ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਂਤੋषਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾਵਪਤਿਤੈਃ ਸੀਤੇ ਦੁਃਖਮਤੋ ਵਨਮ੍
ਦਿਨ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੀਤੇ, ਜੰਗਲ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਮੈਥਿਲਿ। ਜਟਾਭਾਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਲ੍ਕਲਾਮ੍ਬਰਧਾਰਣਮ੍
ਮੈਥਲੀ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਰਹੇ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਟਾਵਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਝੱਲਣਾ ਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਾਮਤਿਥੀਨਾਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਨਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਰਭਿषੇਕਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਚਰਤਾਂ ਨਿਯਮੇਨੈਵ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੁਃਖਤਰਂ ਵਨਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਉਪਹਾਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕੁਸੁਮੈਃ ਸ੍ਵਯਮਾਹृਤੈਃ। ਆਰ੍षੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸੀਤੇ ਦੁਃਖਮਤੋ ਵਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੀਤੇ, ਜੰਗਲ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਥਾਲਬ੍ਧੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਂਤੋषਸ੍ਤੇਨ ਮੈਥਿਲਿ। ਯਤਾਹਾਰੈਰ੍ਵਨਚਰੈਃ ਸੀਤੇ ਦੁਃਖਮਤੋ ਵਨਮ੍
ਮੈਥਲੀ, ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੀਤੇ, ਜੰਗਲ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਵਾਤਸ੍ਤਿਮਿਰਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ਚਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਭਯਾਨਿ ਚ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਤਤੋ ਦੁਃਖਤਰਂ ਵਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ, ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰੀਸृਪਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਬਹੁਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ। ਚਰਨ੍ਤਿ ਪਥਿ ਤੇ ਦਰ੍ਪਾਤ੍ ਤਤੋ ਦੁਃਖਤਰਂ ਵਨਮ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੱਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੁੰਦਰਏ, ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿੜਰ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਦੀਨਿਲਯਨਾਃ ਸਰ੍ਪਾ ਨਦੀਕੁਟਿਲਗਾਮਿਨਃ। ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਾਵृਤ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਨਮਤੋ ਦੁਃਖਤਰਂਵਨਮ੍
ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੱਪ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਕਰੇ-ਵਕਰੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਪਤਙ੍ਗਾ ਵृਸ਼੍ਚਿਕਾਃ ਕੀਟਾ ਦਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਮਸ਼ਕੈਃ ਸਹ। ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਬਲੇ ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਃਖਮਤੋ ਵਨਮ੍
ਪਤੰਗੇ, ਬਿਛੂ, ਕੀੜੇ ਤੇ ਡੰਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਖੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਪੂਰਾ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਕਣ੍ਟਕਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਸ਼ਾਃ ਕਾਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ। ਵਨੇ ਵ੍ਯਾਕੁਲਸ਼ਾਖਾਗ੍ਰਾਸ੍ਤੇਨ ਦੁਃਖਮਤੋ ਵਨਮ੍
ਦਰੱਖਤ ਕੰਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਘਾਹਾਂ ਹਨ, ਸੁੰਦਰਏ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵੀ ਉਲਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਯਕ੍ਲੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਭਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਅਰਣ੍ਯਵਾਸੇ ਵਸਤੋ ਦੁਃਖਮੇਵ ਸਦਾ ਵਨਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਲੋਭੌ ਵਿਮੋਕ੍ਤਵ੍ਯੌ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਪਸੇ ਮਤਿਃ। ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਚ ਭੇਤਵ੍ਯੇ ਦੁਃਖਂ ਨਿਤ੍ਯਮਤੋ ਵਨਮ੍
ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲਾਲਚ ਛੱਡਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਵੱਲ ਲਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੰਗਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਲਂ ਤੇ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਨਹਿ ਵਨਂ ਤਵ। ਵਿਮृਸ਼ਨ੍ਨਿਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਹੁਦੋषਕਰਂ ਵਨਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਉੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਚੈਨ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੰਗਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਤਰੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨਂ ਤੁ ਨੇਤੁਂ ਨ ਕृਤਾ ਮਤਿਰ੍ਯਦਾ ਬਭੂਵ ਰਾਮੇਣ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਨ ਤਸ੍ਯ ਸੀਤਾ ਵਚਨਂ ਚਕਾਰ ਤਂ ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਮਮਿਦਂ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
thumb|ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦੁਃਖਿਤਾ। ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਸ਼੍ਰੁਮੁਖੀ ਮਨ੍ਦਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਹੰਝੂ ਵਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਦੋषਾ ਵਨੇ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਗੁਣਾਨਿਤ੍ਯੇਵ ਤਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਵ ਸ੍ਨੇਹਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਜੋ ਤੂੰ ਔਗੁਣ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਗੁਣ ਹੀ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ।
ਮृਗਾਃ ਸਿਂਹਾ ਗਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸ਼ਰਭਾਸ੍ਤਥਾ। ਚਮਰਾਃ ਸृਮਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਨਚਾਰਿਣਃ
ਹਿਰਣ, ਸਿੰਘ, ਹਾਥੀ, ਬਾਘ, ਸ਼ਰਭ, ਉੱਟ, ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ—
ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਰੂਪਤ੍ਵਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਤਵ ਰਾਘਵ। ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਸਰ੍ਪੇਯੁਸ੍ਤਵ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿ ਬਿਭ੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਜਦ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਤਾਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਣਗੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਹ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਗੁਰੁਜਨਾਜ੍ਞਯਾ। ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਯੋਗੇਨ ਮੇ ਰਾਮ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਮਿਹ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਮ, ਜੇ ਤੈਥੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਨਹਿ ਮਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਮਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਪਿ ਰਾਘਵ। ਸੁਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਿਤੁਮੋਜਸਾ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ।
ਪਤਿਹੀਨਾ ਤੁ ਯਾ ਨਾਰੀ ਨ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਜੀਵਿਤੁਮ੍। ਕਾਮਮੇਵਂਵਿਧਂ ਰਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਮਮ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿਖਾਈ ਹੈ।
ਅਥਾਪਿ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਪੁਰਾ ਪਿਤृਗृਹੇ ਸਤ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਿਲ ਮੇ ਵਨੇ
ਹੋਰ ਵੀ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੇ ਘਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣਿਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹਂ ਵਚਨਂ ਗृਹੇ। ਵਨਵਾਸਕृਤੋਤ੍ਸਾਹਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਮਹਾਬਲ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੰਡਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਆਦੇਸ਼ੋ ਵਨਵਾਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ ਮਯਾ ਕਿਲ। ਸਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਤੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਕृਤਾਦੇਸ਼ਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ। ਕਾਲਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ ਭਵਤੁ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋਵੇ।
ਵਨਵਾਸੇ ਹਿ ਜਾਨਾਮਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਬਹੁਧਾ ਕਿਲ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਯਤਂ ਵੀਰ ਪੁਰੁषੈਰਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇ ਇਹ ਦੁੱਖ ਉਹੀ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮਜਬੂਤ ਨਹੀਂ।
ਕਨ੍ਯਯਾ ਚ ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹੇ ਵਨਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਮਯਾ। ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ਮਵृਤ੍ਤਾਯਾ ਮਮ ਮਾਤੁਰਿਹਾਗ੍ਰਤਃ
ਕੁੜੀ ਹੋ ਕੇ ਪਿਓ ਦੇ ਘਰ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਭਿਖਣੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਸ਼੍ਚ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਬਹੁਤਿਥਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਗਮਨਂ ਵਨਵਾਸਸ੍ਯ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਹਿ ਸਹ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੈਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।