ਤਤ੍ਸਿਤਾਮਲਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭਂ ਮੁਖਮਾਯਤਲੋਚਨਮ੍। ਪਰ੍ਯਸ਼ੁष੍ਯਤ ਬਾष੍ਪੇਣ ਜਲੋਦ੍ਧृਤਮਿਵਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਵਿਅਪਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੰਝੂਆਂ ਕਰਕੇ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜਲ ਖਿੱਚ ਲੈਣ ਨਾਲ ਕਮਲ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਾਮਿਵ ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਾਮਃ ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਵਾਸਯਂਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਚੰਬੜ ਕੇ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਨ ਦੇਵਿ ਬਤ ਦੁਃਖੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਪ੍ਯਭਿਰੋਚਯੇ। ਨਹਿ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਭਯਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੋਰਿਵ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੱਚ ਪੁੱਛ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਪੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਵ ਸਰ੍ਵਮਭਿਪ੍ਰਾਯਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ। ਵਾਸਂ ਨ ਰੋਚਯੇऽਰਣ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਤੇਰੇ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ ਸृष੍ਟਾਸਿ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਨਵਾਸਾਯ ਮੈਥਿਲਿ। ਨ ਵਿਹਾਤੁਂ ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਾਤ੍ਮਵਤਾ ਯਥਾ
ਮੈਥਲੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਬਣੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਨ ਖਲ੍ਵਹਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਵਨਂ ਜਨਕਨਨ੍ਦਿਨਿ। ਵਚਨਂ ਤਨ੍ਨਯਤਿ ਮਾਂ ਪਿਤੁਃ ਸਤ੍ਯੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍
ਹੈ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜੇ ਪਿਓ ਦੇ ਸੱਚੇ ਹੁਕਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਜਾਂਦਾ।
ਏष ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਵਸ਼੍ਯਤਾ। ਆਜ੍ਞਾਂ ਚਾਹਂ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਇਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ—ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਨਣੀ। ਜੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਸੁਣਾਂ, ਤਾਂ ਜੀਊਣਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਸ੍ਵਾਧੀਨਂ ਕਥਂ ਦੈਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰੈਰਭਿਰਾਧ੍ਯਤੇ। ਸ੍ਵਾਧੀਨਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਜੇ ਮਾਂ, ਪਿਓ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਤਕਦੀਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ?
ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਰਯਂ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਸਮਂ ਭੁਵਿ। ਨਾਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਪਾਙ੍ਗੇ ਤੇਨੇਦਮਭਿਰਾਧ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਹੋਣ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਓਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ।
ਨ ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਮਾਨੌ ਵਾ ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਪ੍ਯਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ। ਤਥਾ ਬਲਕਰਾਃ ਸੀਤੇ ਯਥਾ ਸੇਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਮਤਾ
ਸੱਚ, ਦਾਨ, ਆਦਰ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਯਗ, ਹੇ ਸੀਤੇ, ਪਿਉ ਦੀ ਸੇਵਾ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤਵਰ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਧਨਂ ਵਾ ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਖਾਨਿ ਚ। ਗੁਰੁਵृਤ੍ਤ੍ਯਨੁਰੋਧੇਨ ਨ ਕਿਂਚਿਦਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਅਸਮਾਨ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਗਿਆਨ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਸੁਖ—ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗੋਲੋਕਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਂਸ੍ਤਥਾਪਰਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਾਤਾਪਿਤृਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਮਾ ਪਿਤਾ ਯਥਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਥਾ ਵਰ੍ਤਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਮੇਰਾ ਪਿਉ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਮਮ ਸਨ੍ਨਾ ਮਤਿਃ ਸੀਤੇ ਨੇਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍। ਵਸਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਨੁਯਾਤੁਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਸੀਤੇ, ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲ।
ਸਾ ਹਿ ਦਿष੍ਟਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਵਨਾਯ ਮਦਿਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਅਨੁਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਮਾਂ ਭੀਰੁ ਸਹਧਰ੍ਮਚਰੀ ਭਵ
ਹੇ ਨਿਖੁੱਟ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਸਤ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਹੀ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਡਰਪੋਕ ਨਾ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲ ਤੇ ਮੇਰੀ ਧਰਮ ਸਾਥੀ ਬਣ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਦृਸ਼ਂ ਸੀਤੇ ਮਮ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ। ਵ੍ਯਵਸਾਯਮਨੁਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਕਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਮਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੀਤੇ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਨਿਸਚੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਇਹ ਫੈਸਲਾ, ਸੋਹਣੀਏ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਆਰਭਸ੍ਵ ਸ਼ੁਭਸ਼੍ਰੋਣਿ ਵਨਵਾਸਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ। ਨੇਦਾਨੀਂ ਤ੍ਵਦृਤੇ ਸੀਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋऽਪਿ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਹੁਣ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਜੋ ਕੰਮ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ; ਹੁਣ, ਸੀਤੇ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭੋਜਨਮ੍। ਦੇਹਿ ਚਾਸ਼ਂਸਮਾਨੇਭ੍ਯਃ ਸਂਤ੍ਵਰਸ੍ਵ ਚ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦੇ, ਜੋ ਵੀ ਮੰਗਣ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰ, ਦੇਰ ਨਾ ਲਾ।
ਭੂषਣਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਵਰਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਰਮਣੀਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਪਸ੍ਕਰਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣੇ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ—
ਸ਼ਯਨੀਯਾਨਿ ਯਾਨਾਨਿ ਮਮ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਦੇਹਿ ਸ੍ਵਭृਤ੍ਯਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਸਾਜ, ਸਵਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਅਨੁਕੂਲਂ ਤੁ ਸਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗਮਨਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦਾਤੁਮੇਵ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਪਤੀ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਚੁਸਤ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਦਾਨ ਦੇਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਤਿਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ ਭਰ੍ਤੁਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍। ਧਨਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਦਾਤੁਮਙ੍ਗਨਾ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਫਿਰ, ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਮਨ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਾਣਯੋਗ, ਉਹ ਔਰਤ ਧਨ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
thumb|ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਇਕੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਸਂਵਾਦਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਗਤਃ। ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲਮੁਖਃ ਸ਼ੋਕਂ ਸੋਢੁਮਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍
ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸ ਭ੍ਰਾਤੁਸ਼੍ਚਰਣੌ ਗਾਢਂ ਨਿਪੀਡ੍ਯ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਸੀਤਾਮੁਵਾਚਾਤਿਯਸ਼ਾਂ ਰਾਘਵਂ ਚ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਯਦਿ ਗਨ੍ਤੁਂ ਕृਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਨਂ ਮृਗਗਜਾਯੁਤਮ੍। ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵਨਮਗ੍ਰੇ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਾਂਗਾ।
ਮਯਾ ਸਮੇਤੋऽਰਣ੍ਯਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਵਿਚਰਿष੍ਯਸਿ। ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰ੍ਮृਗਯੂਥੈਸ਼੍ਚ ਸਂਘੁष੍ਟਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੋਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੇਗੀ।
ਨ ਦੇਵਲੋਕਾਕ੍ਰਮਣਂ ਨਾਮਰਤ੍ਵਮਹਂ ਵृਣੇ। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕਾਮਯੇ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਅਮਰ ਹੋਣ ਦੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰ੍ਵਨਵਾਸਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਰਾਮੇਣ ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੈਰ੍ਨਿषਿਦ੍ਧਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਫਿਰ ਵੀ ਬੋਲਿਆ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੁ ਭਵਤਾ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਯਦਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍। ਕਿਮਿਦਾਨੀਂ ਪੁਨਰਪਿ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮੇ ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?