ਯਦ੍ਯਪਿ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਦੈਵੀ ਚਾਪਿ ਤਯੋਰ੍ਮਤਮ੍। ਤਥਾਪ੍ਯੁਪੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਤੇ ਨ ਮੇ ਤਦਪਿ ਰੋਚਤੇ
ਜੇਕਰ ਤੇਰੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।
ਵਿਕ੍ਲਵੋ ਵੀਰ੍ਯਹੀਨੋ ਯਃ ਸ ਦੈਵਮਨੁਵਰ੍ਤਤੇ। ਵੀਰਾਃ ਸਮ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨ ਦੈਵਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਬਿਨਾ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਦੈਵਂ ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਯਃ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਬਾਧਿਤੁਮ੍। ਨ ਦੈਵੇਨ ਵਿਪਨ੍ਨਾਰ੍ਥਃ ਪੁਰੁषਃ ਸੋऽਵਸੀਦਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦਾ।
ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਦੈਵਸ੍ਯ ਪੌਰੁषਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਚ। ਦੈਵਮਾਨੁषਯੋਰਦ੍ਯ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅੱਜ ਲੋਕ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖਣਗੇ; ਅੱਜ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚਲਾ ਫਰਕ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਪੌਰੁषਹਤਂ ਦੈਵਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਜਨਾਃ। ਯੈਰ੍ਦੈਵਾਦਾਹਤਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਦृष੍ਟਂ ਰਾਜ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਅੱਜ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹਾਰੀ ਹੋਈ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਯਙ੍ਕੁਸ਼ਮਿਵੋਦ੍ਦਾਮਂ ਗਜਂ ਮਦਜਲੋਦ੍ਧਤਮ੍। ਪ੍ਰਧਾਵਿਤਮਹਂ ਦੈਵਂ ਪੌਰੁषੇਣ ਨਿਵਰ੍ਤਯੇ
ਜਿਵੇਂ ਗੋਡ ਨਾਲ ਵੀ ਨ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨਾਦ੍ਯ ਰਾਮਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਨ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾ ਵਿਹਨ੍ਯੁਃ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਰਾਮ—ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤਾਂ ਹੋਰ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ।
ਯੈਰ੍ਵਿਵਾਸਸ੍ਤਵਾਰਣ੍ਯੇ ਮਿਥੋ ਰਾਜਨ੍ ਸਮਰ੍ਥਿਤਃ। ਅਰਣ੍ਯੇ ਤੇ ਵਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਮਾਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ, ਉਹੀ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ।
ਮਦ੍ਬਲੇਨ ਵਿਰੁਦ੍ਧਾਯ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦੈਵਬਲਂ ਤਥਾ। ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦੁਃਖਾਯ ਯਥੋਗ੍ਰਂ ਪੌਰੁषਂ ਮਮ
ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਆਏ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦੇਵੇਗੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਆਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਨਵਾਸਂ ਗਤੇ ਤ੍ਵਯਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੇ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜ ਭਾਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ—ਹੁਣ ਨਹੀਂ।
ਪੂਰ੍ਵਰਾਜਰ੍षਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿ ਵਨਵਾਸੋऽਭਿਧੀਯਤੇ। ਪ੍ਰਜਾ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ ਪਰਿਪਾਲਨੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚੇ ਹੋਣ।
ਸ ਚੇਦ੍ ਰਾਜਨ੍ਯਨੇਕਾਗ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਯਵਿਭ੍ਰਮਸ਼ਙ੍ਕਯਾ। ਨੈਵਮਿਚ੍ਛਸਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਮ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਿ
ਜੇ ਤੂੰ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਰਾਜ ਦੀ ਉਲਝਣ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ—
ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੇ ਚ ਤੇ ਵੀਰ ਮਾ ਭੂਵਂ ਵੀਰਲੋਕਭਾਕ੍। ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਤਵ ਰਕ੍ਸ਼ੇਯਮਹਂ ਵੇਲੇਵ ਸਾਗਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੀਰ, ਕਿ ਮੈਂ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮਙ੍ਗਲੈਰਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪृਤੋ ਭਵ। ਅਹਮੇਕੋ ਮਹੀਪਾਲਾਨਲਂ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਬਲਾਤ੍
ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਅਤੇ ਉਥੇ ਲੱਗਾ ਰਹਿ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ।
ਨ ਸ਼ੋਭਾਰ੍ਥਾਵਿਮੌ ਬਾਹੂ ਨ ਧਨੁਰ੍ਭੂषਣਾਯ ਮੇ। ਨਾਸਿਰਾਬਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਨ ਸ਼ਰਾਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਹੇਤਵਃ
ਮੇਰੇ ਇਹ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਧਨੁਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਹਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਸਿਰਬੰਦ ਸਿਰਫ਼ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਅਮਿਤ੍ਰਮਥਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵਮੇਤਚ੍ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍। ਨ ਚਾਹਂ ਕਾਮਯੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਰ੍ਮਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਚਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਬਾਹਾਂ, ਧਨੁਸ਼, ਸਿਰਬੰਦ ਤੇ ਤੀਰ—ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਹਨ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਅਸਿਨਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰੇਣ ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਚਲਿਤਵਰ੍ਚਸਾ। ਪ੍ਰਗृਹੀਤੇਨ ਵੈ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਵਜ੍ਰਿਣਂ ਵਾ ਨ ਕਲ੍ਪਯੇ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਖਡ੍ਗਨਿष੍ਪੇषਨਿष੍ਪਿष੍ਟੈਰ੍ਗਹਨਾ ਦੁਸ਼੍ਚਰਾ ਚ ਮੇ। ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਿਹਸ੍ਤੋਰੁਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ਭਵਿਤਾ ਮਹੀ
ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥੀ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਬਾਹਾਂ, ਹੱਥ ਤੇ رانਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਖਡ੍ਗਧਾਰਾਹਤਾ ਮੇऽਦ੍ਯ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਇਵਾਗ੍ਨਯਃ। ਪਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਭੂਮੌ ਮੇਘਾ ਇਵ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਵਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ।
ਬਦ੍ਧਗੋਧਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਣੇ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨੇ। ਕਥਂ ਪੁਰੁषਮਾਨੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਚਮੜੀ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਬੰਦ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਤੀਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੋਧਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ।
ਬਹੁਭਿਸ਼੍ਚੈਕਮਤ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਨੇਕੇਨ ਚ ਬਹੂਞ੍ਜਨਾਨ੍। ਵਿਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਬਾਣਾਨ੍ਨृਵਾਜਿਗਜਮਰ੍ਮਸੁ
ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਲੋਕ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇऽਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਭੁਤਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਂ ਚ ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਚਮੁਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੇਅਸਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਹਕੂਮਤ ਕਾਇਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਮਾਲਕ।
ਅਦ੍ਯ ਚਨ੍ਦਨਸਾਰਸ੍ਯ ਕੇਯੂਰਾਮੋਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯ ਚ। ਵਸੂਨਾਂ ਚ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਪਾਲਨਸ੍ਯ ਚ
ਅੱਜ ਚੰਦਨ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਗਹਣੇ ਉਤਾਰਣ ਦਾ, ਦੌਲਤ ਛੱਡਣ ਦਾ, ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ।
ਅਨੁਰੂਪਾਵਿਮੌ ਬਾਹੂ ਰਾਮ ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਃ। ਅਭਿषੇਚਨਵਿਘ੍ਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਤੇ ਨਿਵਾਰਣੇ
ਰਾਮਾ, ਮੇਰੇ ਇਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਯੋਗ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਿੱਚ ਵਾਘਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਕੋऽਦ੍ਯੈਵ ਮਯਾ ਵਿਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਤਵਾਸੁਹृਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਯਸ਼ਃਸੁਹृਜ੍ਜਨੈਃ। ਯਥਾ ਤਵੇਯਂ ਵਸੁਧਾ ਵਸ਼ਾ ਭਵੇਤ੍ ਤਥੈਵ ਮਾਂ ਸ਼ਾਧਿ ਤਵਾਸ੍ਮਿ ਕਿਂਕਰਃ
ਦੱਸ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਅਖ਼ਤਿਆਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।
ਵਿਮृਜ੍ਯ ਬਾष੍ਪਂ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵ੍ਯ ਚਾਸਕृਤ੍ ਸ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਘਵਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ। ਉਵਾਚ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਵਚਨੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਂ ਨਿਬੋਧ ਮਾਮੇष ਹਿ ਸੌਮ੍ਯ ਸਤ੍ਪਥਃ
ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਪੋਂਝ ਕੇ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬੋਲੇ: 'ਸੁਣੋ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ; ਇਹੀ ਸੱਚਾ ਰਾਹ ਹੈ।'
thumb|ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਚੌਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵ੍ਯਵਸਿਤਂ ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਪਾਲਨੇ। ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਬਾष੍ਪਸਂਰੁਦ੍ਧਾ ਵਚੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਕੌਸਲਿਆ, ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਬਚਨ ਬੋਲੀ।
ਅਦृष੍ਟਦੁਃਖੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ। ਮਯਿ ਜਾਤੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ ਕਥਮੁਞ੍ਛੇਨ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰਾ, ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾ-ਚੁਨ੍ਹਾ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵੇਗਾ?
ਯਸ੍ਯ ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮृष੍ਟਾਨ੍ਯਨ੍ਨਾਨਿ ਭੁਞ੍ਜਤੇ। ਕਥਂ ਸ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਰਾਮੋ ਵਨੇ ਮੂਲਫਲਾਨ੍ਯਯਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਤੇ ਦਾਸੀਅਾਂ ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਮ ਹੁਣ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾਏਗਾ?