ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਮਵ੍ਯਗ੍ਰਮਨੁਜ੍ਞਾਂ ਜਗਤੀਪਤੇਃ। ਉਵਾਚ ਰਾਜਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਨਵਾਸਾਯ ਰਾਘਵਮ੍
ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਰਾਘਵ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਵਰਦਾਨੇਨ ਮੋਹਿਤਃ। ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵਾਦ੍ਯ ਭਵ ਰਾਜਾ ਨਿਗृਹ੍ਯ ਮਾਮ੍
ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਵਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਅਜ 오늘 ਤੂੰ ਹੀ ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਨृਪਤਿਨਾ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਞ੍ਜਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ
ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਮ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਭਵਾਨ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਨृਪਤੇ ਪਤਿਃ। ਅਹਂ ਤ੍ਵਰਣ੍ਯੇ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਨ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਨਵ ਪਞ੍ਚ ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਨਵਾਸੇ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਤੇ। ਪੁਨਃ ਪਾਦੌ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਨ੍ਤੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੁੜ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਫੜਾਂਗਾ, ਨਰਪਤੀ।
ਰੁਦਨ੍ਨਾਰ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਤ੍ਯਪਾਸ਼ੇਨ ਸਂਯੁਤਃ। ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਚੋਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਮਿਥੋ ਰਾਜਾ ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਕੈਕੇਈ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਇਆ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਰੋਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਵृਦ੍ਧਯੇ ਤਾਤ ਪੁਨਰਾਗਮਨਾਯ ਚ। ਗਚ੍ਛਸ੍ਵਾਰਿष੍ਟਮਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਪਨ੍ਥਾਨਮਕੁਤੋਭਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਭਲੇ, ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਸੁਗਮ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ।
ਨ ਹਿ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਾਤ ਧਰ੍ਮਾਭਿਮਨਸਸ੍ਤਵ। ਸਂਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਤਨ, ਤੇਰੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਮੱਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਰਜਨੀਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾ ਗਚ੍ਛ ਸਰ੍ਵਥਾ। ਏਕਾਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਪਿ ਸਾਧੁ ਤਾਵਚ੍ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਰ ਹੁਣ, ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਅੱਜ ਰਾਤ ਨਾ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਹੋਰ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੁष੍ਕਰਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਥਾ ਰਾਘਵ ਪ੍ਰਿਯ। ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਨਮੇਵਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਨ ਚੈਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ਪੇ ਸਤ੍ਯੇਨ ਰਾਘਵ। ਛਨ੍ਨਯਾ ਚਲਿਤਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭਸ੍ਮਾਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪਯਾ
ਪਰ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ—ਸਚ ਦੀ ਕਸਮ, ਰਾਘਵ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੁਆਹ ਵਿਚ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਹੈ।
ਵਞ੍ਚਨਾ ਯਾ ਤੁ ਲਬ੍ਧਾ ਮੇ ਤਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ੍ਤਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਅਨਯਾ ਵृਤ੍ਤਸਾਦਿਨ੍ਯਾ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਭਿਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਜੋ ਧੋਖਾ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਪਰ ਚਲਣ ਵਿਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਹੈ।
ਨ ਚੈਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਤਮਂ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸੁਤੋ ਮਮ। ਅਪਾਨृਤਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰ ਪਿਤਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਹ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤਰ, ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਥ ਰਾਮਸ੍ਤਦਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦੀਨੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਖ਼ਮਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਕਹਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਯਾਨਦ੍ਯ ਗੁਣਾਨ੍ ਕੋ ਮੇ ਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਅਪਕ੍ਰਮਣਮੇਵਾਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰਹਂ ਵृਣੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇਵੇਗਾ? ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।
ਇਯਂ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਸਜਨਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾ। ਮਯਾ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਵਸੁਧਾ ਭਰਤਾਯ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਲੋਕਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਵਨਵਾਸਕृਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨ ਚ ਮੇऽਦ੍ਯ ਚਲਿष੍ਯਤਿ। ਯਸ੍ਤੁ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਕੈਕੇਯ੍ਯੈ ਵਰਦ ਤ੍ਵਯਾ
ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਦੀ ਮੇਰੀ ਨਿਸਚੈ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਡੋਲਦੀ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਜੋ ਵਰ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਯਤਾਂ ਨਿਖਿਲੇਨੈਵ ਸਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਹਂ ਨਿਦੇਸ਼ਂ ਭਵਤੋ ਯਥੋਕ੍ਤਮਨੁਪਾਲਯਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—ਸਚਾ ਰਹੋ, ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਮਾ ਵਤ੍ਸ੍ਯੇ ਵਨੇ ਵਨਚਰੈਃ ਸਹ। ਮਾ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ੋ ਵਸੁਮਤੀ ਭਰਤਾਯ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜੰਗਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ; ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ, ਧਰਤੀ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਨਹਿ ਮੇ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁਖਮਾਤ੍ਮਨਿ ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਯਥਾਨਿਦੇਸ਼ਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵੈ ਤਵੈਵ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਸੁਖ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਤਨ।
ਅਪਗਚ੍ਛਤੁ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਮਾ ਭੂਰ੍ਬਾष੍ਪਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਨਹਿ ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅੰਸੂਆਂ ਵਿਚ ਨਾ ਡੁੱਬ; ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨੈਵਾਹਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨ ਸੁਖਂ ਨ ਚ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਨੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨਿਮਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਚ ਜੀਵਿਤੁਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਸੁਖ, ਧਰਤੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ, ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸਤ੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨਾਨृਤਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤਵ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸੁਕृਤੇਨ ਚ ਤੇ ਸ਼ਪੇ
ਮੈਂ ਸਚਾਈ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੇਰੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦੀ ਕਸਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਾਤ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮਪਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸ ਸ਼ੋਕਂ ਧਾਰਯਸ੍ਵੇਮਂ ਨਹਿ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਰਹਿਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਨਿਸਚੈ ਵਿਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਅਰ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਰਾਘਵ। ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵ੍ਰਜਾਮੀਤਿ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਨੁਪਾਲਯੇ
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਰਾਘਵ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਸਚ ਕਰ ਕੇ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਾ ਚੋਤ੍ਕਣ੍ਠਾਂ ਕृਥਾ ਦੇਵ ਵਨੇ ਰਂਸ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਹਰਿਣਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਸ਼ਕੁਨਿਨਾਦਿਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਹਿ ਦੈਵਤਂ ਤਾਤ ਦੇਵਤਾਨਾਮਪਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੈਵਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਃ
ਪਿਤਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਆਗਿਆ ਵਾਂਗ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਸੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਗਤੇषੁ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ। ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਂਤਾਪੋऽਯਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਵੇਖੋਗੇ; ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੋ।
ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਤਮ੍ਭਨੀਯੋऽਯਂ ਸਰ੍ਵੋ ਬਾष੍ਪਕਲੋ ਜਨਃ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਿਕ੍ਰਿਯਾਂ ਗਤਃ
ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਂਸੂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੋ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ ਹੋ?
ਪੁਰਂ ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਮਹੀ ਚ ਕੇਵਲਾ ਮਯਾ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਭਰਤਾਯ ਦੀਯਤਾਮ੍। ਅਹਂ ਨਿਦੇਸ਼ਂ ਭਵਤੋऽਨੁਪਾਲਯਨ੍ ਵਨਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਚਿਰਾਯ ਸੇਵਿਤੁਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ, ਰਾਜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੈਂ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।