ਸ ਤਤ੍ਰ ਕੈਲਾਸਨਿਭਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯੋਪਮਾਃ। ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵਰਾਨ੍ ਰਾਮਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਤਮੁਪਸ੍ਥਿਤੌ ਰਥੀ
ਉਥੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਥਚਾਲਕ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਚ ਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਮਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਕृਤਾਂ ਜਨਾਨਾਮ੍। ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸੂਨੋਰਭਿਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਥਾਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਗਿਰਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹ ਲੋਕ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦ੍ਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਚ ਵੇਸ਼੍ਮ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਮ੍ਯਂ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਜੁष੍ਟਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੇਰੋਰਿਵ ਸ਼ृਙ੍ਗਮੁਚ੍ਚਂ ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਮਹਲ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਹਿਰਣਾਂ-ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤੈਰਞ੍ਜਲਿਕਾਰਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸੋਪਾਯਨੈਰ੍ਜਾਨਪਦੈਰ੍ਜਨੈਸ਼੍ਚ। ਕੋਟ੍ਯਾ ਪਰਾਰ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮੁਕ੍ਤਯਾਨੈਃ ਸਮਾਕੁਲਂ ਦ੍ਵਾਰਪਦਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਉਪਹਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਰਥ-ਗੱਡੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਭੀੜ-ਭਾੜ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਹਾਮੇਘਮਹੀਧਰਾਭਂ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਤ੍ਯਙ੍ਕੁਸ਼ਮਤ੍ਯਸਹ੍ਯਮ੍। ਰਾਮੋਪਵਾਹ੍ਯਂ ਰੁਚਿਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਤ੍ਰੁਞ੍ਜਯਂ ਨਾਗਮੁਦਗ੍ਰਕਾਯਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਗੋਡ ਨਾਲ ਵੀ ਰੋਕਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਰਾਮ ਲਈ ਯੋਗ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ ਨਾਮ ਦਾ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਨ੍ ਸਾਸ਼੍ਵਰਥਾਨ੍ ਸਕੁਞ੍ਜਰਾ- ਨਮਾਤ੍ਯਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਲ੍ਲਭਾਨ੍। ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਸੂਤਃ ਸਹਿਤਾਨ੍ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਸਮृਦ੍ਧਮਨ੍ਤਃਪੁਰਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਉਸਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਵਧੀਆ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋਏ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ; ਰਥਚਾਲਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋऽਦ੍ਰਿਕੂਟਾਚਲਮੇਘਸਂਨਿਭਂ ਮਹਾਵਿਮਾਨੋਪਮਵੇਸ਼੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍। ਅਵਾਰ੍ਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਾਰਥਿਃ ਪ੍ਰਭੂਤਰਤ੍ਨਂ ਮਕਰੋ ਯਥਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਫਿਰ ਰਥਚਾਲਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਕਰ ਮੱਛੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
thumb|षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ षੋਡਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸ ਤਦਨ੍ਤਃਪੁਰਦ੍ਵਾਰਂ ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਜਨਾਕੁਲਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਵਿਕ੍ਤਾਂ ਤਤਃ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਾਸਸਾਦ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਕੱਲੀ ਕਮਰੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਮ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਸਕਾਰ੍ਮੁਕਬਿਭ੍ਰਦ੍ਭਿਰ੍ਯੁਵਭਿਰ੍ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲੈਃ। ਅਪ੍ਰਮਾਦਿਭਿਰੇਕਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵਾਨੁਰਕ੍ਤੈਰਧਿष੍ਠਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾषਾਯਿਣੋ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਵੇਤ੍ਰਪਾਣੀਨ੍ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਨ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿष੍ਠਿਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਸਮਾਹਿਤਾਨ੍
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਦੇ, ਛੜੀਆਂ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇਨਚਾਰਜ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਦੇਖਿਆ।
ਤੇ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਰਾਮਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਵਃ। ਸਹਸੋਤ੍ਪਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਾਸਨੇਭ੍ਯਃ ਸਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਆਦਰ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਤ ਰਾਮਾਯ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਵਿਨਮ੍ਰ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਰਥਚਾਲਕ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ, ਕਿਹਾ: 'ਚਲਦੀ-ਚਲਦੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ।'
ਤੇ ਰਾਮਮੁਪਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਵਃ। ਸਹਭਾਰ੍ਯਾਯ ਰਾਮਾਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵਾਚਚਕ੍ਸ਼ਿਰੇ
ਉਹ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਿਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਸੂਤਮਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਪਿਤੁਃ। ਤਤ੍ਰੈਵਾਨਾਯਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਰਿਪੋਰਟ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਰਥਚਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸਂਕਾਸ਼ਮੁਪਵਿष੍ਟਂ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੂਤਃ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਸੋਤ੍ਤਰਚ੍ਛਦੇ
ਰਥਚਾਲਕ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਲੰਗ ਤੇ ਛਤਰੀ ਵਾਲੀ ਸੀਟ 'ਤੇ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ।
ਵਰਾਹਰੁਧਿਰਾਭੇਣ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਅਨੁਲਿਪ੍ਤਂ ਪਰਾਰ੍ਘ੍ਯੇਨ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਪਰਂਤਪਮ੍
ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲਪਾਈ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਸੂਰ ਦੇ ਖੂਨ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਮਹਿੰਗਾ ਤੇ ਕੀਮਤੀ, ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਤਯਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਹਸ੍ਤਯਾ। ਉਪੇਤਂ ਸੀਤਯਾ ਭੂਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯਾ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਸੀਤਾ ਖੜੀ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਾਂਦ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਤਾਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਤਂ ਤਪਨ੍ਤਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਮੁਪਪਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ। ਵਵਨ੍ਦੇ ਵਰਦਂ ਵਨ੍ਦੀ ਵਿਨਯਜ੍ਞੋ ਵਿਨੀਤਵਤ੍
ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਭਟ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸੁਮੁਖਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਹਾਰਸ਼ਯਨਾਸਨੇ। ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਰਾਜਸਤ੍ਕृਤਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਸੀ, ਹਥੇਲੀਆਂ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਰਾਮ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਮਹਿष੍ਯਾਪਿ ਹਿ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਣੀ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ, ਉਥੇ ਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਨਰਸਿਂਹੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਤਤਃ ਸਮ੍ਮਾਨਯਾਮਾਸ ਸੀਤਾਮਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਿ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀ ਚ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮਦਨ੍ਤਰੇ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਕਿਂਚਿਦਭਿषੇਚਨਸਂਹਿਤਮ੍
ਦੇਵੀ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਣੀ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਮਹਾਰਾਜਂ ਹਿਤਕਾਮਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨੀ। ਜਨਨੀ ਚਾਰ੍ਥਕਾਮਾ ਮੇ ਕੇਕਯਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ
ਉਹ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਦੀ ਚਾਹਵਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ—ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ—ਵੀ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਖਲੁ ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਹਿष੍ਯਾ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਹ। ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ ਦੂਤਮਰ੍ਥਕਾਮਕਰਂ ਮਮ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਯਾਦृਸ਼ੀ ਪਰਿषਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਾਦृਸ਼ੋ ਦੂਤ ਆਗਤਃ। ਧ੍ਰੁਵਮਦ੍ਯੈਵ ਮਾਂ ਰਾਜਾ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਉਥੇ ਸਭਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਦੂਤ ਆਇਆ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਅੱਜ ਹੀ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਏਗਾ।
ਹਨ੍ਤ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍। ਸਹ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਸੁਖਮਾਸ੍ਸ੍ਵ ਰਮਸ੍ਵ ਚ
ਚਲੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ।
ਪਤਿਸਮ੍ਮਾਨਿਤਾ ਸੀਤਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਆ ਦ੍ਵਾਰਮਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਮਙ੍ਗਲਾਨ੍ਯਭਿਦਧ੍ਯੁषੀ
ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਗਈ, ਤੇ ਮੰਗਲਕਾਮਨਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਰਾਜਸੂਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵਾਸਵਸ੍ਯੇਵ ਲੋਕਕृਤ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਜਸੂਯ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵ੍ਰਤਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਵਰਾਜਿਨਧਰਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍। ਕੁਰਙ੍ਗਸ਼ृਙ੍ਗਪਾਣਿਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਦਿੱਖਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਚੰਗਾ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਿਆ, ਤੇ ਹਿਰਨ ਦਾ ਸਿੰਗ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।