ਸ ਸ਼ਮ੍ਬਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ਼ਤਮਾਯੋ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਦੇਵਸਙ੍ਘੈਰਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ੰਬਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਜਾਦੂਆਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਰੁषਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍। ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਾਨ੍ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਰਸਾਪਾਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਕਰੋਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ। ਅਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਃ
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਪਵਾਹ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਨष੍ਟਚੇਤਨਃ। ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਲੈ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤੁष੍ਟੇਨ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤੌ ਤੇ ਦ੍ਵੌ ਵਰੌ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੇ। ਸ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਃ ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਿ ਯਦੇਚ੍ਛੇਯਂ ਤਦਾ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਵਰ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।'
ਗृਹ੍ਣੀਯਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਭਰ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਨਭਿਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯਹਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਯੈਵ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਜਦ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਵਰ ਲਵਾਂਗੀ,' ਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਨ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਰਾਣੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਕਥੈषਾ ਤਵ ਤੁ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਨਸਾ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਮਯਾ। ਰਾਮਾਭਿषੇਕਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਯ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਰਾਮ ਦੀ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਰੋਕ ਤੇ ਵਾਪਸ ਕਰ।
ਤੌ ਚ ਯਾਚਸ੍ਵ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ, ਇੱਕ ਭਰਤ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਭੇਜਣ ਲਈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੇ ਵਨਮ੍। ਪ੍ਰਜਾਭਾਵਗਤਸ੍ਨੇਹਃ ਸ੍ਥਿਰਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰੋਧਾਗਾਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਵਾਸ਼੍ਵਪਤੇਃ ਸੁਤੇ। ਸ਼ੇष੍ਵਾਨਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਭੂਮੌ ਮਲਿਨਵਾਸਿਨੀ
ਅੱਜ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੈਲੀ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾ।
ਮਾ ਸ੍ਮੈਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੀਕ੍ਸ਼ੇਥਾ ਮਾ ਚੈਨਮਭਿਭਾषਥਾਃ। ਰੁਦਨ੍ਤੀ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਸ਼ੋਕਲਾਲਸਾ
ਉਸ ਵੱਲ ਨਾ ਵੇਖੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਬੋਲੀਂ; ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਰੋਦੀ ਰਹੀਂ ਪਰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਦਯਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਭਰ੍ਤੁਰਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਚ ਮਹਾਰਾਜੋ ਵਿਸ਼ੇਦਪਿ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੀ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।
ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਰੋਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍। ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਰਾਜਾ ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਿ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਭਾਵੇ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸੌਭਾਗ੍ਯਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੀ ਸਾਦਗੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਨਸੀਬ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ।
ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਮਾ ਸ੍ਮ ਤੇषੁ ਮਨਃ ਕृਥਾਃ
ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਲਾ।
ਯੌ ਤੌ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਰੌ ਦਸ਼ਰਥੋ ਦਦੌ। ਤੌ ਸ੍ਮਾਰਯ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸੋऽਰ੍ਥੋ ਨ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਮੇਦਤਿ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾ, ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਤੇ ਵਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਘਵਃ। ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਂ ਤ੍ਵਮਿਮਂ ਵृਣੁਯਾ ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਤੈਨੂੰ ਆਪ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੈਠਾਏ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਵੀ ਉਥੇ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗੀਂ।
ਰਾਮਪ੍ਰਵ੍ਰਜਨਂ ਦੂਰਂ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ। ਭਰਤਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ
ਰਾਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਹੋਵੇ—ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ—ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੇ ਵਨਮ੍। ਰੂਢਸ਼੍ਚ ਕृਤਮੂਲਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषਂ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਰਾਮਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਚੈਵ ਦੇਵਿ ਯਾਚਸ੍ਵ ਤਂ ਵਰਮ੍। ਏਵਂ ਸੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਵ ਕਾਮਿਨਿ
ਹੇ ਰਾਣੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਮੋऽਰਾਮੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਭਰਤਸ਼੍ਚ ਗਤਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਭਰਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯੇਨ ਕਾਲੇਨ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਵਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਮਿष੍ਯਤਿ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਹਿਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕृਤਮੂਲੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਂਗृਹੀਤਮਨੁष੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਸਾਕਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਨੁ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਰਾਜਾਨਂ ਵੀਤਸਾਧ੍ਵਸਾ
ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਫਾਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਰਾਮਾਭਿषੇਕਸਂਕਲ੍ਪਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਯ। ਅਨਰ੍ਥਮਰ੍ਥਰੂਪੇਣ ਗ੍ਰਾਹਿਤਾ ਸਾ ਤਤਸ੍ਤਯਾ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿਸੇਕ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਤੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜਾ; ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭਲਾਈ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿਚ ਨੁਕਸਾਨ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਹृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਤੀਤਾ ਕੈਕੇਯੀ ਮਨ੍ਥਰਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਾ ਹਿ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਕੁਬ੍ਜਾਯਾਃ ਕਿਸ਼ੋਰੀਵੋਤ੍ਪਥਂ ਗਤਾ
ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਕੀਨ ਕਰਕੇ ਕੈਕਈ ਨੇ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਬੜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਭਟਕ ਗਈ ਸੀ।
ਕੈਕੇਯੀ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਂ ਪਰਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਤੇ ਨਾਵਜਾਨਾਮਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਧਾਯਿਨਿ
ਕੈਕਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਆਂਕਦੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖਦੀ ਹੈਂ।'
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸਿ ਕੁਬ੍ਜਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਬੁਦ੍ਧਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ। ਤ੍ਵਮੇਵ ਤੁ ਮਮਾਰ੍ਥੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾ ਹਿਤੈषਿਣੀ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਬਜ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚੀ ਨਿਭਾਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਨਾਹਂ ਸਮਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯੇਯਂ ਕੁਬ੍ਜੇ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਸਨ੍ਤਿ ਦੁਃਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕੁਬ੍ਜਾਃ ਵਕ੍ਰਾਃ ਪਰਮਪਾਪਿਕਾਃ
ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਕੁਬਜ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਕੁਬਜ ਔਰਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਰਾਬ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ, ਤਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਬੁਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਪਦ੍ਮਮਿਵ ਵਾਤੇਨ ਸਂਨਤਾ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਉਰਸ੍ਤੇऽਭਿਨਿਵਿष੍ਟਂ ਵੈ ਯਾਵਤ੍ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਤ੍ ਸਮੁਨ੍ਨਤਮ੍
ਤੂੰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਕੌਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਛਾਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਉਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਧਸ੍ਤਾਚ੍ਚੋਦਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸੁਨਾਭਮਿਵ ਲਜ੍ਜਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਜਘਨਂ ਸੁਪੀਨੌ ਚ ਪਯੋਧਰੌ
ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਨਰਮ ਤੇ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਭੀ। ਤੇਰੇ ਕਮਰ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਗੋਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ।