ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਨੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍। ਵ੍ਰਜਾਪृਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍
ਰਾਮ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ।'
ਯੇ ਚ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਦੌ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵਰੁਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਧਨੁषੀ ਰੌਦ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਉਹ ਦੋ ਦਿਵ੍ਯ ਕਮਾਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਜਨਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਦਿੱਖ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—
ਅਭੇਦ੍ਯੇ ਕਵਚੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਤੂਣੀ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਸਾਯਕੌ। ਆਦਿਤ੍ਯਵਿਮਲਾਭੌ ਦ੍ਵੌ ਖਡ੍ਗੌ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤੌ
ਅਭੇਦ ਕਵਚ, ਦਿਵ੍ਯ, ਦੋ ਅਖੁੰਨ ਤੀਰ-ਭਰੇ ਤੂਣੀਰ, ਤੇ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ—
ਸ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਨਵਾਸਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਗੁਰੁਮਾਗਮ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹਾਯੁਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਲਏ।
ਤਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍। ਰਾਮਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਧਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਦਿਖਾਏ, ਜੋ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਮੁਵਾਚਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਾਗਤਮ੍। ਕਾਲੇ ਤ੍ਵਮਾਗਤਃ ਸੌਮ੍ਯ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਮਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਸੌਮਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ।'
ਅਹਂ ਪ੍ਰਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਦਿਦਂ ਮਾਮਕਂ ਧਨਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਪਰਂਤਪ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇ ਦਿਆਂ।
ਵਸਨ੍ਤੀਹ ਦृਢਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁषੁ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਤੇषਾਮਪਿ ਚ ਮੇ ਭੂਯਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਗੁਰੂਆਂ ਲਈ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨਿਰਭਰ ਲੋਕ ਵੀ।
ਵਸਿष੍ਠਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸੁਯਜ੍ਞਮਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਮਾਨਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਵਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍। ਅਪਿ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਨਂ ਸਮਸ੍ਤਾ- ਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਪਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨ੍
ਤੂੰ ਵਸੀਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯਜਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚ ਜਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।
thumb|ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਬਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਸਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਕਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼ੁ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਆਗਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਸੁਯਜਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਗ੍ਨ੍ਯਗਾਰਸ੍ਥਂ ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਖੇऽਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵੇਸ਼੍ਮ ਦੁष੍ਕਰਕਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਤੇ ਉਹ ਘਰ ਵੇਖ ਜਿਸਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।'
ਤਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸ੍ਥਾਯ ਗਤ੍ਵਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ऋਦ੍ਧਂ ਸ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਰਮ੍ਯਂ ਰਾਮਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਰਙ੍ਗਦੈਃ ਕੁਣ੍ਡਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਸਹੇਮਸੂਤ੍ਰੈਰ੍ਮਣਿਭਿਃ ਕੇਯੂਰੈਰ੍ਵਲਯੈਰਪਿ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੰਗਣ, ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਡਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਲੇ ਹਾਰ, ਰਤਨ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੈਯੂਰੇ ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍। ਸੁਯਜ੍ਞਂ ਸ ਤਦੋਵਾਚ ਰਾਮਃ ਸੀਤਾਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਹਾਰਂ ਚ ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਸੌਮ੍ਯ ਹਾਰਯ। ਰਸ਼ਨਾਂ ਚਾਥ ਸਾ ਸੀਤਾ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਤੇ ਸਖੀ
ਸੌਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਹਾਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਲੈ ਜਾ; ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਸੀਤਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਰਬੰਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਦਾਨਿ ਚ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕੇਯੂਰਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਸਖੀ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਗਚ੍ਛਤੀ ਵਨਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਲਈ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਦ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੈਯੂਰੇ ਵੀ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਮਗ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਤਮਪੀਚ੍ਛਤਿ ਵੈਦੇਹੀ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਯਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਿ
ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਲਗਵਾ ਲੈ।
ਨਾਗਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂਜਯੋ ਨਾਮ ਮਾਤੁਲੋऽਯਂ ਦਦੌ ਮਮ। ਤਂ ਤੇ ਨਿष੍ਕਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਦਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵ
ਇਹ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸੁਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤ੍। ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸੀਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯੁਯੋਜਾਸ਼ਿषਃ ਸ਼ਿਵਾਃ
ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸੁਯਜਨ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥ ਭ੍ਰਾਤਰਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਮ੍। ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਂ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਵ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਭਰਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਕੌਸ਼ਿਕਂ ਚੈਵ ਤਾਵੁਭੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮੌ। ਅਰ੍ਚਯਾਹੂਯ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਰਤ੍ਨੈਃ ਸਸ੍ਯਮਿਵਾਮ੍ਬੁਭਿਃ
ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਅਗਸਤ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਬੁਲਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਤਰ੍ਪਯਸ੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰੇਣ ਰਾਘਵ। ਸੁਵਰ੍ਣਰਜਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਣਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨੈਃ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਯ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਭਕ੍ਤਃ ਪਰ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਤਿ। ਆਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤੈਤ੍ਤਿਰੀਯਾਣਾਮਭਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵਿਤ੍
ਤੇ ਜੋ ਤੈਤਰੀਯਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਯਾਨਂ ਚ ਦਾਸੀਸ਼੍ਚ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਪਯ। ਕੌਸ਼ੇਯਾਨਿ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਵਤ੍ ਤੁष੍ਯਤਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਸਵਾਰੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੇ।
ਸੂਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ਼੍ਚਾਰ੍ਯਃ ਸਚਿਵਃ ਸੁਚਿਰੋषਿਤਃ। ਤੋषਯੈਨਂ ਮਹਾਰ੍ਹੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਧਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਤੇ ਰਥੀ ਚਿਤਰਰਥ, ਜੋ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।
ਪਸ਼ੁਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ਗਵਾਂ ਦਸ਼ਸ਼ਤੇਨ ਚ। ਯੇ ਚੇਮੇ ਕਠਕਾਲਾਪਾ ਬਹਵੋ ਦਣ੍ਡਮਾਣਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਇਥੇ ਕਠਕ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲਾਠੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ੀਲਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਿਂਚਨ। ਅਲਸਾਃ ਸ੍ਵਾਦੁਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਮਹਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸਮ੍ਮਤਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਆਲਸੀ ਹਨ, ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਸ਼ੀਤਿਯਾਨਾਨਿ ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਦਾਪਯ। ਸ਼ਾਲਿਵਾਹਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਤੇ ਭਦ੍ਰਕਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਸੀ ਰਥਾਂ ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੋ ਸੌ ਚੰਗੇ ਬਲਦ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਿਵਾਓ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਗੋਸਹਸ੍ਰਮੁਪਾਕੁਰੁ। ਮੇਖਲੀਨਾਂ ਮਹਾਸਙ੍ਘਃ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਤੇषਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਪਯ
ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਿਓ; ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ ਆਇਆ ਹੈ—ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਦਿਓ।