ਯਦਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿषੇਧੋ ਮੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਃ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਸਂਸ਼ਯੋ ਹਿ ਮਮਾਨਘ
ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਗ੍ਰਤਃ। ਸ੍ਥਿਤਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਗਾਮਿਨਂ ਧੀਰਂ ਯਾਚਮਾਨਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਦਿਲੋਂ ਮੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੋ ਧਰ੍ਮਰਤੋ ਧੀਰਃ ਸਤਤਂ ਸਤ੍ਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਾਣਸਮੋ ਵਸ਼੍ਯੋ ਵਿਜੇਯਸ਼੍ਚ ਸਖਾ ਚ ਮੇ
ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇਕੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ।
ਮਯਾਦ੍ਯ ਸਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਯਿ ਗਚ੍ਛਤਿ ਤਦ੍ਵਨਮ੍। ਕੋ ਭਜਿष੍ਯਤਿ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਕੌਸਲਿਆ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੀ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ?
ਅਭਿਵਰ੍षਤਿ ਕਾਮੈਰ੍ਯਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਮਿਵ। ਸ ਕਾਮਪਾਸ਼ਪਰ੍ਯਸ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹੁਣ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਾ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਦੁਃਖਿਤਾਨਾਂ ਸਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਧੀ, ਜਦ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਖੀ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ।
ਨ ਭਰਿष੍ਯਤਿ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਮ੍। ਭਰਤੋ ਰਾਜ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਰਤ, ਜਦ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੌਸਲਿਆ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਤਾਮਾਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵੇਹ ਰਾਜਾਨੁਗ੍ਰਹਣੇਨ ਵਾ। ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਭਰ ਕੌਸਲ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਮਰ੍ਥਮਮੁਂ ਚਰ
ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਆਪ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਆਦਰਯੋਗ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਫਰਜ ਨਿਭਾ।
ਏਵਂ ਮਯਿ ਚ ਤੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਗੁਰੁਪੂਜਾਯਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤੁਲੋ ਮਹਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਸਾਫ਼ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਧਰਮ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਮਤ੍ਕृਤੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਹੀਣਾਯਾ ਮਾਤੁਰ੍ਨੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ ਸੁਖਮ੍
ਇਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ; ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾ ਰਹੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਦਾ ਰਾਮਂ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤਵੈਵ ਤੇਜਸਾ ਵੀਰ ਭਰਤਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ। ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਵਿਰੋ, ਭਰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕੌਸਲਿਆ ਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਦੁਃਸ੍ਥੋ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ ਭਰਤੋ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਨਸਾ ਵੀਰ ਗਰ੍ਵੇਣ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੇ ਭਰਤ, ਵਿਰੋ, ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਫਿਕਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਮਹਂ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਾਨਪਿ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਪਿ ਕਿਂ ਤੁ ਸਾ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਤੇ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਬਿਭृਯਾਦਾਰ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਮਦ੍ਵਿਧਾਨਪਿ। ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੁਪਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੌਸਲਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਮਿਲੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਲੋਕ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।
ਤਦਾਤ੍ਮਭਰਣੇ ਚੈਵ ਮਮ ਮਾਤੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਮਦ੍ਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਭਰਣਾਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਾਮਨੁਚਰਂ ਵੈਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਨੇਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਚਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਭੀ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਸਗੁਣਂ ਖਨਿਤ੍ਰਪਿਟਕਾਧਰਃ। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਮੈਂ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਖੰਨੀ ਤੇ ਟੋਕਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਆਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਵਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੜਾਂ, ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਵਾਂਸ੍ਤੁ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਗਿਰਿਸਾਨੁषੁ ਰਂਸ੍ਯਸੇ। ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਜਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਵਪਤਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਤੂੰ ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜਾਗਣ ਤੇ ਸੁੱਤਿਆਂ, ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਨੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍। ਵ੍ਰਜਾਪृਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍
ਰਾਮ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ।'
ਯੇ ਚ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਦੌ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵਰੁਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਧਨੁषੀ ਰੌਦ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਉਹ ਦੋ ਦਿਵ੍ਯ ਕਮਾਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਜਨਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਦਿੱਖ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—
ਅਭੇਦ੍ਯੇ ਕਵਚੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਤੂਣੀ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਸਾਯਕੌ। ਆਦਿਤ੍ਯਵਿਮਲਾਭੌ ਦ੍ਵੌ ਖਡ੍ਗੌ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤੌ
ਅਭੇਦ ਕਵਚ, ਦਿਵ੍ਯ, ਦੋ ਅਖੁੰਨ ਤੀਰ-ਭਰੇ ਤੂਣੀਰ, ਤੇ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ—
ਸ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਨਵਾਸਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਗੁਰੁਮਾਗਮ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹਾਯੁਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਲਏ।
ਤਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍। ਰਾਮਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਧਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਦਿਖਾਏ, ਜੋ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਮੁਵਾਚਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਾਗਤਮ੍। ਕਾਲੇ ਤ੍ਵਮਾਗਤਃ ਸੌਮ੍ਯ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਮਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਸੌਮਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ।'
ਅਹਂ ਪ੍ਰਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਦਿਦਂ ਮਾਮਕਂ ਧਨਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਪਰਂਤਪ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇ ਦਿਆਂ।
ਵਸਨ੍ਤੀਹ ਦृਢਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁषੁ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਤੇषਾਮਪਿ ਚ ਮੇ ਭੂਯਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਗੁਰੂਆਂ ਲਈ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨਿਰਭਰ ਲੋਕ ਵੀ।
ਵਸਿष੍ਠਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸੁਯਜ੍ਞਮਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਮਾਨਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਵਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮ੍। ਅਪਿ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਨਂ ਸਮਸ੍ਤਾ- ਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਪਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨ੍
ਤੂੰ ਵਸੀਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯਜਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚ ਜਾਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।
thumb|ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਬਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।