ਕਿਮਿਦਂ ਭਾषਸੇ ਰਾਜਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਰਰੁਜੋਪਮਮ੍। ਆਨਾਯਯਿਤੁਮਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਮਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਉਂ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੀਰ ਹੋਣ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਮਮ ਸੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਵਨੇਚਰਮ੍। ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਾਂ ਚ ਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਠਾਓ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਰੋਧਣੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਸ ਤੁਨ੍ਨ ਇਵ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਤੋਦੇਨ ਹਯੋਤ੍ਤਮਃ। ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤੋऽਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਚਾਬਕ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈਕੇਈ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਧਰ੍ਮਬਨ੍ਧੇਨ ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਨष੍ਟਾ ਚ ਮਮ ਚੇਤਨਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਖੋ ਗਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਾਂ ਰਜਨੀਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ। ਪੁਣ੍ਯੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚ ਸਮਾਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਚੰਗਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜੋੜ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ—
ਵਸਿष੍ਠੋ ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਤਥਾ। ਉਪਗृਹ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਿਕ੍ਤਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਪਥਾਂ ਪਤਾਕੋਤ੍ਤਮਭੂषਿਤਾਮ੍। ਸਂਹृष੍ਟਮਨੁਜੋਪੇਤਾਂ ਸਮृਦ੍ਧਵਿਪਣਾਪਣਾਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਵਧੀਆ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਦੁਕਾਨਾਂ-ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਰਾਘਵਾਰ੍ਥੇ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਮ੍। ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਧੂਮਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਘਵ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਧੂਪ ਦੀ ਮਹਿਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪੁਰਂਦਰਪੁਰੋਪਮਾਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਾਨਾਧ੍ਵਜਗਣਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਲੰਘ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਕੀਰ੍ਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਯष੍ਟਿਮਦ੍ਭਿਃ ਸੁਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਦਸ਼੍ਵੈਃ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤੈਃ
ਉਹ ਮਹਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ, ਜੋ ਲਾਠੀਆਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਦਨ੍ਤਃਪੁਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਚਕ੍ਰਾਮ ਤਂ ਜਨਮ੍। ਵਸਿष੍ਠਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਰਾਵृਤਃ
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਸ ਤ੍ਵਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸਾਰਥਿਮ੍। ਦ੍ਵਾਰੇ ਮਨੁਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਚਿਵਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥੀ, ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮੰਤਰੀ ਸੀ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍। ਵਸਿष੍ਠਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨृਪਤੇਰ੍ਮਾਮਿਹਾਗਤਮ੍
ਮਹਾ ਤੇਜੀ ਵਾਲਾ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਤੁਰੰਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਇਮੇ ਗਙ੍ਗੋਦਕਘਟਾਃ ਸਾਗਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਾਃ। ਔਦੁਮ੍ਬਰਂ ਭਦ੍ਰਪੀਠਮਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਮਾਹृਤਮ੍
'ਇਹ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਹਨ, ਤੇ ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਰਸੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ।'
ਸਰ੍ਵਬੀਜਾਨਿ ਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਦਧਿ ਘृਤਂ ਲਾਜਾ ਦਰ੍ਭਾਃ ਸੁਮਨਸਃ ਪਯਃ
'ਸਾਰੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਮਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਲਾਜ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਦੂਧ ਇੱਥੇ ਹਨ।'
ਅष੍ਟੌ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਰੁਚਿਰਾ ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਰਵਾਰਣਃ। ਚਤੁਰਸ਼੍ਵੋ ਰਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋ ਧਨੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਅੱਠ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰੌਣਕਦਾਰ ਰਥ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਹਨ।'
ਵਾਹਨਂ ਨਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਸਂਨਿਭਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨੇ ਭृਙ੍ਗਾਰਂ ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍
ਇਕ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲੋਕ ਸਵਾਰ ਹਨ, ਚਾਂਦ ਵਰਗਾ ਛਤਰਾ, ਚਿੱਟੇ ਚਮਚਮਾਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੀ ਭਾਂਡਾ।
ਹੇਮਦਾਮਪਿਨਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਕਕੁਦ੍ਮਾਨ੍ ਪਾਣ੍ਡੁਰੋ ਵृषਃ। ਕੇਸਰੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕੁੰਧ ਵਾਲਾ, ਫਿੱਕਾ ਰੰਗ ਦਾ ਬਲਦ; ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ।
ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਤਨੁਃ ਸਮਿਧਸ਼੍ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਦਿਤ੍ਰਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਵੇਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਲਂਕृਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇਕ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਯਜਨ ਲਈ ਲੱਕੜ, ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜੇ, ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਗਾਵਃ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਪੌਰਜਾਨਪਦਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨੈਗਮਾਸ਼੍ਚ ਗਣੈਃ ਸਹ
ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ; ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮਾਣਯੋਗ ਲੋਕ, ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਃ। ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਹ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਰਯਸ੍ਵ ਮਹਾਰਾਜਂ ਯਥਾ ਸਮੁਦਿਤੇऽਹਨਿ। ਪੁष੍ਯੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਂ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥਾ ਰਾਜਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਰਭਿਸਂਰੋਦ੍ਧੁਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਸਮੀਪਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਮਵਸ੍ਥਾਮਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍। ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਪਰਮਤੁष੍ਟਾਭਿਰਭਿष੍ਟੋਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਸੂਤੋ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਤੀਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਯਥਾ ਨਨ੍ਦਤਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸਾਗਰੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯੇ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਤਥਾ ਨਨ੍ਦਯ ਨਸ੍ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵੇਲਾਯਾਮਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਮਾਤਲਿਃ। ਸੋऽਜਯਦ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵੇਦਾਃ ਸਹਾਙ੍ਗਾ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਭੁਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬੋਧਯਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਆਤਮ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਹ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਥਾ ਭੂਤਧਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਬੋਧਯਤ੍ਯਦ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਜ ਸੋਹਣੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।