ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਤਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਰਾਮਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਭਾਗਾ ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਓਹੋ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਭੂਯਸ੍ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਤਰਂ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਖੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ।
ਮਯਾ ਚੈਵ ਭਵਤ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਪਿਤੁਃ। ਰਾਜਾ ਭਰ੍ਤਾ ਗੁਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮੈਂ ਤੇ ਤੂੰ, ਦੋਵੇਂ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਪਤੀ ਵੀ ਹੈ, ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਇਮਾਨਿ ਤੁ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਨਵ ਪਞ੍ਚ ਚ। ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਚਨੇ ਤਵ
ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਇਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਾष੍ਪਪੂਰ੍ਣਾਨਨਾ ਤਦਾ। ਉਵਾਚ ਪਰਮਾਰ੍ਤਾ ਤੁ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸੁਤਵਤ੍ਸਲਾ
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੋਲੀ।
ਆਸਾਂ ਰਾਮ ਸਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਵਸ੍ਤੁਂ ਮਧ੍ਯੇ ਨ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍। ਨਯ ਮਾਮਪਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਵਨਂ ਵਨ੍ਯਾਂ ਮृਗੀਮਿਵ
ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਸਹੇਲੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ; ਮੈਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਹਰਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਤੇ ਗਮਨੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕृਤਾ ਪਿਤਰਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਤਾਂ ਤਥਾ ਰੁਦਤੀਂ ਰਾਮੋ ਰੁਦਨ੍ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਕਰਕੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੋ ਰਹੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਵੀ ਰੋ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਦੈਵਤਂ ਪ੍ਰਭੁਰੇਵ ਚ। ਭਵਤ੍ਯਾ ਮਮ ਚੈਵਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਿੰਦੀ ਔਰਤ ਵਾਸਤੇ ਪਤੀ ਹੀ ਉਸਦਾ ਰੱਬ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਸਤੇ ਰਾਜਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਨ ਹ੍ਯਨਾਥਾ ਵਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਲੋਕਨਾਥੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਭਰਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ
ਅਸੀਂ ਅਨਾਥ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ; ਭਰਤ ਵੀ ਨੇਕ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਹਿਤਂ ਚਰ ਸਮਾਹਿਤਾ। ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਰਤਾ ਯਾ ਨਾਰੀ ਪਰਮੋਤ੍ਤਮਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁੱਢੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿਣਾ; ਜੋ ਔਰਤ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨਾਨੁਵਰ੍ਤੇਤ ਸਾ ਚ ਪਾਪਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਭਰ੍ਤੁਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਨਾਰੀ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਔਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁੱਖ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਯਾ ਨਿਰ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਦੇਵਪੂਜਨਾਤ੍। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਮੇਵ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਨਿਤ੍ਯੋ ਵੇਦੇ ਲੋਕੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਚ ਸਦਾ ਸੁਮਨੋਭਿਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਇਹ ਔਰਤ ਦਾ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਤ੍ਕृਤੇ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਕृਤਾਃ। ਏਵਂ ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਮਾਗਮਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੀ।
ਨਿਯਤਾ ਨਿਯਤਾਹਾਰਾ ਭਰ੍ਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪਰਮਂ ਕਾਮਂ ਮਯਿ ਪਰ੍ਯਾਗਤੇ ਸਤਿ
ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿਣਾ; ਜਦ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਜੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਮ ਨੇ ਕਹੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ—
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਰਾਮਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਗਮਨੇ ਸੁਕृਤਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਕੌਸਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖੀ: 'ਪੁੱਤੜੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਜਾਣੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ.'
ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਵੀਰ ਨੂਨਂ ਕਾਲੋ ਦੁਰਤ੍ਯਯਃ। ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਮੇਕਾਗ੍ਰੋ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਸਦਾ ਵਿਭੋ
ਬੇਟਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਮਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕismet ਹੋਵੇ, ਵੱਡਿਆ.
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਗਤਕ੍ਲਮਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕृਤਾਰ੍ਥੇ ਚਰਿਤਵ੍ਰਤੇ। ਪਿਤੁਰਾਨृਣ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਵਪਿष੍ਯੇ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂਗਾ, ਮੇਰੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਵੱਡਿਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾ ਕੇ, ਘਰ ਆਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਕਰਾਂਗੀ.
ਕृਤਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਗਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਵਿਭਾਵ੍ਯਾ ਸਦਾ ਭੁਵਿ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਚੋਦਯਤਿ ਮੇ ਵਚ ਆਵਿਧ੍ਯ ਰਾਘਵ
ਪੁੱਤ, ਮੌਤ ਦਾ ਰਾਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਜੋ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਘਵ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ.
ਗਚ੍ਛੇਦਾਨੀਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕ੍ਸ਼ੇਮੇਣ ਪੁਨਰਾਗਤਃ। ਨਨ੍ਦਯਿष੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਸਾਮ੍ਨਾ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਚਾਰੁਣਾ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆ; ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਂਗਾ.
ਅਪੀਦਾਨੀਂ ਸ ਕਾਲਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਂ ਪੁਨਃ। ਯਤ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਤ੍ਰਕ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਜਟਾਵਲ੍ਕਲਧਾਰਿਣਮ੍
ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵੇਂਗਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਟਾਂ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਾਂ, ਪੁੱਤੜੇ.
ਤਥਾ ਹਿ ਰਾਮਂ ਵਨਵਾਸਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵੀ ਪਰਮੇਣ ਚੇਤਸਾ। ਉਵਾਚ ਰਾਮਂ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਚੋ ਬਭੂਵ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ.
thumb|ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਪੰਜਵੀੰ ਸਰਗ ਸੁਣੋ.
ਸਾ ਵਿਨੀਯ ਤਮਾਯਾਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਜਲਂ ਸ਼ੁਚਿ। ਚਕਾਰ ਮਾਤਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ.
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਸੇ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਗਚ੍ਛੇਦਾਨੀਂ ਰਘੂਤ੍ਤਮ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਚ ਸਤਾਂ ਕ੍ਰਮੇ
ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ.
ਯਂ ਪਾਲਯਸਿ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਨਿਯਮੇਨ ਚ। ਸ ਵੈ ਰਾਘਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ਤੁ
ਜੋ ਧਰਮ ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਰਾਘਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ.
ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਣਮਸੇ ਪੁਤ੍ਰ ਦੇਵੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ। ਤੇ ਚ ਤ੍ਵਾਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਵਨੇ ਸਹ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਪੁੱਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ.
ਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਾਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਗੁਣੈਃ ਸਮੁਦਿਤਂ ਸਦਾ
ਧੀਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ.
ਪਿਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਤਥਾ। ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਚਿਰਂ ਜੀਵਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪਾਏਂ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ.