ਕੈਕੇਯੀਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਨਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਨृਸ਼ਂਸੇ ਦੁष੍ਟਚਾਰਿਤ੍ਰੇ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਸਾੜਦਾ ਹੋਵੇ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਕ੍ਰੂੜ, ਮਾੜੇ ਚਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ!"
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤਵ ਰਾਮੇਣ ਪਾਪੇ ਪਾਪਂ ਮਯਾਪਿ ਵਾ। ਸਦਾ ਤੇ ਜਨਨੀਤੁਲ੍ਯਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਹਤਿ ਰਾਘਵਃ
"ਰਾਮ ਨੇ ਤੇਰਾ ਕੀ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਦੁਸਟ? ਰਾਘਵ ਤਾਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਆਇਆ ਹੈ।"
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਤ੍ਵਮਨਰ੍ਥਾਯ ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹੋਦ੍ਯਤਾ। ਤ੍ਵਂ ਮਯਾऽऽਤ੍ਮਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭਵਨਂ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ
"ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਲਈ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਤੁੱਲੀ ਹੋਈ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹੀ ਨਾਸ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।"
ਅਵਿਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਨृਪਸੁਤਾ ਵ੍ਯਾਲਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਵਿषਾ ਯਥਾ। ਜੀਵਲੋਕੋ ਯਦਾ ਸਰ੍ਵੋ ਰਾਮਸ੍ਯਾਹ ਗੁਣਸ੍ਤਵਮ੍
"ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹੈਂ ਜਿਸਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ—"
ਅਪਰਾਧਂ ਕਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੀष੍ਟਮਹਂ ਸੁਤਮ੍। ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਤ੍ਯਜੇਯਮਪਿ ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿਆਂ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਜਾਂ ਸੁਮਿਤਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤੁ ਮੇ ਰਾਮਂ ਨष੍ਟਂ ਭਵਤਿ ਚੇਤਨਮ੍। ਤਿष੍ਠੇਲ੍ਲੋਕੋ ਵਿਨਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਸ੍ਯਂ ਵਾ ਸਲਿਲਂ ਵਿਨਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਾਂ ਫਸਲ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਨ ਤੁ ਰਾਮਂ ਵਿਨਾ ਦੇਹੇ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤੁ ਮਮ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਤਦਲਂ ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯੇ
ਪਰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪਾਪੀ ਫੈਸਲਾ ਛੱਡ ਦੇ।
ਅਪਿ ਤੇ ਚਰਣੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਸ੍ਪृਸ਼ਾਮ੍ਯੇष ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਪਾਪੇ ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਮਦਾਰੁਣਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਛੂਹਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਇਹਨਾ ਭਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰ ਕਿਉਂ ਸੋਚ ਲਿਆ, ਹੇ ਪਾਪੀ?
ਅਥ ਜਿਜ੍ਞਾਸਸੇ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਭਰਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯੇ। ਅਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਰਾਘਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭਾਰਤ ਲਈ ਮੋਹ ਜਾਂ ਵੈਰ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਘਵ ਦੇ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ ਮੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਜ੍ਯੇष੍ਠ ਇਤੀਵ ਮੇ। ਤਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨ੍ਯਾ ਸੇਵਾਰ੍ਥਂ ਕਥਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤਾ ਸਂਤਾਪਯਸਿ ਮਾਂ ਭृਸ਼ਮ੍। ਆਵਿष੍ਟਾਸਿ ਗृਹੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਵਸ਼ਂ ਗਤਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪਦੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈਂ; ਇਸ ਸੁੰਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈਂ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਦੇਵਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਮਹਾਨਯਮ੍। ਅਨਯੋ ਨਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨੇ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਕृਤਾ ਮਤਿਃ
ਹੇ ਰਾਣੀ, ਇੱਖਵਾਕੂਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਅਕਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸੀ, ਹੁਣ ਭਟਕ ਗਈ ਹੈ।
ਨਹਿ ਕਿਂਚਿਦਯੁਕ੍ਤਂ ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾ ਪੁਰਾ ਮਮ। ਅਕਰੋਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤੇਨ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗਲਤ ਜਾਂ ਨਾਪਸੰਦ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਸਕਦਾ।
ਨਨੁ ਤੇ ਰਾਘਵਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਭਰਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਬਹੁਸ਼ੋ ਹਿ ਸ੍ਮ ਬਾਲੇ ਤ੍ਵਂ ਕਥਾਃ ਕਥਯਸੇ ਮਮ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਰਾਘਵ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨੋ ਦੇਵਿ ਵਨੇ ਵਾਸਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਕਥਂ ਰੋਚਯਸੇ ਭੀਰੁ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਤੂੰ ਉਸ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ ਲਈ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਕਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਸੁਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮੇ ਕृਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਥਂ ਰੋਚਯਸੇ ਵਾਸਮਰਣ੍ਯੇ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣੇ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਨਾਜੁਕ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਕਠੋਰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?
ਰੋਚਯਸ੍ਯਭਿਰਾਮਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨੇ। ਤਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਸ੍ਯ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਨਮ੍
ਹੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਰਾਮ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣ ਦੀ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?
ਰਾਮੋ ਹਿ ਭਰਤਾਦ੍ ਭੂਯਸ੍ਤਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤੇ ਸਦਾ। ਵਿਸ਼ੇषਂ ਤ੍ਵਯਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੁ ਭਰਤਸ੍ਯ ਨ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਰਾਮ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਾਰਤ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਮਮਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਗੌਰਵਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਚਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍। ਕਸ੍ਤੁ ਭੂਯਸ੍ਤਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਤ੍
ਸੇਵਾ, ਆਦਰ, ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬਹੂਨਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਚੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍। ਪਰਿਵਾਦੋऽਪਵਾਦੋ ਵਾ ਰਾਘਵੇ ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਜਾਂ ਬਦਨਾਮੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਰਾਮਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਚੇਤਸਾ। ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਿषਯਵਾਸਿਨਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਲੋਕਾਞ੍ ਜਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਦਾਨੇਨ ਰਾਘਵਃ। ਗੁਰੂਞ੍ ਛੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਵੀਰੋ ਧਨੁषਾ ਯੁਧਿ ਸ਼ਾਤ੍ਰਵਾਨ੍
ਰਾਘਵ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਦਾਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਂ ਤਪਸ੍ਤ੍ਯਾਗੋ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਸ਼ੌਚਮਾਰ੍ਜਵਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਧ੍ਰੁਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਰਾਘਵੇ
ਸੱਚਾਈ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਤਿਆਗ, ਦੋਸਤੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਿੱਧਾਪਣ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਣ ਰਾਘਵ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰ੍ਜਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨੇ ਦੇਵਿ ਦੇਵੋਪਮੇ ਕਥਮ੍। ਪਾਪਮਾਸ਼ਂਸਸੇ ਰਾਮੇ ਮਹਰ੍षਿਸਮਤੇਜਸਿ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਿੱਧਾਪਣ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਮ ਉੱਤੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੰਦਾ ਸੋਚ ਸਕਦੀ ਹੈਂ?
ਨ ਸ੍ਮਰਾਮ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨਃ। ਸ ਕਥਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਰਾਮਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਆਖਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਖਦਾਈ ਹੋਵੇ?
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਪਸ੍ਤ੍ਯਾਗਃ ਸਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਃ ਕृਤਜ੍ਞਤਾ। ਅਪ੍ਯਹਿਂਸਾ ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਮृਤੇ ਕਾਗਤਿਰ੍ਮਮ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਧੀਰਜ, ਤਪ, ਤਿਆਗ, ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਹੈ—ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ?
ਮਮ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਕੈਕੇਯਿ ਗਤਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਦੀਨਂ ਲਾਲਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਕਾਰੁਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਕੈਕਈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਾਯਾਂ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਦਧਿਗਮ੍ਯਤੇ। ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯੁਮਾਵਿਸ਼
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਨਾ ਆ।
ਅਞ੍ਜਲਿਂ ਕੁਰ੍ਮਿ ਕੈਕੇਯਿ ਪਾਦੌ ਚਾਪਿ ਸ੍ਪृਸ਼ਾਮਿ ਤੇ। ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਾਧਰ੍ਮੋ ਮਾਮਿਹ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਕੈਕਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਵੀ ਛੁਹਦਾ ਹਾਂ; ਰਾਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਅਧਰਮ ਨਾ ਛੂਹੇ।
ਇਤਿ ਦੁਃਖਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤਂ ਵਿਲਪਨ੍ਤਮਚੇਤਨਮ੍। ਘੂਰ੍ਣਮਾਨਂ ਮਹਾਰਾਜਂ ਸ਼ੋਕੇਨ ਸਮਭਿਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪੇ ਹੋਏ, ਰੋ ਰਹੇ, ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠੇ, ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ ਮਹਾਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੋਗ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।