ਅਦ੍ਯ ਰਾਮਮਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਨਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇਨ ਭਰਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਦ੍ਯਾਭਿषੇਚਯੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਸਮ੍ਪਸ਼੍ਯ ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਸਾਧਯੇ। ਭਰਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਤੁ ਰਾਮਃ ਕਥਂਚਨ
ਹੁਣ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ ਤੇ ਰਾਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਪਾਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾ ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ। ਰਾਮਾਰ੍ਥਮੁਪਹਿਂਸਨ੍ਤੀ ਕੈਕੇਯੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਣੀ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਹਨ੍ਤੇਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਕੈਕੇਯਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਃ। ਯਥਾ ਤੇ ਭਰਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਹੁਣ, ਕੈਕੇਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਭਰਤ ਹੀ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰੇ।
ਕਿਂ ਨ ਸ੍ਮਰਸਿ ਕੈਕੇਯਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਵਾ ਨਿਗੂਹਸੇ। ਯਦੁਚ੍ਯਮਾਨਮਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਕੈਕੇਈ, ਤੂੰ ਯਾਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜਾਂ ਜੇ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਛੁਪਾਂਦੀ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਫਾਇਦੇ ਦੀ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਮਯੋਚ੍ਯਮਾਨਂ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਛਨ੍ਦੋ ਵਿਲਾਸਿਨਿ। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਤਦ੍ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾਯਾਸ੍ਤੁ ਕੈਕਯੀ। ਕਿਂਚਿਦੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਯਨਾਤ੍ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਦਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮੰਥਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਏ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਠੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾ ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ। ਰਾਮਾਰ੍ਥਮੁਪਹਿਂਸਨ੍ਤੀ ਕੈਕੇਯੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਣੀ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਹ ਰਾਜਰ੍षਿਭਿਃ ਪਤਿਃ। ਅਗਚ੍ਛਤ੍ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਦਾਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸਾਹ੍ਯਕृਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕੈਕੇਯਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ। ਵੈਜਯਨ੍ਤਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿਮਿਧ੍ਵਜਃ
ਕੈਕੇਈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੈਜਯੰਤਮ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਛਲੀ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਸ਼ਮ੍ਬਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ਼ਤਮਾਯੋ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਦੇਵਸਙ੍ਘੈਰਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ੰਬਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਜਾਦੂਆਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਰੁषਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍। ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਾਨ੍ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਰਸਾਪਾਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਕਰੋਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ। ਅਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਃ
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਪਵਾਹ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਨष੍ਟਚੇਤਨਃ। ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਲੈ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤੁष੍ਟੇਨ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤੌ ਤੇ ਦ੍ਵੌ ਵਰੌ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੇ। ਸ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਃ ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਿ ਯਦੇਚ੍ਛੇਯਂ ਤਦਾ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਵਰ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।'
ਗृਹ੍ਣੀਯਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਭਰ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਨਭਿਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯਹਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਯੈਵ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਜਦ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਵਰ ਲਵਾਂਗੀ,' ਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਨ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਰਾਣੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਕਥੈषਾ ਤਵ ਤੁ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਨਸਾ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਮਯਾ। ਰਾਮਾਭਿषੇਕਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਯ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਰਾਮ ਦੀ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਰੋਕ ਤੇ ਵਾਪਸ ਕਰ।
ਤੌ ਚ ਯਾਚਸ੍ਵ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ, ਇੱਕ ਭਰਤ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਭੇਜਣ ਲਈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੇ ਵਨਮ੍। ਪ੍ਰਜਾਭਾਵਗਤਸ੍ਨੇਹਃ ਸ੍ਥਿਰਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰੋਧਾਗਾਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਵਾਸ਼੍ਵਪਤੇਃ ਸੁਤੇ। ਸ਼ੇष੍ਵਾਨਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਭੂਮੌ ਮਲਿਨਵਾਸਿਨੀ
ਅੱਜ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੈਲੀ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾ।
ਮਾ ਸ੍ਮੈਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੀਕ੍ਸ਼ੇਥਾ ਮਾ ਚੈਨਮਭਿਭਾषਥਾਃ। ਰੁਦਨ੍ਤੀ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਸ਼ੋਕਲਾਲਸਾ
ਉਸ ਵੱਲ ਨਾ ਵੇਖੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਬੋਲੀਂ; ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਰੋਦੀ ਰਹੀਂ ਪਰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਦਯਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਭਰ੍ਤੁਰਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਚ ਮਹਾਰਾਜੋ ਵਿਸ਼ੇਦਪਿ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੀ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।
ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਰੋਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍। ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਰਾਜਾ ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਿ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਭਾਵੇ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸੌਭਾਗ੍ਯਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੀ ਸਾਦਗੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਨਸੀਬ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ।
ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਮਾ ਸ੍ਮ ਤੇषੁ ਮਨਃ ਕृਥਾਃ
ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਲਾ।
ਯੌ ਤੌ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਰੌ ਦਸ਼ਰਥੋ ਦਦੌ। ਤੌ ਸ੍ਮਾਰਯ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸੋऽਰ੍ਥੋ ਨ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਮੇਦਤਿ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾ, ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਤੇ ਵਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਘਵਃ। ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਂ ਤ੍ਵਮਿਮਂ ਵृਣੁਯਾ ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਤੈਨੂੰ ਆਪ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੈਠਾਏ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਵੀ ਉਥੇ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗੀਂ।
ਰਾਮਪ੍ਰਵ੍ਰਜਨਂ ਦੂਰਂ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ। ਭਰਤਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ
ਰਾਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਹੋਵੇ—ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ—ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੇ ਵਨਮ੍। ਰੂਢਸ਼੍ਚ ਕृਤਮੂਲਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषਂ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਰਾਮਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਚੈਵ ਦੇਵਿ ਯਾਚਸ੍ਵ ਤਂ ਵਰਮ੍। ਏਵਂ ਸੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਵ ਕਾਮਿਨਿ
ਹੇ ਰਾਣੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।