੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਦੱਸ, ਚਾਹੇ ਮੌਤ ਆਵੇ ਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।"
ਸ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸੋ ਨृਪਃ। ਮਾਤਰਂ ਤੇ ਨਿਰਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਵਿਜਹਾਰ ਕੁਬੇਰਵਤ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਬੀਰ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜਾਨਂ ਦੁਰ੍ਜਨਾਚਰਿਤੇ ਪਥਿ। ਅਸਦ੍ਗ੍ਰਾਹਮਿਮਂ ਮੋਹਾਤ੍ ਕੁਰੁषੇ ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ, ਭੁਲਾਵੇ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਇਹ ਝੂਠਾ ਇਰਾਦਾ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਏ ਬੁਰਾਈ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ।
ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਾਦੋऽਯਂ ਲੌਕਿਕਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮਾ। ਪਿਤॄਨ੍ ਸਮਨੁਜਾਯਨ੍ਤੇ ਨਰਾ ਮਾਤਰਮਙ੍ਗਨਾਃ
ਇਥੇ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚੱਲਦੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, "ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ।"
ਨੈਵਂ ਭਵ ਗृਹਾਣੇਦਂ ਯਦਾਹ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ। ਭਰ੍ਤੁਰਿਚ੍ਛਾਮੁਪਾਸ੍ਵੇਹ ਜਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਗਤਿਰ੍ਭਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਕਰ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੰਨ। ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣ।
ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਿਤਾ ਪਾਪੈਰ੍ਦੇਵਰਾਜਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਲੋਕਭਰ੍ਤਾਰਮਸਦ੍ਧਰ੍ਮਮੁਪਾਦਧ
ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਈ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਗਲਤ ਧਰਮ ਨਾ ਅਪਣਾਉਣ ਦੇ।
ਨਹਿ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਨਘਃ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਦੇਵਿ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਝੂਠਾ ਵਾਅਦਾ ਕਦੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਏ ਰਾਣੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਵਦਾਨ੍ਯਃ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਜੀਵਲੋਕਸ੍ਯ ਬਲੀ ਰਾਮੋऽਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦਾਨੀ, ਕਰਤਬੀ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪਰਿਵਾਦੋ ਹਿ ਤੇ ਦੇਵਿ ਮਹਾਁਲ੍ਲੋਕੇ ਚਰਿष੍ਯਤਿ। ਯਦਿ ਰਾਮੋ ਵਨਂ ਯਾਤਿ ਵਿਹਾਯ ਪਿਤਰਂ ਨृਪਮ੍
ਏ ਰਾਣੀ, ਜੇ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਘਵਃ ਪਾਤੁ ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾ। ਨਹਿ ਤੇ ਰਾਘਵਾਦਨ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਪੁਰਵਰੇ ਵਸਨ੍
ਰਾਘਵ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ; ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਘਵ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਕੈਕੇਯੀਂ ਰਾਜਸਂਸਦਿ। ਭੂਯਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਯਾਮਾਸ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਮ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਲਝਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨੈਵ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਤੇ ਦੇਵੀ ਨ ਚ ਸ੍ਮ ਪਰਿਦੂਯਤੇ। ਨ ਚਾਸ੍ਯਾ ਮੁਖਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਕ੍ਰਿਯਾ ਤਦਾ
ਪਰ ਰਾਣੀ ਨਾ ਤਾਂ ਉਲਝੀ, ਨਾ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
thumb|षਡ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ षਡ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸੁਣੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ।
ਤਤਃ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਮੈਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਃ ਪੀਡਿਤੋऽਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਯਾ। ਸਬਾष੍ਪਮਤਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਾਦੇਦਂ ਪੁਨਰ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ, ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵਿਚ, ਹੰਝੂਆਂ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਆਹਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸੂਤ ਰਤ੍ਨਸੁਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਬਲਾ ਚਮੂਃ। ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਏ ਸੂਤਾ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਫੌਜ ਰਾਘਵ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਰੂਪਾਜੀਵਾਸ਼੍ਚ ਵਾਦਿਨ੍ਯੋ ਵਣਿਜਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨਾਃ। ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੁ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਃ ਸੁਪ੍ਰਸਾਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਕਮਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਵਪਾਰੀ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਣ।
ਯੇ ਚੈਨਮੁਪਜੀਵਨ੍ਤਿ ਰਮਤੇ ਯੈਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਤਃ। ਤੇषਾਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨਪ੍ਯਤ੍ਰ ਨਿਯੋਜਯ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਰਤਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਲਗਾ।
ਆਯੁਧਾਨਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਨਾਗਰਾਃ ਸ਼ਕਟਾਨਿ ਚ। ਅਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਵ੍ਯਾਧਾਸ਼੍ਚਾਰਣ੍ਯਕੋਵਿਦਾਃ
ਮੁੱਖ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੋਕ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ ਮृਗਾਨ੍ ਕੁਞ੍ਜਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਬਂਸ਼੍ਚਾਰਣ੍ਯਕਂ ਮਧੁ। ਨਦੀਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਂਸ੍ਮਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੰਗਲੀ ਮੱਧੂ ਪੀ ਕੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਧਾਨ੍ਯਕੋਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਧਨਕੋਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਾਮਕਃ। ਤੌ ਰਾਮਮਨੁਗਚ੍ਛੇਤਾਂ ਵਸਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜਿਹੜਾ ਅਨਾਜ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਸੇ।
ਯਜਨ੍ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਵਿਸृਜਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ। ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਸੁਖਂ ਵਨੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵੇਗਾ।
ਭਰਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ। ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਸਂਸਾਧ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਭਰਤ ਅਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਰਾਜੇਗਾ; ਤੇ ਰਾਮ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਭਯਮਾਗਤਮ੍। ਮੁਖਂ ਚਾਪ੍ਯਗਮਚ੍ਛੋषਂ ਸ੍ਵਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵ੍ਯਰੁਧ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਰ ਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਰੁਕ ਗਈ।
ਸਾ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਚ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਮੁਖੇਨ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਾ। ਰਾਜਾਨਮੇਵਾਭਿਮੁਖੀ ਕੈਕੇਯੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਡਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉਦਾਸ, ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਕੈਕੇਈ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਗਤਧਨਂ ਸਾਧੋ ਪੀਤਮਣ੍ਡਾਂ ਸੁਰਾਮਿਵ। ਨਿਰਾਸ੍ਵਾਦ੍ਯਤਮਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਭਰਤੋ ਨਾਭਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਭਰਤ ਉਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੇਗਾ ਜੋ ਧਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਸੁੰਨਾ ਤੇ ਸੁਖ-ਰਸ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਦ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸ਼ਰਾਬ।
ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਂ ਮੁਕ੍ਤਲਜ੍ਜਾਯਾਂ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯਾਮਤਿਦਾਰੁਣਮ੍। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚਾਯਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਲੱਜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਹਨ੍ਤਂ ਕਿਂ ਤੁਦਸਿ ਮਾਂ ਨਿਯੁਜ੍ਯ ਧੁਰਿ ਮਾਹਿਤੇ। ਅਨਾਰ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਯਮਾਰਬ੍ਧਂ ਕਿਂ ਨ ਪੂਰ੍ਵਮੁਪਾਰੁਧਃ
ਮੈਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਲਾ ਕੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਝੋਲਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਅਯੋਗਯਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਤਸ੍ਯੈਤਤ੍ ਕ੍ਰੋਧਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ। ਕੈਕੇਯੀ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸਤਰੀ ਕੈਕੇਈ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹੀ।
ਤਵੈਵ ਵਂਸ਼ੇ ਸਗਰੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁਤ੍ਰਮੁਪਾਰੁਧਤ੍। ਅਸਮਞ੍ਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਥਾਯਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤ ਅਸਮੰਜ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।