ਤਤਃ ਸ਼ਾਸਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਕਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼ੁ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਆਗਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਸੁਯਜਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਗ੍ਨ੍ਯਗਾਰਸ੍ਥਂ ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਖੇऽਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵੇਸ਼੍ਮ ਦੁष੍ਕਰਕਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਤੇ ਉਹ ਘਰ ਵੇਖ ਜਿਸਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।'
ਤਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸ੍ਥਾਯ ਗਤ੍ਵਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ऋਦ੍ਧਂ ਸ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਰਮ੍ਯਂ ਰਾਮਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਰਙ੍ਗਦੈਃ ਕੁਣ੍ਡਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਸਹੇਮਸੂਤ੍ਰੈਰ੍ਮਣਿਭਿਃ ਕੇਯੂਰੈਰ੍ਵਲਯੈਰਪਿ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੰਗਣ, ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਡਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਲੇ ਹਾਰ, ਰਤਨ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੈਯੂਰੇ ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍। ਸੁਯਜ੍ਞਂ ਸ ਤਦੋਵਾਚ ਰਾਮਃ ਸੀਤਾਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਹਾਰਂ ਚ ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਸੌਮ੍ਯ ਹਾਰਯ। ਰਸ਼ਨਾਂ ਚਾਥ ਸਾ ਸੀਤਾ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਤੇ ਸਖੀ
ਸੌਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਹਾਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਲੈ ਜਾ; ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਸੀਤਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਰਬੰਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਦਾਨਿ ਚ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕੇਯੂਰਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਸਖੀ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਗਚ੍ਛਤੀ ਵਨਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਲਈ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਦ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੈਯੂਰੇ ਵੀ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਮਗ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਤਮਪੀਚ੍ਛਤਿ ਵੈਦੇਹੀ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਯਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਿ
ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਲਗਵਾ ਲੈ।
ਨਾਗਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂਜਯੋ ਨਾਮ ਮਾਤੁਲੋऽਯਂ ਦਦੌ ਮਮ। ਤਂ ਤੇ ਨਿष੍ਕਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਦਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵ
ਇਹ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸੁਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤ੍। ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸੀਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯੁਯੋਜਾਸ਼ਿषਃ ਸ਼ਿਵਾਃ
ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸੁਯਜਨ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥ ਭ੍ਰਾਤਰਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਮ੍। ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਂ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਵ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਭਰਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਕੌਸ਼ਿਕਂ ਚੈਵ ਤਾਵੁਭੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮੌ। ਅਰ੍ਚਯਾਹੂਯ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਰਤ੍ਨੈਃ ਸਸ੍ਯਮਿਵਾਮ੍ਬੁਭਿਃ
ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਅਗਸਤ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਬੁਲਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਤਰ੍ਪਯਸ੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰੇਣ ਰਾਘਵ। ਸੁਵਰ੍ਣਰਜਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਣਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨੈਃ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਯ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਭਕ੍ਤਃ ਪਰ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਤਿ। ਆਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤੈਤ੍ਤਿਰੀਯਾਣਾਮਭਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵਿਤ੍
ਤੇ ਜੋ ਤੈਤਰੀਯਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਯਾਨਂ ਚ ਦਾਸੀਸ਼੍ਚ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਪਯ। ਕੌਸ਼ੇਯਾਨਿ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਵਤ੍ ਤੁष੍ਯਤਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਸਵਾਰੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੇ।
ਸੂਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ਼੍ਚਾਰ੍ਯਃ ਸਚਿਵਃ ਸੁਚਿਰੋषਿਤਃ। ਤੋषਯੈਨਂ ਮਹਾਰ੍ਹੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਧਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਤੇ ਰਥੀ ਚਿਤਰਰਥ, ਜੋ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।
ਪਸ਼ੁਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ਗਵਾਂ ਦਸ਼ਸ਼ਤੇਨ ਚ। ਯੇ ਚੇਮੇ ਕਠਕਾਲਾਪਾ ਬਹਵੋ ਦਣ੍ਡਮਾਣਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਇਥੇ ਕਠਕ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲਾਠੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ੀਲਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਿਂਚਨ। ਅਲਸਾਃ ਸ੍ਵਾਦੁਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਮਹਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸਮ੍ਮਤਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਆਲਸੀ ਹਨ, ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਸ਼ੀਤਿਯਾਨਾਨਿ ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਦਾਪਯ। ਸ਼ਾਲਿਵਾਹਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਤੇ ਭਦ੍ਰਕਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਸੀ ਰਥਾਂ ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੋ ਸੌ ਚੰਗੇ ਬਲਦ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਿਵਾਓ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਗੋਸਹਸ੍ਰਮੁਪਾਕੁਰੁ। ਮੇਖਲੀਨਾਂ ਮਹਾਸਙ੍ਘਃ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਤੇषਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਪਯ
ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਿਓ; ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ ਆਇਆ ਹੈ—ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਦਿਓ।
ਅਮ੍ਬਾ ਯਥਾ ਨੋ ਨਨ੍ਦੇਚ੍ਚ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਮਮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਁਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਰ੍ਚਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ।
ਤਤਃ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤਦ੍ ਧਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮਦਦਾਦ੍ ਧਨਦੋ ਯਥਾ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਖੁਦ, ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਬਾष੍ਪਗਲਾਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਸ਼੍ਚੋਪਜੀਵਿਨਃ। ਸ ਪ੍ਰਦਾਯ ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਕੈਕਸ੍ਯੋਪਜੀਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਰੋਣੀ ਗਲ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਯਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਗृਹਂ ਚ ਯਦਿਦਂ ਮਮ। ਅਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕੈਕਂ ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ, ਮੇਰੇ ਆਉਣ ਤੱਕ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਘਰ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਨਂ ਤਮੁਪਜੀਵਿਨਮ੍। ਉਵਾਚੇਦਂ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਧਨਮਾਨੀਯਤਾਂ ਮਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸਨ, ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਧਨ ਲਿਆਓ।'
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਧਨਮਾਜਹ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੋਪਜੀਵਿਨਃ। ਸ ਰਾਸ਼ਿਃ ਸੁਮਹਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੋ ਹ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਲਿਆ ਆਇਆ; ਉਥੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਵੱਧ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਦ੍ ਧਨਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਬਾਲਵृਦ੍ਧੇਭ੍ਯਃ ਕृਪਣੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਦਾਪਯਤ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ ਪਿਙ੍ਗਲੋ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਜਟੋ ਨਾਮ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਕ੍ਸ਼ਤਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਫਾਲਕੁਦ੍ਦਾਲਲਾਙ੍ਗਲੀ
ਉਥੇ ਗਾਰਗ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪਿੰਗਲਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹਲ ਤੇ ਕਸੀਆ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਤਰੁਣੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬਾਲਾਨਾਦਾਯ ਦਾਰਕਾਨ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਰ੍ਤਾ ਹਿ ਦੇਵਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤਨੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਸ੍ਯ ਫਾਲਂ ਕੁਦ੍ਦਾਲਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਮਮ। ਰਾਮਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਯਦਿ ਕਿਂਚਿਦਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਹਲ ਤੇ ਕਸੀਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ; ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।