ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰੇ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਮ੍ਭ੍ਰਿਯੇਤਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਜੇ ਤੇ ਰਾਗੀ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਖਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਜਾਤੀਯਮਾਦਾਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਤੇ ਰਾਜਵਚਨਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਮਵੇਤਾ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਕੋ ਨੁ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਃ ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੌਣ ਦੱਸੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।'
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਾਨਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਰਾਜਸਤ੍ਕृਤਃ। ਰਾਮਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਿਯੋਗੇਨ ਤ੍ਵਰਯਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਲੈਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਪੂਜ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅਯਂ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਵਚਨਾਤ੍ ਸੁਖਮਾਯੁष੍ਮਤਾਮਹਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਜੋਗ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਮਾ ਵਲੋਂ ਵੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ; ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।'
ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਨਾਗਮਨਕਾਰਣਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਦ੍ਵਾਰਮਾਜਗਾਮ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
'ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ...' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਦਾ ਸਕ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ। ਤੁष੍ਟਾਵਾਸ੍ਯ ਤਦਾ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਮਹਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਯਨੀਯਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦਾਸਾਦ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ। ਸੋऽਤ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਮਨ੍ਤਰਾ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਅੰਦਰਲੇ ਪਰਦੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗੁਣਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਰਾਘਵਮ੍। ਸੋਮਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸ਼ਿਵਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ।
ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ। ਗਤਾ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਰਹਃ ਸ਼ਿਵਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਣ। ਰਾਤ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਚੰਗਾ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬਲਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨੈਗਮਾਸ਼੍ਚਾਗਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਹੁਣ ਜਾਗ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ। ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੇऽਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਰਾਘਵ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਂ ਤਂ ਤਦਾ ਸੂਤਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਮ੍
ਉਹ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਘਵ, ਹੁਣ ਜਾਗ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰਾਮਮਾਨਯ ਸੂਤੇਤਿ ਯਦਸ੍ਯਭਿਹਿਤੋ ਮਯਾ
ਫਿਰ ਜਾਗ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੈ ਆ।'
ਕਿਮਿਦਂ ਕਾਰਣਂ ਯੇਨ ਮਮਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹ੍ਯਤੇ। ਨ ਚੈਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤੋऽਹਮਾਨਯੇਹਾਸ਼ੁ ਰਾਘਵਮ੍
'ਇਹ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਆ।'
ਇਤਿ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸੂਤਂ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍ ਪੁਨਃ। ਸ ਰਾਜਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਨृਪਾਵਾਸਾਨ੍ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਹਤ੍। ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਃ ਸੂਤੋ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਵਿਲੋਕਯਨ੍। ਸ ਸੂਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਰਾਮਾਧਿਕਰਣਾਃ ਕਥਾਃ
ਰਥੀ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਚਲਿਆ, ਰਸਤਾ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ।
ਅਭਿषੇਚਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਹृष੍ਟਵਤ੍। ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰੁਚਿਰਂ ਕੈਲਾਸਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿੇਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਾਮਵੇਸ਼੍ਮ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਵੇਸ਼੍ਮਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਮਹਾਕਪਾਟਪਿਹਿਤਂ ਵਿਤਰ੍ਦਿਸ਼ਤਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਬੰਦ ਸਨ, ਤੇ ਕਈ ਛਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਾਞ੍ਚਨਪ੍ਰਤਿਮੈਕਾਗ੍ਰਂ ਮਣਿਵਿਦ੍ਰੁਮਤੋਰਣਮ੍। ਸ਼ਾਰਦਾਭ੍ਰਘਨਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਮੇਰੁਗੁਹਾਸਮਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਮੋਤੀ-ਮਾਣਕਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਣਿਭਿਰ੍ਵਰਮਾਲ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਮਹਦ੍ਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍। ਮੁਕ੍ਤਾਮਣਿਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਨ੍ਧਾਨ੍ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨ੍ ਵਿਸृਜਦ੍ ਦਾਰ੍ਦੁਰਂ ਸ਼ਿਖਰਂ ਯਥਾ। ਸਾਰਸੈਸ਼੍ਚ ਮਯੂਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਨਦਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਨਮੋਹਣੀ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਪਹਾੜ। ਉੱਥੇ ਸਾਰਸ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੁਕृਤੇਹਾਮृਗਾਕੀਰ੍ਣਮੁਤ੍ਕੀਰ੍ਣਂ ਭਕ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤਥਾ। ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਭੂਤਾਨਾਮਾਦਦਤ੍ ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨੱਕਸ਼ੀ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕੁਬੇਰਭਵਨੋਪਮਮ੍। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਧਾਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਚਾਨਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਰਗਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਜਿਹਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੇਰੁਸ਼ृਙ੍ਗਸਮਂ ਸੂਤੋ ਰਾਮਵੇਸ਼੍ਮ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ। ਉਪਸ੍ਥਿਤੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਜਨੈਰਞ੍ਜਲਿਕਾਰਿਭਿਃ
ਰਥੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਘਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਉਪਾਦਾਯ ਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਸ੍ਤਦਾ ਜਾਨਪਦੈਰ੍ਜਨੈਃ। ਰਾਮਾਭਿषੇਕਸੁਮੁਖੈਰੁਨ੍ਮੁਖੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿੇਕ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਖਿੜੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਹਾਮੇਘਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਮੁਦਗ੍ਰਂ ਸੁਵਿਰਾਜਿਤਮ੍। ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕੁਬ੍ਜਕੈਰਪਿ ਚਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਮਹਾਨ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਵਾਜਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨ ਸਾਰਥਿਃ ਸਮਾਕੁਲਂ ਰਾਜਕੁਲਂ ਵਿਰਾਜਯਨ੍। ਵਰੂਥਿਨਾ ਰਾਜਗृਹਾਭਿਪਾਤਿਨਾ ਪੁਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਮਨਾਂਸਿ ਹਰ੍षਯਨ੍
ਉਹ ਰਥਚਾਲਕ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਨੂੰ ਚਲਾਕ-ਚਲਾਕ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਗ੍ਰਹਿ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਧੀਆ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਧਨਂ ਮਹਤ੍ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਰੋਮਾ ਸ ਬਭੂਵ ਸਾਰਥਿਃ। ਮृਗੈਰ੍ਮਯੂਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕੁਲੋਲ੍ਬਣਂ ਗृਹਂ ਵਰਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸ਼ਚੀਪਤੇਰਿਵ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਧਨ-ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਘਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਰਥਚਾਲਕ ਦੀਆਂ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਹ ਘਰ, ਹਿਰਣਾਂ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਕੈਲਾਸਨਿਭਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯੋਪਮਾਃ। ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵਰਾਨ੍ ਰਾਮਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਤਮੁਪਸ੍ਥਿਤੌ ਰਥੀ
ਉਥੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਥਚਾਲਕ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।