ਤੇਨਾਜਯ੍ਯੇਨ ਮੁਖ੍ਯੇਨ ਰਾਘਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ਼ਪੇ ਤੇ ਜੀਵਨਾਰ੍ਹੇਣ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਨ੍ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਅਜਿੱਤ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਦੀ ਕਸਮ, ਜੋ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ।
ਯਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤੁ ਨ ਜੀਵੇ ਤਮਹਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਤੇਨ ਰਾਮੇਣ ਕੈਕੇਯਿ ਸ਼ਪੇ ਤੇ ਵਚਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਰਾਮ ਦੀ ਕਸਮ, ਹੇ ਕੈਕਈ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਚਾਤ੍ਮਜੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਵृਣੇ ਯਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭਮ੍। ਤੇਨ ਰਾਮੇਣ ਕੈਕੇਯਿ ਸ਼ਪੇ ਤੇ ਵਚਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਮ ਦੀ ਕਸਮ, ਹੇ ਕੈਕਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਦ੍ਰੇ ਹृਦਯਮਪ੍ਯੇਤਦਨੁਮृਸ਼੍ਯੋਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਮੇ। ਏਤਤ੍ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕੈਕੇਯਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਤ੍ ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਹੇ ਭਲੀਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਕੈਕਈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਦੱਸ।
ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਨ ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਸੁਕृਤੇਨਾਪਿ ਤੇ ਸ਼ਪੇ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂਗੀ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਤਮਭਿਪ੍ਰਾਯਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਮਹਾਘੋਰਮਭ੍ਯਾਗਤਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਇੱਛਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਹਰ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਕ੍ਰਮੇਣ ਸ਼ਪਸੇ ਵਰਂ ਮਮ ਦਦਾਸਿ ਚ। ਤਚ੍ਛृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਤੀਹ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਸੁਣ ਲੈਣ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਨਭਸ਼੍ਚੈਵ ਗ੍ਰਹਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਹਨੀ ਦਿਸ਼ਃ। ਜਗਚ੍ਚ ਪृਥਿਵੀ ਚੇਯਂ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਚੰਨ, ਸੂਰਜ, ਅਸਮਾਨ, ਗ੍ਰਹਿ, ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਇਹ ਧਰਤੀ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ ਵੀ ਗਵਾਹ ਹੋਣ।
ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਗृਹੇषੁ ਗृਹਦੇਵਤਾਃ। ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਜਾਨੀਯੁਰ੍ਭਾषਿਤਂ ਤਵ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਭੂਤ, ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲੈਣ।
ਸਤ੍ਯਸਂਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਸ਼ੁਚਿਃ। ਵਰਂ ਮਮ ਦਦਾਤ੍ਯੇष ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਦੈਵਤਾਃ
ਇਹ ਜੋ ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਸੁਣ ਲੈਣ।
ਇਤਿ ਦੇਵੀ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਾਭਿਸ਼ਸ੍ਯ ਚ। ਤਤਃ ਪਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਰਦਂ ਕਾਮਮੋਹਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਮਰ ਰਾਜਨ੍ ਪੁਰਾ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਰਣੇ। ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਚ੍ਯਾਵਯਚ੍ਛਤ੍ਰੁਸ੍ਤਵ ਜੀਵਿਤਮਨ੍ਤਰਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਯਾਦ ਕਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜੋ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਦੇਵ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਯਾ ਯਤਮਾਨਾਯਾਸ੍ਤਤੋ ਮੇ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਰੌ
ਉਥੇ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਜਾਗ ਕੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਉਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਤੌ ਦਤ੍ਤੌ ਚ ਵਰੌ ਦੇਵ ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪੌ ਮृਗਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਤਵੈਵ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਸਕਾਸ਼ੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਹ ਦੋ ਵਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਤਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨ ਚੇਦ੍ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਮੇ ਵਰਮ੍। ਅਦ੍ਯੈਵ ਹਿ ਪ੍ਰਹਾਸ੍ਯਾਮਿ ਜੀਵਿਤਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਮਾਨਿਤਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਵਾਙ੍ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਸ੍ਵਵਸ਼ੇ ਕृਤਃ। ਪ੍ਰਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਸ਼ਂ ਮृਗ ਇਵਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਜਾ ਕੈਕਈ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਸ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਰਦਂ ਕਾਮਮੋਹਿਤਮ੍। ਵਰੌ ਦੇਯੌ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤੌ ਮਹੀਪਤੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਰਾਜਨ, ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਵਾਅਦੇ ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਤੇ ਸਨ।"
ਤੌ ਤਾਵਦਹਮਦ੍ਯੈਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ। ਅਭਿषੇਕਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਰਾਘਵਸ੍ਯੋਪਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੋ ਵਾਅਦੇ ਅੱਜ ਹੀ ਮੰਗਣੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਰਾਘਵ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵਾਭਿषੇਕੇਣ ਭਰਤੋ ਮੇऽਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਯੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਵਰੋ ਦੇਵ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਸੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਭਰਤ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ। ਨਵ ਪਞ੍ਚ ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੇਲੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ, ਕੁੱਲ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ ਰਹੇ।
ਚੀਰਾਜਿਨਧਰੋ ਧੀਰੋ ਰਾਮੋ ਭਵਤੁ ਤਾਪਸਃ। ਭਰਤੋ ਭਜਤਾਮਦ੍ਯ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਮਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਰਾਮ ਚੀਰ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਛਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਭਰਤ ਅੱਜ ਤੋਂ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਸੰਭਾਲੇ।
ਏष ਮੇ ਪਰਮਃ ਕਾਮੋ ਦਤ੍ਤਮੇਵ ਵਰਂ ਵृਣੇ। ਅਦ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਰਾਘਵਂ ਵਨੇ
ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਹੀ ਵਾਅਦਾ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਤੇ ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਾਂ।
ਸ ਰਾਜਰਾਜੋ ਭਵ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ ਕੁਲਂ ਚ ਸ਼ੀਲਂ ਚ ਹਿ ਜਨ੍ਮ ਰਕ੍ਸ਼ ਚ। ਪਰਤ੍ਰ ਵਾਸੇ ਹਿ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ਤਪੋਧਨਾਃ ਸਤ੍ਯਵਚੋ ਹਿਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਸੱਚਾ ਰਹਿ; ਆਪਣੀ ਕੁਲ, ਚਰਿੱਤਰ ਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਤ ਜਣਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਸਚ ਹੈ।
thumb|ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਬਾਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜਃ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਦਾਰੁਣਂ ਵਚਃ। ਚਿਨ੍ਤਾਮਭਿਸਮਾਪੇਦੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਤਾਪ ਚ
ਫਿਰ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ।
ਕਿਂ ਨੁ ਮੇऽਯਂ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮੋਹੋऽਪਿ ਵਾ ਮਮ। ਅਨੁਭੂਤੋਪਸਰ੍ਗੋ ਵਾ ਮਨਸੋ ਵਾਪ੍ਯੁਪਦ੍ਰਵਃ
ਕੀ ਇਹ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਉੱਤੇ ਪਰਦਾ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ? ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣਾ ਦੁੱਖ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਉਲਝਣ ਆ ਗਈ ਹੈ?
ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤਦ੍ ਰਾਜਾ ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ ਤਦਾਸੁਖਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਕੈਕੇਯੀਵਾਕ੍ਯਤਾਪਿਤਃ
ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਚੈਨ ਨਾ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਜਦ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਉਹ ਕੈਕੇਈ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਸੀ।
ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਵਿਕ੍ਲਵਸ਼੍ਚੈਵ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾ ਮृਗਃ। ਅਸਂਵृਤਾਯਾਮਾਸੀਨੋ ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਦੀਰ੍ਘਮੁਚ੍ਛ੍ਵਸਨ੍
ਉਹ ਡਰਿਆ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਸ਼ੇਰਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਲੰਮੇ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਣ੍ਡਲੇ ਪਨ੍ਨਗੋ ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਵਿषਃ। ਅਹੋ ਧਿਗਿਤਿ ਸਾਮਰ੍षੋ ਵਾਚਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸੱਪ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਦੂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਜ਼ਹਿਰ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਨਿੰਦਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਬੈਠਾ।
ਮੋਹਮ੍ ਆਪੇਦਿਵਾਨ੍ ਭੂਯਃ ਸ਼ੋਕੋਪਹਤਚੇਤਨਃ। ਚਿਰੇਣ ਤੁ ਨृਪਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਫੇਰ ਭੁੱਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਇਆ।