ਏਵਂ ਸ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ॥੧-੧੦-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਤੀਜ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
thumb|ਏਕਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਵਿਚੋਂ ਗਿਆਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਭੂਯ ਏਵ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਹਿਤਮ੍ । ਯਥਾ ਸ ਦੇਵਪ੍ਰਵਰਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬੋਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਵਃ ॥੧-੧੧-
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਙ੍ਗਰਾਜੇਨ ਸਖ੍ਯਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕਨ੍ਯਾ ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਙ੍ਗਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਰੋਮਪਾਦ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਤਂ ਸ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ॥੧-੧੧-
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਮਪਾਦਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਞ੍ਛਾਨ੍ਤਾਭਰ੍ਤਾ ਮਮ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਆਹਰੇਤ ਤ੍ਵਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤਃ ਸਂਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ ॥੧-੧੧-
ਮੈਂ ਬੇਉਲਾਦ ਹਾਂ, ਧਰਮਵਾਨ। ਸ਼ਾਂਤਾ ਦਾ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਖਾਤਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੋऽਥ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਨਸਾ ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਚ । ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ ਰਾਜਾ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਆਹਰਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰੇਗਾ।
ਤਂ ਚ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਯਸ਼ਸ੍ਕਾਮਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ । ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਰਯਿष੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ।
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਲਭਤੇ ਚ ਸ ਤਂ ਕਾਮਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤਿਃ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਯਜਨ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਵਰਗ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਾਃ । ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬੇਹੱਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪੱਕੀ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਮਾਨਯ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮਹਾਰਾਜ ਗਤ੍ਵਾ ਸਬਲਵਾਹਨਃ ॥੧-੧੧-
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਾ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟੋ ਦਸ਼ਰਥੋऽਭਵਤ੍ । ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਸੂਤਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਚ ॥੧-੧੧-
ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਰਥੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ।
ਸਾਨ੍ਤਃਪੁਰਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯਤ੍ਰ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ।
ਅਭਿਚਕ੍ਰਾਮ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਆਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਰੋਮਪਾਦਸਮੀਪਗਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੋਮਪਾਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ऋषਿਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵਾਨਲਮ੍ । ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ॥੧-੧੧-
ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਖਿਤ੍ਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਰੋਮਪਾਦੇਨ ਚਾਖ੍ਯਾਤਮृषਿਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਰੋਮਪਾਦ ਨੇ ਮਨੋਂ-ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸਖ੍ਯਂ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਕਂ ਚੈਵ ਤਦਾ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍ । ਏਵਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸਹੋषਿਤ੍ਵਾ ਨਰਰ੍षਭਃ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਦਿਵਸਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਤਵ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ ॥੧-੧੧-
ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਹੈ।'
ਮਦੀਯਂ ਨਗਰਂ ਯਾਤੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਮਹਦੁਦ੍ਯਤਮ੍ । ਤਥੇਤਿ ਰਾਜਾ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਗਮਨਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ॥੧-੧੧-
'ਉਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤਿਆਰ ਹੈ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ऋषਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਨृਪਂ ਤਦਾ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜਾ।' ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ।'
ਸ ਨृਪੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਞ੍ਜਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਚੋਰਸਾ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਚੱਲ ਪਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਨਨਨ੍ਦਤੁਰ੍ਦਸ਼ਰਥੋ ਰੋਮਪਾਦਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤਤਃ ਸੁਹृਦਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ ॥੧-੧੧-
ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰੋਮਪਾਦ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਸ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੌਰੇषੁ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੂਤਾਨ੍ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਃ । ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੇ, 'ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।'
ਧੂਪਿਤਂ ਸਿਕ੍ਤਸਮ੍ਮृष੍ਟਂ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪੌਰਾਸ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਾਗਤਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਹਕਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਤੇ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਯਤ੍ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਤਦਾ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਂ ਰਾਜਾ ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ ॥੧-੧੧-
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੈਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਨਾਗਰਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ। ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਮਾਨਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ । ਯਥਾ ਦਿਵਿ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕਾਸ਼੍ਯਪਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯੈਨਂ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਕृਤਕृਤ੍ਯਂ ਤਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਤਸ੍ਯੋਪਵਾਹਨਾਤ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।