ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਹ੍ਰਦਾਃ ਕੂਪਾਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਹਾਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣਃ
ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਝੀਲਾਂ, ਖੂਹਾਂ ਤੇ ਤਲਾਵਾਂ ਸਨ—ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ, ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਪਾਰ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਦੇ—
ਤਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵਾਹृਤਂ ਤੋਯਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਦਧਿ ਘृਤਂ ਲਾਜਾ ਦਰ੍ਭਾਃ ਸੁਮਨਸਃ ਪਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀਂ, ਘਿਉ, ਭੁੰਨੇ ਚੌਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅष੍ਟੌ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਰੁਚਿਰਾ ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਰਵਾਰਣਃ। ਸਜਲਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਭਿਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਘਟਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਰਾਜਤਾਃ
ਅੱਠ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਮਸਤ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ; ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਯੁਤਾ ਭਾਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਪਰਮਵਾਰਿਣਾ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਵਿਕਚਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੜੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਮਲ ਤੇ ਕਵਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਜ੍ਜਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਸਂਕਾਸ਼ਮਾਤਪਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਰਮ੍
ਰਾਮਾ ਲਈ ਵਧੀਆ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਤੇ ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
ਸਜ੍ਜਂ ਦ੍ਯੁਤਿਕਰਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਭਿषੇਕਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍। ਪਾਣ੍ਡੁਰਸ਼੍ਚ ਵृषਃ ਸਜ੍ਜਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਾਮਾਨ ਤਿਆਰ ਸੀ; ਚਿੱਟਾ ਬਲਦ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ।
ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰੇ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਮ੍ਭ੍ਰਿਯੇਤਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਜੇ ਤੇ ਰਾਗੀ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਖਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਜਾਤੀਯਮਾਦਾਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਤੇ ਰਾਜਵਚਨਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਮਵੇਤਾ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਕੋ ਨੁ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਃ ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੌਣ ਦੱਸੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।'
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਾਨਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਰਾਜਸਤ੍ਕृਤਃ। ਰਾਮਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਿਯੋਗੇਨ ਤ੍ਵਰਯਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਲੈਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਪੂਜ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅਯਂ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਵਚਨਾਤ੍ ਸੁਖਮਾਯੁष੍ਮਤਾਮਹਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਜੋਗ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਮਾ ਵਲੋਂ ਵੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ; ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।'
ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਨਾਗਮਨਕਾਰਣਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਦ੍ਵਾਰਮਾਜਗਾਮ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
'ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ...' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਦਾ ਸਕ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ। ਤੁष੍ਟਾਵਾਸ੍ਯ ਤਦਾ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਮਹਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਯਨੀਯਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦਾਸਾਦ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ। ਸੋऽਤ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਮਨ੍ਤਰਾ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਅੰਦਰਲੇ ਪਰਦੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗੁਣਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਰਾਘਵਮ੍। ਸੋਮਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸ਼ਿਵਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ।
ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ। ਗਤਾ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਰਹਃ ਸ਼ਿਵਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਣ। ਰਾਤ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਚੰਗਾ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬਲਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨੈਗਮਾਸ਼੍ਚਾਗਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਹੁਣ ਜਾਗ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ। ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੇऽਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਰਾਘਵ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਂ ਤਂ ਤਦਾ ਸੂਤਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਮ੍
ਉਹ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਘਵ, ਹੁਣ ਜਾਗ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰਾਮਮਾਨਯ ਸੂਤੇਤਿ ਯਦਸ੍ਯਭਿਹਿਤੋ ਮਯਾ
ਫਿਰ ਜਾਗ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੈ ਆ।'
ਕਿਮਿਦਂ ਕਾਰਣਂ ਯੇਨ ਮਮਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹ੍ਯਤੇ। ਨ ਚੈਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤੋऽਹਮਾਨਯੇਹਾਸ਼ੁ ਰਾਘਵਮ੍
'ਇਹ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਆ।'
ਇਤਿ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸੂਤਂ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍ ਪੁਨਃ। ਸ ਰਾਜਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਨृਪਾਵਾਸਾਨ੍ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਹਤ੍। ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਃ ਸੂਤੋ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਵਿਲੋਕਯਨ੍। ਸ ਸੂਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਰਾਮਾਧਿਕਰਣਾਃ ਕਥਾਃ
ਰਥੀ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਚਲਿਆ, ਰਸਤਾ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ।
ਅਭਿषੇਚਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਹृष੍ਟਵਤ੍। ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰੁਚਿਰਂ ਕੈਲਾਸਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿੇਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਾਮਵੇਸ਼੍ਮ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਵੇਸ਼੍ਮਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਮਹਾਕਪਾਟਪਿਹਿਤਂ ਵਿਤਰ੍ਦਿਸ਼ਤਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਬੰਦ ਸਨ, ਤੇ ਕਈ ਛਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਾਞ੍ਚਨਪ੍ਰਤਿਮੈਕਾਗ੍ਰਂ ਮਣਿਵਿਦ੍ਰੁਮਤੋਰਣਮ੍। ਸ਼ਾਰਦਾਭ੍ਰਘਨਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਮੇਰੁਗੁਹਾਸਮਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਮੋਤੀ-ਮਾਣਕਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਣਿਭਿਰ੍ਵਰਮਾਲ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਮਹਦ੍ਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍। ਮੁਕ੍ਤਾਮਣਿਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਨ੍ਧਾਨ੍ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨ੍ ਵਿਸृਜਦ੍ ਦਾਰ੍ਦੁਰਂ ਸ਼ਿਖਰਂ ਯਥਾ। ਸਾਰਸੈਸ਼੍ਚ ਮਯੂਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਨਦਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਨਮੋਹਣੀ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਪਹਾੜ। ਉੱਥੇ ਸਾਰਸ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੁਕृਤੇਹਾਮृਗਾਕੀਰ੍ਣਮੁਤ੍ਕੀਰ੍ਣਂ ਭਕ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤਥਾ। ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਭੂਤਾਨਾਮਾਦਦਤ੍ ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨੱਕਸ਼ੀ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕੁਬੇਰਭਵਨੋਪਮਮ੍। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਧਾਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਚਾਨਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਰਗਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਜਿਹਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।