ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਦਾ ਰਾਮਂ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤਵੈਵ ਤੇਜਸਾ ਵੀਰ ਭਰਤਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ। ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਵਿਰੋ, ਭਰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕੌਸਲਿਆ ਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਦੁਃਸ੍ਥੋ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ ਭਰਤੋ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਨਸਾ ਵੀਰ ਗਰ੍ਵੇਣ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੇ ਭਰਤ, ਵਿਰੋ, ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਫਿਕਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਮਹਂ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਾਨਪਿ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਪਿ ਕਿਂ ਤੁ ਸਾ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਤੇ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਬਿਭृਯਾਦਾਰ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਮਦ੍ਵਿਧਾਨਪਿ। ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੁਪਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੌਸਲਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਮਿਲੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਲੋਕ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।
ਤਦਾਤ੍ਮਭਰਣੇ ਚੈਵ ਮਮ ਮਾਤੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਮਦ੍ਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਭਰਣਾਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਾਮਨੁਚਰਂ ਵੈਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਨੇਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਚਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਭੀ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਸਗੁਣਂ ਖਨਿਤ੍ਰਪਿਟਕਾਧਰਃ। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਮੈਂ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਖੰਨੀ ਤੇ ਟੋਕਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਆਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਵਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੜਾਂ, ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਵਾਂਸ੍ਤੁ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਗਿਰਿਸਾਨੁषੁ ਰਂਸ੍ਯਸੇ। ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਜਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਵਪਤਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਤੂੰ ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜਾਗਣ ਤੇ ਸੁੱਤਿਆਂ, ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਨੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍। ਵ੍ਰਜਾਪृਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍
ਰਾਮ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ।'
ਯੇ ਚ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਦੌ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵਰੁਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਧਨੁषੀ ਰੌਦ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਉਹ ਦੋ ਦਿਵ੍ਯ ਕਮਾਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਜਨਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਦਿੱਖ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—
ਅਭੇਦ੍ਯੇ ਕਵਚੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਤੂਣੀ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਸਾਯਕੌ। ਆਦਿਤ੍ਯਵਿਮਲਾਭੌ ਦ੍ਵੌ ਖਡ੍ਗੌ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤੌ
ਅਭੇਦ ਕਵਚ, ਦਿਵ੍ਯ, ਦੋ ਅਖੁੰਨ ਤੀਰ-ਭਰੇ ਤੂਣੀਰ, ਤੇ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ—
ਸ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਨਵਾਸਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਗੁਰੁਮਾਗਮ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹਾਯੁਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਲਏ।
ਤਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍। ਰਾਮਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਧਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਦਿਖਾਏ, ਜੋ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਮੁਵਾਚਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਾਗਤਮ੍। ਕਾਲੇ ਤ੍ਵਮਾਗਤਃ ਸੌਮ੍ਯ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਮਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਸੌਮਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ।'
ਅਹਂ ਪ੍ਰਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਦਿਦਂ ਮਾਮਕਂ ਧਨਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਪਰਂਤਪ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇ ਦਿਆਂ।
ਵਸਨ੍ਤੀਹ ਦृਢਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁषੁ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਤੇषਾਮਪਿ ਚ ਮੇ ਭੂਯਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਗੁਰੂਆਂ ਲਈ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨਿਰਭਰ ਲੋਕ ਵੀ।
ਵਸਿष੍ਠਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸੁਯਜ੍ਞਮਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਮਾਨਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਵਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍। ਅਪਿ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਨਂ ਸਮਸ੍ਤਾ- ਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਪਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨ੍
ਤੂੰ ਵਸੀਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯਜਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚ ਜਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।
thumb|ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਬਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਸਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਕਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼ੁ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਆਗਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਸੁਯਜਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਗ੍ਨ੍ਯਗਾਰਸ੍ਥਂ ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਖੇऽਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵੇਸ਼੍ਮ ਦੁष੍ਕਰਕਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਤੇ ਉਹ ਘਰ ਵੇਖ ਜਿਸਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।'
ਤਤਃ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸ੍ਥਾਯ ਗਤ੍ਵਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ऋਦ੍ਧਂ ਸ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਰਮ੍ਯਂ ਰਾਮਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਰਙ੍ਗਦੈਃ ਕੁਣ੍ਡਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਸਹੇਮਸੂਤ੍ਰੈਰ੍ਮਣਿਭਿਃ ਕੇਯੂਰੈਰ੍ਵਲਯੈਰਪਿ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੰਗਣ, ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਡਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਲੇ ਹਾਰ, ਰਤਨ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੈਯੂਰੇ ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍। ਸੁਯਜ੍ਞਂ ਸ ਤਦੋਵਾਚ ਰਾਮਃ ਸੀਤਾਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਯਜਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਹਾਰਂ ਚ ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਸੌਮ੍ਯ ਹਾਰਯ। ਰਸ਼ਨਾਂ ਚਾਥ ਸਾ ਸੀਤਾ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਤੇ ਸਖੀ
ਸੌਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਹਾਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ ਲੈ ਜਾ; ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਸੀਤਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਰਬੰਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਦਾਨਿ ਚ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕੇਯੂਰਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਸਖੀ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯੈ ਗਚ੍ਛਤੀ ਵਨਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਲਈ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਦ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੈਯੂਰੇ ਵੀ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਮਗ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਤਮਪੀਚ੍ਛਤਿ ਵੈਦੇਹੀ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਯਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਿ
ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਲਗਵਾ ਲੈ।
ਨਾਗਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂਜਯੋ ਨਾਮ ਮਾਤੁਲੋऽਯਂ ਦਦੌ ਮਮ। ਤਂ ਤੇ ਨਿष੍ਕਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਦਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵ
ਇਹ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸੁਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤ੍। ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸੀਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯੁਯੋਜਾਸ਼ਿषਃ ਸ਼ਿਵਾਃ
ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸੁਯਜਨ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।