ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਃ। ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਹ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਰਯਸ੍ਵ ਮਹਾਰਾਜਂ ਯਥਾ ਸਮੁਦਿਤੇऽਹਨਿ। ਪੁष੍ਯੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਂ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥਾ ਰਾਜਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਰਭਿਸਂਰੋਦ੍ਧੁਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਸਮੀਪਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਮਵਸ੍ਥਾਮਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍। ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਪਰਮਤੁष੍ਟਾਭਿਰਭਿष੍ਟੋਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਸੂਤੋ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਤੀਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਯਥਾ ਨਨ੍ਦਤਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸਾਗਰੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯੇ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਤਥਾ ਨਨ੍ਦਯ ਨਸ੍ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵੇਲਾਯਾਮਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਮਾਤਲਿਃ। ਸੋऽਜਯਦ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵੇਦਾਃ ਸਹਾਙ੍ਗਾ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਭੁਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬੋਧਯਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਆਤਮ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਹ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਭੂਤਧਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਬੋਧਯਤ੍ਯਦ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਜ ਸੋਹਣੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਸੁਮਹਾਰਾਜ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲਃ। ਵਿਰਾਜਮਾਨੋ ਵਪੁषਾ ਮੇਰੋਰਿਵ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਠੋ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹੋ।
ਸੋਮਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸ਼ਿਵਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਪਿ। ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ
ਸੋਮ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਣ।
ਗਤਾ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਕृਤਂ ਕृਤ੍ਯਮਿਦਂ ਤਵ। ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਾਗੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਉਦਤਿष੍ਠਤ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਮਗ੍ਰਮਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨੈਗਮਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ, ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਦ ਉਡੀਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਰਾਘਵ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਯਥਾ ਹ੍ਯਪਾਲਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਯਥਾ ਸੇਨਾ ਹ੍ਯਨਾਯਕਾ। ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਯਥਾ ਗਾਵੋ ਵਿਨਾ ਵृषਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾਂ ਗੱਡੀ ਵਾਲੇ, ਫੌਜ ਬਿਨਾਂ ਸਰਦਾਰ, ਰਾਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾਂ ਬਲਦ—
ਏਵਂ ਹਿ ਭਵਿਤਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਵਾਰ੍ਥਵਤ੍
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰਾਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਨਰਮ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸੀ—
ਅਭ੍ਯਕੀਰ੍ਯਤ ਸ਼ੋਕੇਨ ਭੂਯ ਏਵ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਤਂ ਸੂਤਂ ਸਨ੍ਨਹਰ੍षਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਦੁਬਾਰਾ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ੋਕਰਕ੍ਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯੋਵਾਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਮਮ ਭੂਯੋ ਨਿਕृਨ੍ਤਸਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਉਪਰ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।'
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕਰੁਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਨਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਸ਼ਾਦਪਾਕ੍ਰਮਤ੍
ਇਹ ਦੁਖੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਨਾ ਹਤਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਦਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੈਨ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਦਾ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾ ਕੈਕੇਯੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਖੁਦ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਤਦ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਮਸ਼ਵਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਈ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਰਜਨੀਂ ਰਾਮਹਰ੍षਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ। ਪ੍ਰਜਾਗਰਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ਮੁਪਾਗਤਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਤੇ ਥਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਸੂਤ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਰਾਮਮਾਨਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਇਸ ਲਈ, ਰਥੀ, ਤੁਰੰਤ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆਉ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਵਚਨਂ ਕਥਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਮਹਾਨ ਪਤ੍ਰੀ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?' ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰ ਰਾਮਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍। ਸ ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਹृਦਯੇਨ ਨਨਨ੍ਦ ਚ
'ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਲਦੀ ਸੁੰਦਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆਉ।' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਚ ਸ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਜਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਚੋਦਿਤਸ੍ਤਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਰਾਮਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਥੇ ਇਹਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍। ਇਤਿ ਸੂਤੋ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਪੁਨਃ
'ਨਿਸਚਿਤ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਬੁਲਾਏਗਾ।' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਥੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ—
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਸਾਗਰਹ੍ਰਦਸਂਕਾਸ਼ਾਤ੍ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਨ੍ਤਃਪੁਰਾਚ੍ਛੁਭਾਤ੍। ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਜਨਸਮ੍ਬਾਧਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦ੍ਵਾਰਮਗ੍ਰਤਃ
ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਰਗੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀੜ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਸਹਸਾ ਵਿਨਿਃਸृਤੋ ਮਹੀਪਤੇਰ੍ਦ੍ਵਾਰਗਤਾਨ੍ ਵਿਲੋਕਯਨ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੌਰਾਨ੍ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਮਹਾਧਨਾ- ਨੁਪਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਾਰਮੁਪੇਤ੍ਯ ਵਿष੍ਠਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਨਵਾਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਖੜੇ ਵੇਖਿਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਪੰਜਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ।