ਆਨਾਯ੍ਯ ਤੁ ਮਹੀਪਾਲ ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਸੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵੇਦਪਾਰਗਮ੍ । ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਵੈ ਵਿਧਿਨਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ॥੧-੯-
ਰਾਜਾ, ਵਿਭਾਂਡਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੂੰ ਧਰਮਕ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇਵੋ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ । ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਹਾਨੇਤੁਂ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ॥੧-੯-
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਪੁਰੋਹਿਤਮਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਕृਤਾਨ੍ ॥੧-੯-
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੇਜੇਗਾ।
ਤੇ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਵਿਨਤਾਨਨਾਃ । ਨ ਗਚ੍ਛੇਮ ऋषੇਰ੍ਭੀਤਾ ਅਨੁਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਂ ਨृਪਮ੍ ॥੧-੯-
ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਹਿਚਕਿਚਾਏਗੇ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤਸ੍ਯੋਪਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਮਾਨ੍ । ਆਨੇष੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨ ਚ ਦੋषੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥੧-੯-
ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਏਵਮਙ੍ਗਾਧਿਪੇਨੈਵ ਗਣਿਕਾਭਿਰ੍ऋषੇਃ ਸੁਤਃ । ਆਨੀਤੋऽਵਰ੍षਯਦ੍ ਦੇਵਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਚਾਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ ॥੧-੯-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ; ਫਿਰ ਮੀਂਹ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ऋਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਜਾਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਵ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਕਥਿਤਮੇਤਾਵਦ੍ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਮਯਾ ॥੧-੯-
ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੇਰੇ ਜਾਮਾਤਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਤਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਅਥ ਹृष੍ਟੋ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਯਥਰ੍ष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਾਨੀਤੋ ਯੇਨੋਪਾਯੇਨ ਸੋਚ੍ਯਤਾਮ੍ ॥੧-੯-
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।'
thumb|ਦਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਦਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸੁਣੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ ਯਥਰ੍ष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਾਨੀਤੋ ਯੇਨੋਪਾਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਹ ॥੧-੧੦-
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।'
ਰੋਮਪਾਦਮੁਵਾਚੇਦਂ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਉਪਾਯੋ ਨਿਰਪਾਯੋऽਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰਭਿਚਿਨ੍ਤਿਤਃ ॥੧-੧੦-
ਰੋਮਪਾਦਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ।'
ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਵਨਚਰਸ੍ਤਪਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਂਯੁਤਃ ਅਨਭਿਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਵਿषਯਾਣਾਂ ਸੁਖਸ੍ਯ ਚ ॥੧-੧੦-
ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਨਾਰੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਜਾਂ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥੈਰਭਿਮਤੈਰ੍ਨਰਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਮਾਥਿਭਿਃ ਪੁਰਮਾਨਾਯਯਿष੍ਯਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਚਾਧ੍ਯਵਸੀਯਤਾਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਚਿਕਰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗੇ; ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਵੋ।
ਗਣਿਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਰੂਪਵਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ ਪ੍ਰਲੋਭ੍ਯ ਵਿਵਿਧੋਪਾਯੈਰਾਨੇष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਸਤ੍ਕृਤਾਃ ॥੧-੧੦-
ਉਹਨਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਹੋਈਆਂ ਨਚਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜੋ; ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣਗੀਆਂ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤਿ ਰਾਜਾ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤਥਾ ॥੧-੧੦-
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।' ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹਤ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯਾਵਿਦੂਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਤ੍ਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਮੁੱਖ ਨਚਣੀਆਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈਆਂ; ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
ऋषੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਰਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਃ ਪਿਤੁਃ ਸ ਨਿਤ੍ਯਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਾਮ ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ ॥੧-੧੦-
ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਧੀਰਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਨ ਤੇਨ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਵਾ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਗਰਰਾष੍ਟ੍ਰਜਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ-ਰਾਜ ਦੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵੇषਾਃ ਪ੍ਰਮਦਾ ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਮ੍ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਾਵੇ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਵਰ੍ਤਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ ਏਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਨੇ ਘੋਰੇ ਵਨੇ ਚਰਸਿ ਸ਼ਂਸ ਨਃ ॥੧-੧੦-
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਅਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।
ਅਦृष੍ਟਰੂਪਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇਨ ਕਾਮ੍ਯਰੂਪਾ ਵਨੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਹਾਰ੍ਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਜਾਤਾ ਆਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪਿਤਰਂ ਸ੍ਵਕਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਸਨ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਝੁੰਝੋੜ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੇ।
ਪਿਤਾ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਸੁਤ ਔਰਸਃ ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਨਾਮ ਕਰ੍ਮ ਚ ਮੇ ਭੁਵਿ ॥੧-੧੦-
ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵਿਭਾਂਡਕ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇ ਕਰਤਬ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹਾਸ਼੍ਰਮਪਦੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸਮੀਪੇ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ ਕਰਿष੍ਯੇ ਵੋऽਤ੍ਰ ਪੂਜਾਂ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਸਾਡਾ ਆਸ਼ਰਮ ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਭ ਨੂੰ ਰੀਤਿ-ਰਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ऋषਿਪੁਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਮਤਿਰਾਸ ਵੈ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਤੋऽਙ੍ਗਨਾਃ ॥੧-੧੦-
ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਗਤਾਨਾਂ ਤੁ ਤਤਃ ਪੂਜਾਮृषਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹ ਇਦਮਰ੍ਘ੍ਯਮਿਦਂ ਪਾਦ੍ਯਮਿਦਂ ਮੂਲਂ ਫਲਂ ਚ ਨਃ ॥੧-੧੦-
ਜਦ ਉਹ ਆਈਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਹੈ ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਇਹ ਪੈਰਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਹਨ।'
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਸਰ੍ਵਾ ਏਵ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ ऋषੇਰ੍ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤੁ ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਦਧੁਃ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਛੇਤੀ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਫਲਾਨੀਮਾਨਿ ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ ਗृਹਾਣ ਵਿਪ੍ਰ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਚ ਮਾ ਚਿਰਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਧੀਆ ਫਲ ਵੀ ਹਨ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਲੈ ਲਓ, ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਖਾ ਲਓ।
ਤਤਸ੍ਤਾਸ੍ਤਂ ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾ ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ਮੋਦਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਦਦੁਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਞ੍ਛੁਭਾਨ੍ ॥੧-੧੦-
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਈਆਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪੂਰੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦਲੇ ਪਕਵਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਤਾਨਿ ਚਾਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਫਲਾਨੀਤਿ ਸ੍ਮ ਮਨ੍ਯਤੇ ਅਨਾਸ੍ਵਾਦਿਤਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਵਨੇ ਨਿਤ੍ਯਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਸੁਆਦ ਚੱਖ ਕੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਫਲ ਹਨ,' ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਿਆ ਸੀ।
ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮਾਪਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਾ ਭੀਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ॥੧-੧੦-
ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।