ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰਪ੍ਰਹृष੍ਟੈਸ੍ਤਂ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਕਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਾਜਂ ਵ੍ਯਥਿਤਾਕੁਲਚੇਤਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਦੁਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਡੂੰਘੀ ਆਹ ਭਰਦਾ, ਮਨ ਵਿਚ ਘਬਰਾਇਆ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਊਰ੍ਮਿਮਾਲਿਨਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਨ੍ਤਮਿਵ ਸਾਗਰਮ੍। ਉਪਪ੍ਲੁਤਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਨृਤਮृषਿਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜੋ ਗ੍ਰਹਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ; ਜਾਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲ ਚੁਕਾ ਹੋਵੇ।
ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਕਲ੍ਪਂ ਨृਪਤੇਸ੍ਤਂ ਸ਼ੋਕਮੁਪਧਾਰਯਨ੍। ਬਭੂਵ ਸਂਰਬ੍ਧਤਰਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਰਾਜਾ ਦਾ ਅਥਾਹ ਦੁਖ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਹੋਰ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਚਤੁਰੋ ਰਾਮਃ ਪਿਤृਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਕਿਂਸ੍ਵਿਦਦ੍ਯੈਵ ਨृਪਤਿਰ੍ਨ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਨਨ੍ਦਤਿ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਾਮ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ: 'ਅੱਜ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ?'
ਅਨ੍ਯਦਾ ਮਾਂ ਪਿਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਪਿਤੋऽਪਿ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ। ਤਸ੍ਯ ਮਾਮਦ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਿਮਾਯਾਸਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
'ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ, ਜਦ ਪਿਤਾ ਗੁੱਸੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੁਖ ਆ ਗਿਆ?'
ਸ ਦੀਨ ਇਵ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤੋ ਵਿषਣ੍ਣਵਦਨਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਕੈਕੇਯੀਮਭਿਵਾਦ੍ਯੈਵ ਰਾਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਮ, ਜੋ ਸੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਹ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਮਯਾ ਨਾਪਰਾਦ੍ਧਮਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ ਯੇਨ ਮੇ ਪਿਤਾ। ਕੁਪਿਤਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਮੇਵੈਨਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯ
'ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾ ਗੁੱਸੇ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਓ।'
ਅਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਾਃ ਕਿਂ ਨੁ ਸਦਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਤ੍ਸਲਃ। ਵਿषਣ੍ਣਵਦਨੋ ਦੀਨਃ ਨਹਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾषਤੇ
'ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਉਂ ਉਦਾਸ ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਖਦੇ ਨਹੀਂ?'
ਸ਼ਾਰੀਰੋ ਮਾਨਸੋ ਵਾਪਿ ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਨ ਬਾਧਤੇ। ਸਂਤਾਪੋ ਵਾਭਿਤਾਪੋ ਵਾ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖਮ੍
ਮੈਂ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਨ ਦੀ, ਨਾ ਮਨ ਦੀ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਭਰਤੇ ਕੁਮਾਰੇ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨੇ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇ ਵਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੇ ਮਾਤॄਣਾਂ ਵਾ ਮਮਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਭਰਤ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰੀ।
ਅਤੋषਯਨ੍ ਮਹਾਰਾਜਮਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਨੇਚ੍ਛੇਯਂ ਜੀਵਿਤੁਂ ਕੁਪਿਤੇ ਨृਪੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਰਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਮੰਨੂੰ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਾਂਗਾ।
ਯਤੋਮੂਲਂ ਨਰਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਮਿਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਥਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨ ਵਰ੍ਤੇਤ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇ ਸਤਿ ਦੈਵਤੇ
ਜਿਸ ਮੂਲ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਚਲੇ?
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਪਰੁषਂ ਕਿਂਚਿਦਭਿਮਾਨਾਤ੍ ਪਿਤਾ ਮਮ। ਉਕ੍ਤੋ ਭਵਤ੍ਯਾ ਰੋषੇਣ ਯੇਨਾਸ੍ਯ ਲੁਲਿਤਂ ਮਨਃ
ਕੀ ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਕਰੜਾ ਸ਼ਬਦ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਲਝ ਗਿਆ ਹੋਵੇ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਕੈਕੇਯੀ ਰਾਘਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਉਵਾਚੇਦਂ ਸੁਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਧृष੍ਟਮਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਘਵ ਨੇ ਕਈਕੇਈ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾ ਲੱਜਾ ਤੇ ਡਰ, ਆਪਣੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲੱਗੀ।
ਨ ਰਾਜਾ ਕੁਪਿਤੋ ਰਾਮ ਵ੍ਯਸਨਂ ਨਾਸ੍ਯ ਕਿਂਚਨ। ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਨੋਗਤਂ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਦ੍ਭਯਾਨ੍ਨਾਨੁਭਾषਤੇ
ਰਾਮ, ਰਾਜਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਵਾਮਪ੍ਰਿਯਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਾਣੀ ਨਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਤਦਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਦਨੇਨਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਮ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਪਿਆਰੀ, ਨਾ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਉਹ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰ।
ਏष ਮਹ੍ਯਂ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਮਾਮਭਿਪੂਜ੍ਯ ਚ। ਸ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤਪ੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਯਥਾਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਸ੍ਤਥਾ
ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਪਛਤਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਿਸृਜ੍ਯ ਦਦਾਨੀਤਿ ਵਰਂ ਮਮ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤਿਃ। ਸ ਨਿਰਰ੍ਥਂ ਗਤਜਲੇ ਸੇਤੁਂ ਬਨ੍ਧਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਵਾਂਗਾ', ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ।
ਧਰ੍ਮਮੂਲਮਿਦਂ ਰਾਮ ਵਿਦਿਤਂ ਚ ਸਤਾਮਪਿ। ਤਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ ਰਾਜਾ ਕੁਪਿਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਯਥਾ
ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਜੜ ਹੈ, ਰਾਮ, ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸੱਚ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਦਿ ਤਦ੍ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਸ਼ੁਭਮ੍। ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍
ਜੇ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਦੱਸੇ, ਕੀ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰੇਗਾ? ਜੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਭਿਹਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤ੍ਵਯਿ ਤਨ੍ਨ ਵਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ। ਤਤੋऽਹਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨ ਹ੍ਯੇष ਤ੍ਵਯਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਨਾ ਰੱਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਪ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਗਾ।
ਏਤਤ੍ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍। ਉਵਾਚ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਰਾਮਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਨृਪਸਂਨਿਧੌ
ਕਈਕੇਈ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਚਿੰਤਤ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਹੋ ਧਿਙ੍ ਨਾਰ੍ਹਸੇ ਦੇਵਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਮਾਮੀਦृਸ਼ਂ ਵਚਃ। ਅਹਂ ਹਿ ਵਚਨਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਤੇਯਮਪਿ ਪਾਵਕੇ
ਹਾਏ, ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ! ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੂਦ ਪਵਾਂਗਾ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਯਂ ਵਿषਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪਤੇਯਮਪਿ ਚਾਰ੍ਣਵੇ। ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਰੁਣਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨृਪੇਣ ਚ ਹਿਤੇਨ ਚ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਈ ਆਗਿਆ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਿੱਖਾ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਲਵਾਂਗਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਪਵਾਂਗਾ।
ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਚਨਂ ਦੇਵਿ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਦਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਕਰਿष੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੇ ਚ ਰਾਮੋ ਦ੍ਵਿਰ੍ਨਾਭਿਭਾषਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਣੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਰਾਮ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਹਿ ਕੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ।
ਤਮਾਰ੍ਜਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮਨਾਰ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍। ਉਵਾਚ ਰਾਮਂ ਕੈਕੇਯੀ ਵਚਨਂ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਮ੍
ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਕਈਕੇਈ ਨੇ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਕਰੜੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਮਮ ਰਾਘਵ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਵਰੌ ਦਤ੍ਤੌ ਸਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਮਹਾਰਣੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਘਵ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਮਿਲੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਯਾਚਿਤੋ ਰਾਜਾ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਗਮਨਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਤਵ ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਰਾਘਵ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਕੋਲੋਂ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਹੀ, ਰਾਘਵ, ਤੇਰੇ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਂ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਸਂਨਿਦੇਸ਼ੇ ਪਿਤੁਸ੍ਤਿष੍ਠ ਯਥਾਨੇਨ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟਵ੍ਯਂ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਅਰਣ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।