ਯਦਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੈਨ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਦਾ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾ ਕੈਕੇਯੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਖੁਦ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਤਦ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਮਸ਼ਵਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਈ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਰਜਨੀਂ ਰਾਮਹਰ੍षਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ। ਪ੍ਰਜਾਗਰਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ਮੁਪਾਗਤਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਤੇ ਥਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਸੂਤ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਰਾਮਮਾਨਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਇਸ ਲਈ, ਰਥੀ, ਤੁਰੰਤ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆਉ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਵਚਨਂ ਕਥਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਮਹਾਨ ਪਤ੍ਰੀ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?' ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰ ਰਾਮਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍। ਸ ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਹृਦਯੇਨ ਨਨਨ੍ਦ ਚ
'ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਲਦੀ ਸੁੰਦਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆਉ।' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਚ ਸ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਜਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਚੋਦਿਤਸ੍ਤਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਰਾਮਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਥੇ ਇਹਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍। ਇਤਿ ਸੂਤੋ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਪੁਨਃ
'ਨਿਸਚਿਤ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਬੁਲਾਏਗਾ।' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਥੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ—
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਸਾਗਰਹ੍ਰਦਸਂਕਾਸ਼ਾਤ੍ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਨ੍ਤਃਪੁਰਾਚ੍ਛੁਭਾਤ੍। ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਜਨਸਮ੍ਬਾਧਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦ੍ਵਾਰਮਗ੍ਰਤਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਰਗੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀੜ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਸਹਸਾ ਵਿਨਿਃਸृਤੋ ਮਹੀਪਤੇਰ੍ਦ੍ਵਾਰਗਤਾਨ੍ ਵਿਲੋਕਯਨ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੌਰਾਨ੍ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਮਹਾਧਨਾ- ਨੁਪਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਾਰਮੁਪੇਤ੍ਯ ਵਿष੍ਠਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਨਵਾਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਖੜੇ ਵੇਖਿਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਪੰਜਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ।
ਤੇ ਤੁ ਤਾਂ ਰਜਨੀਮੁष੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਉਪਤਸ੍ਥੁਰੁਪਸ੍ਥਾਨਂ ਸਹ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘਾ ਕੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਅਮਾਤ੍ਯਾ ਬਲਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯਾ ਯੇ ਨਿਗਮਸ੍ਯ ਚ। ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾਃ ਸੁਸਂਗਤਾਃ
ਮੰਤਰੀ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਵਧੀਆ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਰਾਘਵ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਉਦਿਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਪੁष੍ਯੇ ਚਾਭ੍ਯਾਗਤੇऽਹਨਿ। ਲਗ੍ਨੇ ਕਰ੍ਕਟਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਜਨ੍ਮ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਕਰਕ ਰਾਸੀ ਸੀ, ਰਾਮਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰੁਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍। ਕਾਞ੍ਚਨਾ ਜਲਕੁਮ੍ਭਾਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਪੀਠਂ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍
ਰਾਮਾ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਰਥਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਯਗਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਭਾਸ੍ਵਤਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਣਾ। ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਃ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ ਸਂਗਮਾਦਾਹृਤਂ ਜਲਮ੍
ਇੱਕ ਰਥ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਹ੍ਰਦਾਃ ਕੂਪਾਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਹਾਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣਃ
ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਝੀਲਾਂ, ਖੂਹਾਂ ਤੇ ਤਲਾਵਾਂ ਸਨ—ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ, ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਪਾਰ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਦੇ—
ਤਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵਾਹृਤਂ ਤੋਯਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਦਧਿ ਘृਤਂ ਲਾਜਾ ਦਰ੍ਭਾਃ ਸੁਮਨਸਃ ਪਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀਂ, ਘਿਉ, ਭੁੰਨੇ ਚੌਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅष੍ਟੌ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਰੁਚਿਰਾ ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਰਵਾਰਣਃ। ਸਜਲਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਭਿਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਘਟਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਰਾਜਤਾਃ
ਅੱਠ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਮਸਤ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ; ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਯੁਤਾ ਭਾਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਪਰਮਵਾਰਿਣਾ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਵਿਕਚਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੜੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਮਲ ਤੇ ਕਵਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਜ੍ਜਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਸਂਕਾਸ਼ਮਾਤਪਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਰਮ੍
ਰਾਮਾ ਲਈ ਵਧੀਆ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਤੇ ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
ਸਜ੍ਜਂ ਦ੍ਯੁਤਿਕਰਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਭਿषੇਕਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍। ਪਾਣ੍ਡੁਰਸ਼੍ਚ ਵृषਃ ਸਜ੍ਜਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਾਮਾਨ ਤਿਆਰ ਸੀ; ਚਿੱਟਾ ਬਲਦ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ।
ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰੇ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਮ੍ਭ੍ਰਿਯੇਤਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਜੇ ਤੇ ਰਾਗੀ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਖਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਜਾਤੀਯਮਾਦਾਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਤੇ ਰਾਜਵਚਨਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਮਵੇਤਾ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਕੋ ਨੁ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਃ ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੌਣ ਦੱਸੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।'
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਾਨਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਰਾਜਸਤ੍ਕृਤਃ। ਰਾਮਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਿਯੋਗੇਨ ਤ੍ਵਰਯਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਲੈਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਪੂਜ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅਯਂ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਵਚਨਾਤ੍ ਸੁਖਮਾਯੁष੍ਮਤਾਮਹਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਜੋਗ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਮਾ ਵਲੋਂ ਵੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ; ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।'
ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਨਾਗਮਨਕਾਰਣਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਦ੍ਵਾਰਮਾਜਗਾਮ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
'ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ...' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਦਾ ਸਕ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ। ਤੁष੍ਟਾਵਾਸ੍ਯ ਤਦਾ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਮਹਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਯਨੀਯਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦਾਸਾਦ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ। ਸੋऽਤ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਮਨ੍ਤਰਾ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਅੰਦਰਲੇ ਪਰਦੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗੁਣਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਰਾਘਵਮ੍। ਸੋਮਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸ਼ਿਵਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ।