ਯਦਿ ਤ੍ਵਭਿਹਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤ੍ਵਯਿ ਤਨ੍ਨ ਵਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ। ਤਤੋऽਹਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨ ਹ੍ਯੇष ਤ੍ਵਯਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਨਾ ਰੱਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਪ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਗਾ।
ਏਤਤ੍ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍। ਉਵਾਚ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਰਾਮਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਨृਪਸਂਨਿਧੌ
ਕਈਕੇਈ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਚਿੰਤਤ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਹੋ ਧਿਙ੍ ਨਾਰ੍ਹਸੇ ਦੇਵਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਮਾਮੀਦृਸ਼ਂ ਵਚਃ। ਅਹਂ ਹਿ ਵਚਨਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਤੇਯਮਪਿ ਪਾਵਕੇ
ਹਾਏ, ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ! ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੂਦ ਪਵਾਂਗਾ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਯਂ ਵਿषਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪਤੇਯਮਪਿ ਚਾਰ੍ਣਵੇ। ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਰੁਣਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨृਪੇਣ ਚ ਹਿਤੇਨ ਚ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਈ ਆਗਿਆ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਿੱਖਾ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਲਵਾਂਗਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਪਵਾਂਗਾ।
ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਚਨਂ ਦੇਵਿ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਦਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਕਰਿष੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੇ ਚ ਰਾਮੋ ਦ੍ਵਿਰ੍ਨਾਭਿਭਾषਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਣੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਰਾਮ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਹਿ ਕੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ।
ਤਮਾਰ੍ਜਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮਨਾਰ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍। ਉਵਾਚ ਰਾਮਂ ਕੈਕੇਯੀ ਵਚਨਂ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਮ੍
ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਕਈਕੇਈ ਨੇ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਕਰੜੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਮਮ ਰਾਘਵ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਵਰੌ ਦਤ੍ਤੌ ਸਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਮਹਾਰਣੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਘਵ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਮਿਲੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਯਾਚਿਤੋ ਰਾਜਾ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਗਮਨਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਤਵ ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਰਾਘਵ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਕੋਲੋਂ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਹੀ, ਰਾਘਵ, ਤੇਰੇ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਂ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਸਂਨਿਦੇਸ਼ੇ ਪਿਤੁਸ੍ਤਿष੍ਠ ਯਥਾਨੇਨ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟਵ੍ਯਂ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਅਰਣ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਭਰਤਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਚ੍ਯੇਤ ਯਦੇਤਦਭਿषੇਚਨਮ੍। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵੇਣ ਰਾਘਵ
ਭਰਤ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਰਾਜਤਿਲਕ, ਰਾਘਵ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਅਭਿषੇਕਮਿਦਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਟਾਚੀਰਧਰੋ ਭਵ
ਇਹ ਰਾਜਤਿਲਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਰਹਿ, ਜਟਾ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ।
ਭਰਤਃ ਕੋਸਲਪਤੇਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍। ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਸਵਾਜਿਰਥਸਂਕੁਲਾਮ੍
ਭਰਤ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਏਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਯਂ ਕਾਰੁਣ੍ਯੇਨ ਸਮਾਪ੍ਲੁਤਃ। ਸ਼ੋਕੈਃ ਸਂਕ੍ਲਿष੍ਟਵਦਨੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਏਤਤ੍ ਕੁਰੁ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਮ ਤਾਰਯਸ੍ਵ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਰਾਮ। ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।
ਇਤੀਵ ਤਸ੍ਯਾਂ ਪਰੁषਂ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਨ ਚੈਵ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ੋਕਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਵ੍ਯਥੇ ਚਾਪਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਰਾਜਾ ਚ ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਯਸਨਾਭਿਤਪ੍ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਪਰ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਤਪ ਗਿਆ।
thumb|ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨ੍ਹੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਦਪ੍ਰਿਯਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵਚਨਂ ਮਰਣੋਪਮਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਰਾਮਃ ਕੈਕੇਯੀਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਅਪ੍ਰਿਆ, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵਨਂ ਵਸ੍ਤੁਮਹਂ ਤ੍ਵਿਤਃ। ਜਟਾਚੀਰਧਰੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਨੁਪਾਲਯਨ੍
ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਥੋਂ ਅਰਣ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਜਟਾ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ।
ਇਦਂ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮਾਂ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਰਿਂਦਮਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ: ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ?
ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਨ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰੂਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ। ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਵ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਵਨਂ ਚੀਰਜਟਾਧਰਃ
ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ, ਅਰਣ ਵਿਚ ਜਟਾ ਤੇ ਛਾਲਾਂ ਪਾ ਕੇ।
ਹਿਤੇਨ ਗੁਰੁਣਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਕृਤਜ੍ਞੇਨ ਨृਪੇਣ ਚ। ਨਿਯੁਜ੍ਯਮਾਨੋ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਃ ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਮਹਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵੱਡਾ, ਕਦਰਦਾਨ ਰਾਜਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੁਕਮ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਰਾਂ?
ਅਲੀਕਂ ਮਾਨਸਂ ਤ੍ਵੇਕਂ ਹृਦਯਂ ਦਹਤੇ ਮਮ। ਸ੍ਵਯਂ ਯਨ੍ਨਾਹ ਮਾਂ ਰਾਜਾ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਇੱਕ ਗੱਲ, ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ: ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਦ ਮੈਨੂੰ ਭਰਤ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ।
ਅਹਂ ਹਿ ਸੀਤਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਿष੍ਟਾਨ੍ ਧਨਾਨਿ ਚ। ਹृष੍ਟੋ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਯਂ ਦਦ੍ਯਾਂ ਭਰਤਾਯਾਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੀਤਾ, ਰਾਜ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ, ਪਿਆਰੇ ਧਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵਾਂ, ਉਹ ਮੰਗੇ ਬਿਨਾ ਵੀ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਯਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਤਵ ਚ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਨੁਪਾਲਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਚਾਹ ਵਾਸਤੇ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਤਥਾਸ਼੍ਵਾਸਯ ਹ੍ਰੀਮਨ੍ਤਂ ਕਿਂ ਤ੍ਵਿਦਂ ਯਨ੍ਮਹੀਪਤਿਃ। ਵਸੁਧਾਸਕ੍ਤਨਯਨੋ ਮਨ੍ਦਮਸ਼੍ਰੂਣਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਇਸ ਲਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ, ਪਰ ਇਹ ਦੱਸ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੰਸੂ ਕਿਉਂ ਵਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਚੈਵਾਨਯਿਤੁਂ ਦੂਤਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਜਵੈਰ੍ਹਯੈਃ। ਭਰਤਂ ਮਾਤੁਲਕੁਲਾਦਦ੍ਯੈਵ ਨृਪਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਦੂਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਹੀ ਭਰਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜਾਵਣ।
ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਮੇषੋऽਹਂ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯੇਵ ਹਿ ਸਤ੍ਵਰਃ। ਅਵਿਚਾਰ੍ਯ ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾ ਵਸ੍ਤੁਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਸਤੇ ਤੁਰੇ ਤੁਰੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਾ ਹृष੍ਟਾ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕੈਕਯੀ। ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾ ਸਾ ਤ੍ਵਰਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕੈਕੇਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਤੁਰਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੂਤਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਜਵੈਰ੍ਹਯੈਃ। ਭਰਤਂ ਮਾਤੁਲਕੁਲਾਦਿਹਾਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਨਰਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਦੂਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਘਰੋਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜਾਵਣ।