ਤਦਨ੍ਤਃਪੁਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਚਕ੍ਰਾਮ ਤਂ ਜਨਮ੍। ਵਸਿष੍ਠਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਰਾਵृਤਃ
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਸ ਤ੍ਵਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸਾਰਥਿਮ੍। ਦ੍ਵਾਰੇ ਮਨੁਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਚਿਵਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥੀ, ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮੰਤਰੀ ਸੀ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍। ਵਸਿष੍ਠਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨृਪਤੇਰ੍ਮਾਮਿਹਾਗਤਮ੍
ਮਹਾ ਤੇਜੀ ਵਾਲਾ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਤੁਰੰਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਇਮੇ ਗਙ੍ਗੋਦਕਘਟਾਃ ਸਾਗਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਾਃ। ਔਦੁਮ੍ਬਰਂ ਭਦ੍ਰਪੀਠਮਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਮਾਹृਤਮ੍
'ਇਹ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਹਨ, ਤੇ ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਰਸੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ।'
ਸਰ੍ਵਬੀਜਾਨਿ ਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਦਧਿ ਘृਤਂ ਲਾਜਾ ਦਰ੍ਭਾਃ ਸੁਮਨਸਃ ਪਯਃ
'ਸਾਰੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਮਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਲਾਜ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਦੂਧ ਇੱਥੇ ਹਨ।'
ਅष੍ਟੌ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਰੁਚਿਰਾ ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਰਵਾਰਣਃ। ਚਤੁਰਸ਼੍ਵੋ ਰਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋ ਧਨੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਅੱਠ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰੌਣਕਦਾਰ ਰਥ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਹਨ।'
ਵਾਹਨਂ ਨਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਸਂਨਿਭਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨੇ ਭृਙ੍ਗਾਰਂ ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍
ਇਕ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲੋਕ ਸਵਾਰ ਹਨ, ਚਾਂਦ ਵਰਗਾ ਛਤਰਾ, ਚਿੱਟੇ ਚਮਚਮਾਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੀ ਭਾਂਡਾ।
ਹੇਮਦਾਮਪਿਨਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਕਕੁਦ੍ਮਾਨ੍ ਪਾਣ੍ਡੁਰੋ ਵृषਃ। ਕੇਸਰੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕੁੰਧ ਵਾਲਾ, ਫਿੱਕਾ ਰੰਗ ਦਾ ਬਲਦ; ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ।
ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਤਨੁਃ ਸਮਿਧਸ਼੍ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਦਿਤ੍ਰਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਵੇਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਲਂਕृਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇਕ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਯਜਨ ਲਈ ਲੱਕੜ, ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜੇ, ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਗਾਵਃ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਪੌਰਜਾਨਪਦਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨੈਗਮਾਸ਼੍ਚ ਗਣੈਃ ਸਹ
ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ; ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮਾਣਯੋਗ ਲੋਕ, ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਃ। ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਹ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਰਯਸ੍ਵ ਮਹਾਰਾਜਂ ਯਥਾ ਸਮੁਦਿਤੇऽਹਨਿ। ਪੁष੍ਯੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਂ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥਾ ਰਾਜਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਰਭਿਸਂਰੋਦ੍ਧੁਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਸਮੀਪਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਮਵਸ੍ਥਾਮਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍। ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਪਰਮਤੁष੍ਟਾਭਿਰਭਿष੍ਟੋਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਸੂਤੋ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਤੀਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਯਥਾ ਨਨ੍ਦਤਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸਾਗਰੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯੇ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਤਥਾ ਨਨ੍ਦਯ ਨਸ੍ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵੇਲਾਯਾਮਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਮਾਤਲਿਃ। ਸੋऽਜਯਦ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵੇਦਾਃ ਸਹਾਙ੍ਗਾ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਭੁਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬੋਧਯਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਆਤਮ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਹ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਭੂਤਧਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਬੋਧਯਤ੍ਯਦ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਜ ਸੋਹਣੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਸੁਮਹਾਰਾਜ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲਃ। ਵਿਰਾਜਮਾਨੋ ਵਪੁषਾ ਮੇਰੋਰਿਵ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਠੋ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹੋ।
ਸੋਮਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸ਼ਿਵਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਪਿ। ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ
ਸੋਮ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਣ।
ਗਤਾ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਕृਤਂ ਕृਤ੍ਯਮਿਦਂ ਤਵ। ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਾਗੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਉਦਤਿष੍ਠਤ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਮਗ੍ਰਮਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨੈਗਮਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ, ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਦ ਉਡੀਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਰਾਘਵ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਯਥਾ ਹ੍ਯਪਾਲਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਯਥਾ ਸੇਨਾ ਹ੍ਯਨਾਯਕਾ। ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਯਥਾ ਗਾਵੋ ਵਿਨਾ ਵृषਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾਂ ਗੱਡੀ ਵਾਲੇ, ਫੌਜ ਬਿਨਾਂ ਸਰਦਾਰ, ਰਾਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਬਿਨਾਂ ਬਲਦ—
ਏਵਂ ਹਿ ਭਵਿਤਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਵਾਰ੍ਥਵਤ੍
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰਾਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਨਰਮ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸੀ—
ਅਭ੍ਯਕੀਰ੍ਯਤ ਸ਼ੋਕੇਨ ਭੂਯ ਏਵ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਤਂ ਸੂਤਂ ਸਨ੍ਨਹਰ੍षਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਦੁਬਾਰਾ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ੋਕਰਕ੍ਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯੋਵਾਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਖਲੁ ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਮਮ ਭੂਯੋ ਨਿਕृਨ੍ਤਸਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਉਪਰ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।'
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕਰੁਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਨਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਸ਼ਾਦਪਾਕ੍ਰਮਤ੍
ਇਹ ਦੁਖੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਨਾ ਹਤਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਿਆ।