ਨ ਤੇ ਸ਼ਤਸ਼ਲਾਕੇਨ ਜਲਫੇਨਨਿਭੇਨ ਚ। ਆਵृਤਂ ਵਦਨਂ ਵਲ੍ਗੁ ਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣਾਭਿਵਿਰਾਜਤੇ
'ਤੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਜੋ ਸੌ-ਪੱਖਾ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਫੇਨ ਵਾਂਗ ਢੱਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ।'
ਵ੍ਯਜਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਚਨ੍ਦ੍ਰਹਂਸਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਵੀਜ੍ਯਤੇ ਨ ਤਵਾਨਨਮ੍
'ਤੇਰੇ ਕਮਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਵਿਜਣਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ।'
ਵਾਗ੍ਮਿਨੋ ਵਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਰਰ੍षਭ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਨਾਦ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਙ੍ਗਲੈਃ ਸੂਤਮਾਗਧਾਃ
'ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਵੰਦੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਸੂਤ ਅਤੇ ਮਾਗਧ ਸ਼ੁਭ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਨ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਚ ਦਧਿ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦਦਤਿ ਸ੍ਮ ਵਿਧਾਨਤਃ
'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਦਹਿ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਰੇਣੀਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭੂषਿਤਾਃ। ਅਨੁਵ੍ਰਜਿਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਸ੍ਤਥਾ
'ਸਭ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਗਿਲਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ।'
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵੇਗਸਮ੍ਪਨ੍ਨੈਰ੍ਹਯੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਣੈਃ। ਮੁਖ੍ਯਃ ਪੁष੍ਪਰਥੋ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਿਂ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ ਤੇऽਗ੍ਰਤਃ
'ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰਥ, ਜੋ ਚਾਰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੀ?'
ਨ ਹਸ੍ਤੀ ਚਾਗ੍ਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਪੂਜਿਤਃ। ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਵੀਰ ਕृष੍ਣਮੇਘਗਿਰਿਪ੍ਰਭਃ
'ਤੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ, ਵੀਰ।'
ਨ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਚਿਤ੍ਰਂ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨ। ਭਦ੍ਰਾਸਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਾਨ੍ਤਂ ਵੀਰ ਪੁਰਃਸਰਮ੍
'ਤੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜ-ਆਸਨ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਵੀਰ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਰਹੀ ਜਦ ਤੂੰ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਦਾ ਸੀ।'
ਅਭਿषੇਕੋ ਯਦਾ ਸਜ੍ਜਃ ਕਿਮਿਦਾਨੀਮਿਦਂ ਤਵ। ਅਪੂਰ੍ਵੋ ਮੁਖਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਹਰ੍षਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਇਹ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ? ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸ ਰਹੀ।
ਇਤੀਵ ਵਿਲਪਨ੍ਤੀਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਸੀਤੇ ਤਤ੍ਰਭਵਾਂਸ੍ਤਾਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਯਤਿ ਮਾਂ ਵਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਮਣੀਏ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਸਮ੍ਭੂਤੇ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਿ। ਸ਼ृਣੁ ਜਾਨਕਿ ਯੇਨੇਦਂ ਕ੍ਰਮੇਣਾਦ੍ਯਾਗਤਂ ਮਮ
ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਨਕੀ, ਸੁਣ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆਈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੇਨ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ਰਥੇਨ ਵੈ। ਕੈਕੇਯ੍ਯੈ ਮਮ ਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤੌ ਮਹਾਵਰੌ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈਕਈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵੱਡੇ ਵਰ ਮੰਨ ਲਏ ਸਨ।
ਤਯਾਦ੍ਯ ਮਮ ਸਜ੍ਜੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਭਿषੇਕੇ ਨृਪੋਦ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ ਸ ਸਮਯੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੁਣ ਜਦ ਮੇਰਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਵਚਨ ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡਕੇ ਮਯਾ। ਪਿਤ੍ਰਾ ਮੇ ਭਰਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਯੋਜਿਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੋऽਹਂ ਤ੍ਵਾਮਾਗਤੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿਜਨਂ ਵਨਮ੍। ਭਰਤਸ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੇ ਨਾਹਂ ਕਥ੍ਯਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ऋਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਾ ਹਿ ਪੁਰੁषਾ ਨ ਸਹਨ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਤਵਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਤੇ ਗੁਣਾਃ ਕਥ੍ਯਾ ਭਰਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਮਮ
ਜੋ ਲੋਕ ਰੁਤਬੇ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਗੁਣ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਦੇ ਨਾ ਦੱਸੀਂ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤਂ ਨृਪਤਿਨਾ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍। ਸ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸੀਤੇ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਦਾ ਲਈ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਹੱਕ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਭਰਤ ਦੀ ਖਾਸ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰੀਂ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵੀ।
ਅਹਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਤਾਂ ਗੁਰੋਃ ਸਮਨੁਪਾਲਯਨ੍। ਵਨਮਦ੍ਯੈਵ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਥਿਰੀਭਵ ਮਨਸ੍ਵਿਨਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮਨ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਦਿਲੋਂ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖੀਂ।
ਯਾਤੇ ਚ ਮਯਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਵਨਂ ਮੁਨਿਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਪਰਯਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ, ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤੂੰ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੀਂ।
ਕਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਵਨ੍ਦਿਤਵ੍ਯੋ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪਿਤਾ ਮਮ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਂ।
ਮਾਤਾ ਚ ਮਮ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਵृਦ੍ਧਾ ਸਂਤਾਪਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਮ੍ਮਾਨਮਰ੍ਹਤਿ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਬਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਈਂ।
ਵਨ੍ਦਿਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਾਃ ਸ਼ੇषਾ ਮਮ ਮਾਤਰਃ। ਸ੍ਨੇਹਪ੍ਰਣਯਸਮ੍ਭੋਗੈਃ ਸਮਾ ਹਿ ਮਮ ਮਾਤਰਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਂ। ਪਿਆਰ, ਲਗਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਸਮੌ ਚਾਪਿ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੌ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੌ ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੌ ਮਮ
ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝੀਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਰਤਸ੍ਯ ਕਦਾਚਨ। ਸ ਹਿ ਰਾਜਾ ਚ ਵੈਦੇਹਿ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭਰਤ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ, ਵੈਦੇਹੀ, ਹੁਣ ਉਹੀ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਿਤਾ ਹਿ ਸ਼ੀਲੇਨ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚੋਪਸੇਵਿਤਾਃ। ਰਾਜਾਨਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੀਦਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਕੁਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਲਟ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਔਰਸ੍ਯਾਨਪਿ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਹਿ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤ੍ਯਹਿਤਕਾਰਿਣਃ। ਸਮਰ੍ਥਾਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਜਨਾਨਪਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ, ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਜੇਹੜੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਵਸੇਹ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਨੁਵਰ੍ਤਿਨੀ। ਭਰਤਸ੍ਯ ਰਤਾ ਧਰ੍ਮੇ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਇਸ ਲਈ, ਸੁਭਾਗਣੀਏ, ਤੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹਿ, ਭਰਤ ਵਾਸਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿ।
ਅਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਵਨਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਮਿਹੈਵ ਭਾਮਿਨਿ। ਯਥਾ ਵ੍ਯਲੀਕਂ ਕੁਰੁषੇ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਤਥਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਵਚੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਪਿਆਰੀਏ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਮੰਨੀਂ।
thumb|ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸੱਤਾਈਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹਾ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ। ਪ੍ਰਣਯਾਦੇਵ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਪਿਆਰ ਜੋਗ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।