ਆਦੇਸ਼ੋ ਵਨਵਾਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ ਮਯਾ ਕਿਲ। ਸਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਤੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਕृਤਾਦੇਸ਼ਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ। ਕਾਲਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ ਭਵਤੁ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋਵੇ।
ਵਨਵਾਸੇ ਹਿ ਜਾਨਾਮਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਬਹੁਧਾ ਕਿਲ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਯਤਂ ਵੀਰ ਪੁਰੁषੈਰਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇ ਇਹ ਦੁੱਖ ਉਹੀ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮਜਬੂਤ ਨਹੀਂ।
ਕਨ੍ਯਯਾ ਚ ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹੇ ਵਨਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਮਯਾ। ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ਮਵृਤ੍ਤਾਯਾ ਮਮ ਮਾਤੁਰਿਹਾਗ੍ਰਤਃ
ਕੁੜੀ ਹੋ ਕੇ ਪਿਓ ਦੇ ਘਰ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਭਿਖਣੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਸ਼੍ਚ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਬਹੁਤਿਥਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਗਮਨਂ ਵਨਵਾਸਸ੍ਯ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਹਿ ਸਹ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੈਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣਾਹਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਾਘਵ। ਵਨਵਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਮਮ ਚਰ੍ਯਾ ਹਿ ਰੋਚਤੇ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਜੰਗਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰੇਮਭਾਵਾਦ੍ਧਿ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਕਲ੍ਮषਾ। ਭਰ੍ਤਾਰਮਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਭਰ੍ਤਾ ਹਿ ਪਰਦੈਵਤਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਹੀ ਔਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਭਾਵੇ ਹਿ ਕਲ੍ਯਾਣਃ ਸਂਗਮੋ ਮੇ ਸਦਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਹਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹਲੋਕੇ ਚ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲ। ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਾ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਭਾਵੇऽਪਿ ਤਸ੍ਯ ਸਾ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਵਕਾਂ ਨਾਰੀਂ ਸੁਵृਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍। ਨਾਭਿਰੋਚਯਸੇ ਨੇਤੁਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਕੇਨੇਹ ਹੇਤੁਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?
ਭਕ੍ਤਾਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀਨਾਂ ਮਾਂ ਸਮਾਂ ਸੁਖਦੁਃਖਯੋਃ। ਨੇਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸਮਾਨਸੁਖਦੁਃਖਿਨੀਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤ, ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ, ਲਾਚਾਰ ਤੇ ਸੁੱਖ-ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਦੁਃਖਿਤਾਮੇਵਂ ਵਨਂ ਨੇਤੁਂ ਨ ਚੇਚ੍ਛਸਿ। ਵਿषਮਗ੍ਨਿਂ ਜਲਂ ਵਾਹਮਾਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਰਣਾਤ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਜੰਗਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੌਤ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਲਵਾਂਗੀ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਂ ਸਾ ਯਾਚਤੇ ਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਨਾਨੁਮੇਨੇ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਾਂ ਨੇਤੁਂ ਵਿਜਨਂ ਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਮੈਥਿਲੀ ਸਮੁਪਾਗਤਾ। ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤੀਵ ਗਾਮੁष੍ਣੈਰਸ਼੍ਰੁਭਿਰ੍ਨਯਨਚ੍ਯੁਤੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਥਲੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਗਰਮ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਭਿੱਜਾਉਂਦੀ ਜਾਪੀ।
ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀਂ ਤਦਾ ਤਾਂ ਤੁ ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਾਂ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਬਹ੍ਵਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੰਤਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋਈ ਵਿਦੇਹੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਨੇਹੀ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
thumb|ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਹੈ।
ਸਾਨ੍ਤ੍ਵ੍ਯਮਾਨਾ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਮੈਥਿਲੀ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਵਨਵਾਸਨਿਮਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਮਨਾਉਣ 'ਤੇ, ਮੈਥਲੀ ਜੋ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਸਾ ਤਮੁਤ੍ਤਮਸਂਵਿਗ੍ਨਾ ਸੀਤਾ ਵਿਪੁਲਵਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਪ੍ਰਣਯਾਚ੍ਚਾਭਿਮਾਨਾਚ੍ਚ ਪਰਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਾਘਵਮ੍
ਸੀਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਿੰਤਤ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਉਲਾਹਣਾ ਦੇਣ ਲੱਗੀ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਾਮਨ੍ਯਤ ਵੈਦੇਹਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਮਿਥਿਲਾਧਿਪਃ। ਰਾਮ ਜਾਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਪੁਰੁषਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਹੇ ਰਾਮ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵਿਦੇਹ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਜਵਾਈ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਸਮਝ ਬੈਠੇ?
ਅਨृਤਂ ਬਤ ਲੋਕੋऽਯਮਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ ਯਦਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ। ਤੇਜੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਂ ਰਾਮੇ ਤਪਤੀਵ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਹਾਏ, ਜੇ ਲੋਕ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਇਹ ਆਖਣ ਕਿ ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਝੂਠ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਹਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿषਣ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਤੋ ਵਾ ਭਯਮਸ੍ਤਿ ਤੇ। ਯਤ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਨਨ੍ਯਪਰਾਯਣਾਮ੍
ਤੂੰ ਕੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹੈ ਜੋ ਉਦਾਸ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਸੁਤਂ ਵੀਰਂ ਸਤ੍ਯਵਨ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤਾਮ੍। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਮਿਵ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਾਂਗ ਜਾਣ, ਜੋ ਦਯੁਮਤਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਨ ਤ੍ਵਹਂ ਮਨਸਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਂ ਦ੍ਰष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਦृਤੇऽਨਘ। ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਘਵ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾ ਕੁਲਪਾਂਸਨੀ
ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਾਂਗੀ; ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਕੁੜੀ ਪਰਾਏ ਘਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕੌਮਾਰੀਂ ਚਿਰਮਧ੍ਯੁषਿਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਸ਼ੈਲੂष ਇਵ ਮਾਂ ਰਾਮ ਪਰੇਭ੍ਯੋ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਆਪ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਕੁਆਰੀ, ਸਦੀਵ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਚਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮ।
ਯਸ੍ਯ ਪਥ੍ਯਂਚਰਾਮਾਤ੍ਥ ਯਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਥੇऽਵਰੁਧ੍ਯਸੇ। ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵ ਵਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਧੇਯਸ਼੍ਚ ਸਦਾਨਘ
ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਤੂੰ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਉਸਦਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਤੇ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ।
ਸ ਮਾਮਨਾਦਾਯ ਵਨਂ ਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਤਪੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਰਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਮੈਨੂੰ ਲਏ ਬਿਨਾ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਨਾ ਹੋ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੰਗਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਵਰਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਮੇ ਭਵਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਥਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ। ਪृष੍ਠਤਸ੍ਤਵ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਹਾਰਸ਼ਯਨੇष੍ਵਿਵ
ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਥਕਾਵਟ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਰਾਮ ਤੇ ਸੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕੁਸ਼ਕਾਸ਼ਸ਼ਰੇषੀਕਾ ਯੇ ਚ ਕਣ੍ਟਕਿਨੋ ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਤੂਲਾਜਿਨਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾ ਮਾਰ੍ਗੇ ਮਮ ਸਹ ਤ੍ਵਯਾ
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਕਾਸ, ਨੁਕੀਲੇ ਟੰਢੇ ਜਾਂ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੂਈ ਜਾਂ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਲੱਗਣਗੇ।
ਮਹਾਵਾਤਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਯਨ੍ਮਾਮਵਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਰਜੋ ਰਮਣ ਤਨ੍ਮਨ੍ਯੇ ਪਰਾਰ੍ਘ੍ਯਮਿਵ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਪਿਆਰੀਏ, ਜਦ ਵੱਡੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਪਵੇਗੀ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਦਨ ਦੇ ਲੇਪ ਵਾਂਗ ਕੀਮਤੀ ਸਮਝਾਂਗਾ।
ਸ਼ਾਦ੍ਵਲੇषੁ ਯਦਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੇ ਵਨਾਨ੍ਤਰ੍ਵਨਗੋਚਰਾ। ਕੁਥਾਸ੍ਤਰਣਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਖਤਰਂ ਤਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਲਾ ਕੇ ਲੰਘਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?