ਅਪਗਚ੍ਛਤੁ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਮਾ ਭੂਰ੍ਬਾष੍ਪਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਨਹਿ ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅੰਸੂਆਂ ਵਿਚ ਨਾ ਡੁੱਬ; ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨੈਵਾਹਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨ ਸੁਖਂ ਨ ਚ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਨੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨਿਮਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਚ ਜੀਵਿਤੁਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਸੁਖ, ਧਰਤੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ, ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸਤ੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨਾਨृਤਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤਵ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸੁਕृਤੇਨ ਚ ਤੇ ਸ਼ਪੇ
ਮੈਂ ਸਚਾਈ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੇਰੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦੀ ਕਸਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਾਤ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮਪਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸ ਸ਼ੋਕਂ ਧਾਰਯਸ੍ਵੇਮਂ ਨਹਿ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਰਹਿਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਨਿਸਚੈ ਵਿਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਅਰ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਰਾਘਵ। ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵ੍ਰਜਾਮੀਤਿ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਨੁਪਾਲਯੇ
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਰਾਘਵ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਸਚ ਕਰ ਕੇ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਾ ਚੋਤ੍ਕਣ੍ਠਾਂ ਕृਥਾ ਦੇਵ ਵਨੇ ਰਂਸ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਹਰਿਣਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਸ਼ਕੁਨਿਨਾਦਿਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਹਿ ਦੈਵਤਂ ਤਾਤ ਦੇਵਤਾਨਾਮਪਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੈਵਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਃ
ਪਿਤਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਆਗਿਆ ਵਾਂਗ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਸੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਗਤੇषੁ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ। ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਂਤਾਪੋऽਯਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਵੇਖੋਗੇ; ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੋ।
ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਤਮ੍ਭਨੀਯੋऽਯਂ ਸਰ੍ਵੋ ਬਾष੍ਪਕਲੋ ਜਨਃ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਿਕ੍ਰਿਯਾਂ ਗਤਃ
ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਂਸੂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੋ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ ਹੋ?
ਪੁਰਂ ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਮਹੀ ਚ ਕੇਵਲਾ ਮਯਾ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਭਰਤਾਯ ਦੀਯਤਾਮ੍। ਅਹਂ ਨਿਦੇਸ਼ਂ ਭਵਤੋऽਨੁਪਾਲਯਨ੍ ਵਨਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਚਿਰਾਯ ਸੇਵਿਤੁਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ, ਰਾਜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੈਂ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਯਾ ਵਿਸृष੍ਟਾਂ ਭਰਤੋ ਮਹੀਮਿਮਾਂ ਸਸ਼ੈਲਖਣ੍ਡਾਂ ਸਪੁਰੋਪਕਾਨਨਾਮ੍। ਸ਼ਿਵਾਸੁ ਸੀਮਾਸ੍ਵਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਕੇਵਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਨृਪਤੇ ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰੇ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹੀ ਹੋਵੇ।
ਨ ਮੇ ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਧੀਯਤੇ ਮਨੋ ਮਹਤ੍ਸੁ ਕਾਮੇषੁ ਨ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਿਯੇ। ਯਥਾ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਤਵ ਸ਼ਿष੍ਟਸਮ੍ਮਤੇ ਵ੍ਯਪੈਤੁ ਦੁਃਖਂ ਤਵ ਮਤ੍ਕृਤੇऽਨਘ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵਸਤਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ, ਜੋ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਨਿਭਾਉਣ ਵੱਲ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।
ਤਦਦ੍ਯ ਨੈਵਾਨਘ ਰਾਜ੍ਯਮਵ੍ਯਯਂ ਨ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ ਵਸੁਧਾਂ ਨ ਮੈਥਿਲੀਮ੍। ਨ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਤ੍ਵਾਮਨृਤੇਨ ਯੋਜਯਨ੍ ਵृਣੀਯ ਸਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮਸ੍ਤੁ ਤੇ ਤਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਨਾ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਨਾ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਝੂਠ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦਾ; ਸੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਵਚਨ ਹੋਵੇ।
ਫਲਾਨਿ ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ ਵਨੇ ਗਿਰੀਂਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਸਰਿਤਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯੈਵ ਵਿਚਿਤ੍ਰਪਾਦਪਂ ਸੁਖੀ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਃ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੁਖੀ ਰਹੋ।
ਏਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਵ੍ਯਸਨਾਭਿਪਨ੍ਨ- ਸ੍ਤਾਪੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਚ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਃ। ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਵਿਨष੍ਟਸਂਜ੍ਞੋ ਭੂਮਿਂ ਗਤੋ ਨੈਵ ਚਿਚੇष੍ਟ ਕਿਂਚਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੁਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਿਆ।
ਦੇਵ੍ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਰੁਰੁਦੁਃ ਸਮੇਤਾ- ਸ੍ਤਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਦੇਵਪਤ੍ਨੀਮ੍। ਰੁਦਨ੍ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਪਿ ਜਗਾਮ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਹਾਹਾਕृਤਂ ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵ ਸਰ੍ਵਮ੍
ਸਭ ਰਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਰੋਈਆਂ, ਸਿਰਫ਼ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੈਕੇਈ ਛੱਡ ਕੇ; ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਹਾਹਾਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਪੰਜਤੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਨਿਧੂਯ ਸਹਸਾ ਸ਼ਿਰੋ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਚਾਸਕृਤ੍। ਪਾਣਿਂ ਪਾਣੌ ਵਿਨਿष੍ਪਿष੍ਯ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ ਕਟਕਟਾਯ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਹ ਭਰੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਲਿਆ ਤੇ ਦੰਦ ਕਟਕਟਾਏ।
ਲੋਚਨੇ ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤੇ ਵਰ੍ਣਂ ਪੂਰ੍ਵੋਚਿਤਂ ਜਹਤ੍। ਕੋਪਾਭਿਭੂਤਃ ਸਹਸਾ ਸਂਤਾਪਮਸ਼ੁਭਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰੰਗ ਗੁਆ ਬੈਠੀਆਂ; ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਭਾਰੀ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਮਨਃ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ਼੍ਚ ਸੂਤੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ। ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਹृਦਯਂ ਵਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ
ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਥੀ ਨੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਕ੍ਯਵਜ੍ਰੈਰਨੁਪਮੈਰ੍ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਨਿਵ ਚਾਸ਼ੁਭੈਃ। ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਮਾਣਿ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਵ ਪਤਿਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਭਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸ੍ਥਾਵਰਸ੍ਯ ਚਰਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਦੇ ਭਰਤਾ ਹਨ।
ਨਹ੍ਯਕਾਰ੍ਯਤਮਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਵ ਦੇਵੀਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਪਤਿਘ੍ਨੀਂ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕੁਲਘ੍ਨੀਮਪਿ ਚਾਨ੍ਤਤਃ
ਇੱਥੇ, ਰਾਣੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਯਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵਾਜਯ੍ਯਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਕਮ੍ਪ੍ਯਮਿਵਾਚਲਮ੍। ਮਹੋਦਧਿਮਿਵਾਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਸਂਤਾਪਯਸਿ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋ ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਿਲਣ-ਜੁਲਣ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ।
ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਦਸ਼ਰਥਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਵਰਦਂ ਪਤਿਮ੍। ਭਰ੍ਤੁਰਿਚ੍ਛਾ ਹਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਕੋਟ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹਨ, ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਸਮਝੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੱਖਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਵਯੋ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨृਪਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਨਾਥੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਂ ਲੋਪਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜ ਉਮਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਕ ਛੀਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੋ।
ਰਾਜਾ ਭਵਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਰਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮੋ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਰਾਜਾ ਬਣੇ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚ ਤੇ ਵਿषਯੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਸ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਮਮਰ੍ਯਾਦਮਦ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਅਧਰਮ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋ।
ਨੂਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਮਾਰ੍ਗਂ ਰਾਮਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਯਾ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਾਧੁਭਿਃ ਸਦਾ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਹੀ ਰਾਹ ਲਵਾਂਗੇ ਜੋ ਰਾਮ ਚੁਣੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਕਾ ਪ੍ਰੀਤੀ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭੇਨ ਤਵ ਦੇਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਮਮਰ੍ਯਾਦਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਂ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ
ਰਾਣੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹੋ?