ਤਤੋऽਪਰੇਦ੍ਯੁਸ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਾਜਗਾਮ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਮਨਸਾਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਮੁਹੁਃ ॥੧-੧੦-
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਵਿਭਾਂਡਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮਨੋਜ੍ਞਾ ਯਤ੍ਰ ਤਾ ਦृष੍ਟਾ ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਚ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ ॥੧-੧੦-
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ, ਸੋਹਣੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਉਪਸृਤ੍ਯ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਮੂਚੁਰਿਦਂ ਵਚਃ ਏਹ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਸੌਮ੍ਯ ਅਸ੍ਮਾਕਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ॥੧-੧੦-
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਸੋਹਣੇ ਜੀ, ਸਾਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਓ," ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਚਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਤ੍ਰ ਬਹੂਨਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯੇष ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿਧਿਰ੍ਹਿ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਇਥੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਖਾਸ ਤਕਦੀਰ ਬਣੇਗੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਾਸਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਹृਦਯਙ੍ਗਮਮ੍ ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਂ ਚ ਨਿਨ੍ਯੁਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ॥੧-੧੦-
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾਨੀਯਮਾਨੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ ਵਵਰ੍ष ਸਹਸਾ ਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਂਸ੍ਤਦਾ ॥੧-੧੦-
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਦਵਾਨ ਉਥੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਦੇਵਤੇ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਰ੍षੇਣੈਵਾਗਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਾਪਸਂ ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਹ੍ਵਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਚ ਮਹੀਂ ਗਤਃ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਪਸੀ ਵਿਦਵਾਨ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਾਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਵਵ੍ਰੇ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਮਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮਨ੍ਯੁਰਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ ॥੧-੧੦-
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਿਥਿ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਨੋਂ-ਮਨ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਆਵੇ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਾਸ੍ਮੈ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇਨ ਮਨਸਾ ਰਾਜਾ ਹਰ੍षਮਵਾਪ ਸਃ ॥੧-੧੦-
ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਏਵਂ ਸ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ॥੧-੧੦-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਤੀਜ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
thumb|ਏਕਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਵਿਚੋਂ ਗਿਆਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਭੂਯ ਏਵ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਹਿਤਮ੍ । ਯਥਾ ਸ ਦੇਵਪ੍ਰਵਰਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬੋਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਵਃ ॥੧-੧੧-
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਙ੍ਗਰਾਜੇਨ ਸਖ੍ਯਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕਨ੍ਯਾ ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਙ੍ਗਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਰੋਮਪਾਦ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਤਂ ਸ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ॥੧-੧੧-
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਮਪਾਦਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਞ੍ਛਾਨ੍ਤਾਭਰ੍ਤਾ ਮਮ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਆਹਰੇਤ ਤ੍ਵਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤਃ ਸਂਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ ॥੧-੧੧-
ਮੈਂ ਬੇਉਲਾਦ ਹਾਂ, ਧਰਮਵਾਨ। ਸ਼ਾਂਤਾ ਦਾ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਖਾਤਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੋऽਥ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਨਸਾ ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਚ । ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ ਰਾਜਾ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਆਹਰਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰੇਗਾ।
ਤਂ ਚ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਯਸ਼ਸ੍ਕਾਮਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ । ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਰਯਿष੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ॥੧-੧੧-
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ।
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਲਭਤੇ ਚ ਸ ਤਂ ਕਾਮਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤਿਃ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਯਜਨ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਵਰਗ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਾਃ । ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬੇਹੱਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪੱਕੀ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਮਾਨਯ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮਹਾਰਾਜ ਗਤ੍ਵਾ ਸਬਲਵਾਹਨਃ ॥੧-੧੧-
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਾ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟੋ ਦਸ਼ਰਥੋऽਭਵਤ੍ । ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਸੂਤਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਚ ॥੧-੧੧-
ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਰਥੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ।
ਸਾਨ੍ਤਃਪੁਰਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯਤ੍ਰ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ।
ਅਭਿਚਕ੍ਰਾਮ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਆਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਰੋਮਪਾਦਸਮੀਪਗਮ੍ ॥੧-੧੧-
ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੋਮਪਾਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ऋषਿਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵਾਨਲਮ੍ । ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ॥੧-੧੧-
ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਖਿਤ੍ਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਰੋਮਪਾਦੇਨ ਚਾਖ੍ਯਾਤਮृषਿਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਰੋਮਪਾਦ ਨੇ ਮਨੋਂ-ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸਖ੍ਯਂ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਕਂ ਚੈਵ ਤਦਾ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍ । ਏਵਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸਹੋषਿਤ੍ਵਾ ਨਰਰ੍षਭਃ ॥੧-੧੧-
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਦਿਵਸਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਤਵ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ ॥੧-੧੧-
ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਹੈ।'
ਮਦੀਯਂ ਨਗਰਂ ਯਾਤੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਮਹਦੁਦ੍ਯਤਮ੍ । ਤਥੇਤਿ ਰਾਜਾ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਗਮਨਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ॥੧-੧੧-
'ਉਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤਿਆਰ ਹੈ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।