ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰੁਪਦਿष੍ਟੋऽਯਂ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਵਾਨ੍ ਕਥਾਮ੍ ॥੧-੯-
'ਇਹ ਕਥਾ, ਜੋ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੀ ਸੀ; ਮਹਾਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਸੀ।'
ऋषੀਣਾਂ ਸਂਨਿਧੌ ਰਾਜਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਗਮਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ੍ਤਿ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ॥੧-੯-
'ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਿਭਾਂਡਕ ਹੈ।'
ऋਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸ ਵਨੇ ਨਿਤ੍ਯਸਂਵृਦ੍ਧੋ ਮੁਨਿਰ੍ਵਨਚਰਃ ਸਦਾ ॥੧-੯-
'ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਧੇਗਾ, ਸਦਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮੁਨੀ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਨਾਨ੍ਯਂ ਜਾਨਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤ੍ਰਨੁਵਰ੍ਤਨਾਤ੍ । ਦ੍ਵੈਵਿਧ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ॥੧-੯-
'ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਰੀਤ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਂ ਸਦਾ । ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਕਾਲਃ ਸਮਭਿਵਰ੍ਤਤ ॥੧-੯-
'ਇਹ ਗੱਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ।'
ਅਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਰੋਮਪਾਦਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ॥੧-੯-
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਕਤਵਰ ਰੋਮਪਾਦਾ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲ ਗਈ।
ਅਙ੍ਗੇषੁ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਦਾਰੁਣਾ ॥੧-੯-
ਅੰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤ ਆਵੇਗੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤਸਂਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਸਮਾਨੀਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵ । ਭਵਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰ੍ਮਾਣੋ ਲੋਕਚਾਰਿਤ੍ਰਵੇਦਿਨਃ ॥੧-੯-
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹੇਗਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਕ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।'
ਸਮਾਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਨਿਯਮਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ ॥੧-੯-
'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।' ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤਰ ਦੇਣਗੇ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹੀਪਾਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਸੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰਿਹਾਨਯ ॥੧-੯-
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਭਾਂਡਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।'
ਆਨਾਯ੍ਯ ਤੁ ਮਹੀਪਾਲ ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਸੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵੇਦਪਾਰਗਮ੍ । ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਵੈ ਵਿਧਿਨਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ॥੧-੯-
ਰਾਜਾ, ਵਿਭਾਂਡਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੂੰ ਧਰਮਕ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇਵੋ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ । ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਹਾਨੇਤੁਂ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ॥੧-੯-
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਪੁਰੋਹਿਤਮਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਕृਤਾਨ੍ ॥੧-੯-
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੇਜੇਗਾ।
ਤੇ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਵਿਨਤਾਨਨਾਃ । ਨ ਗਚ੍ਛੇਮ ऋषੇਰ੍ਭੀਤਾ ਅਨੁਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਂ ਨृਪਮ੍ ॥੧-੯-
ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਹਿਚਕਿਚਾਏਗੇ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤਸ੍ਯੋਪਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਮਾਨ੍ । ਆਨੇष੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨ ਚ ਦੋषੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥੧-੯-
ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਏਵਮਙ੍ਗਾਧਿਪੇਨੈਵ ਗਣਿਕਾਭਿਰ੍ऋषੇਃ ਸੁਤਃ । ਆਨੀਤੋऽਵਰ੍षਯਦ੍ ਦੇਵਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਚਾਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ ॥੧-੯-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ; ਫਿਰ ਮੀਂਹ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ऋਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਜਾਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਵ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਕਥਿਤਮੇਤਾਵਦ੍ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਮਯਾ ॥੧-੯-
ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੇਰੇ ਜਾਮਾਤਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਤਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਅਥ ਹृष੍ਟੋ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਯਥਰ੍ष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਾਨੀਤੋ ਯੇਨੋਪਾਯੇਨ ਸੋਚ੍ਯਤਾਮ੍ ॥੧-੯-
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।'
thumb|ਦਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਦਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸੁਣੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ ਯਥਰ੍ष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਾਨੀਤੋ ਯੇਨੋਪਾਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਹ ॥੧-੧੦-
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।'
ਰੋਮਪਾਦਮੁਵਾਚੇਦਂ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਉਪਾਯੋ ਨਿਰਪਾਯੋऽਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰਭਿਚਿਨ੍ਤਿਤਃ ॥੧-੧੦-
ਰੋਮਪਾਦਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ।'
ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਵਨਚਰਸ੍ਤਪਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਂਯੁਤਃ ਅਨਭਿਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਵਿषਯਾਣਾਂ ਸੁਖਸ੍ਯ ਚ ॥੧-੧੦-
ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਨਾਰੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਜਾਂ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥੈਰਭਿਮਤੈਰ੍ਨਰਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਮਾਥਿਭਿਃ ਪੁਰਮਾਨਾਯਯਿष੍ਯਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਚਾਧ੍ਯਵਸੀਯਤਾਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਚਿਕਰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗੇ; ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਵੋ।
ਗਣਿਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਰੂਪਵਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ ਪ੍ਰਲੋਭ੍ਯ ਵਿਵਿਧੋਪਾਯੈਰਾਨੇष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਸਤ੍ਕृਤਾਃ ॥੧-੧੦-
ਉਹਨਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਹੋਈਆਂ ਨਚਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜੋ; ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣਗੀਆਂ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤਿ ਰਾਜਾ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤਥਾ ॥੧-੧੦-
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।' ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹਤ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯਾਵਿਦੂਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਤ੍ਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਮੁੱਖ ਨਚਣੀਆਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈਆਂ; ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
ऋषੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਰਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਃ ਪਿਤੁਃ ਸ ਨਿਤ੍ਯਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਾਮ ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ ॥੧-੧੦-
ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਧੀਰਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਨ ਤੇਨ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਵਾ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਗਰਰਾष੍ਟ੍ਰਜਮ੍ ॥੧-੧੦-
ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ-ਰਾਜ ਦੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵੇषਾਃ ਪ੍ਰਮਦਾ ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਮ੍ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ॥੧-੧੦-
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਾਵੇ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਵਰ੍ਤਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ ਏਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਨੇ ਘੋਰੇ ਵਨੇ ਚਰਸਿ ਸ਼ਂਸ ਨਃ ॥੧-੧੦-
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਅਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।