ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇ ਰਾਮਃ ਪਾਪਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਭਰਤੇ ਪਾਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਰਾਮ ਭਰਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਰਾਜਗृਹਾਦੇਵ ਵਨਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਰਾਘਵਃ। ਏਤਦ੍ਧਿ ਰੋਚਤੇ ਮਹ੍ਯਂ ਭृਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਹਿਤਂ ਤਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਜ੍ਞਾਤਿਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੇਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਦਿ ਚੇਦ੍ ਭਰਤੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੇ ਭਰਤ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇ।
ਸ ਤੇ ਸੁਖੋਚਿਤੋ ਬਾਲੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਹਜੋ ਰਿਪੁਃ। ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਨष੍ਟਾਰ੍ਥੋ ਜੀਵਿष੍ਯਤਿ ਕਥਂ ਵਸ਼ੇ
ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਪਲਿਆ, ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ?
ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਮਿਵਾਰਣ੍ਯੇ ਸਿਂਹੇਨ ਗਜਯੂਥਪਮ੍। ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯਮਾਨਂ ਰਾਮੇਣ ਭਰਤਂ ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਦਰ੍ਪਾਨ੍ਨਿਰਾਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਤ੍ਤਯਾ। ਰਾਮਮਾਤਾ ਸਪਤ੍ਨੀ ਤੇ ਕਥਂ ਵੈਰਂ ਨ ਯਾਪਯੇਤ੍
ਕਦੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ, ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇਗੀ?
ਯਦਾ ਚ ਰਾਮਃ ਪृਥਿਵੀਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਰਤ੍ਨਾਕਰਸ਼ੈਲਸਂਯੁਤਾਮ੍। ਤਦਾ ਗਮਿष੍ਯਸ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਪਰਾਭਵਂ ਸਹੈਵ ਦੀਨਾ ਭਰਤੇਨ ਭਾਮਿਨਿ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਖਜਾਨਿਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਭਰਤ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਸਫਲਤਾ ਤੇ ਹਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇਗੀ, ਹੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ।
ਯਦਾ ਹਿ ਰਾਮਃ ਪृਥਿਵੀਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਣष੍ਟੋ ਭਰਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਅਤੋ ਹਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯ ਰਾਜ੍ਯਮਾਤ੍ਮਜੇ ਪਰਸ੍ਯ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਵਿਵਾਸਕਾਰਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਭਰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੁਆਚੁਕਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰਾਜ ਬਾਰੇ ਸੋਚ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਾਸਤ ਲਈ ਕਾਰਨ ਵੀ।
thumb|ਨਵਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਨਵਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਨਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਕੈਕੇਯੀ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਜ੍ਵਲਿਤਾਨਨਾ। ਦੀਰ੍ਘਮੁष੍ਣਂ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਨ੍ਥਰਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੈਕਈ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਲੰਮੀ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਦ੍ਯ ਰਾਮਮਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਨਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇਨ ਭਰਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਦ੍ਯਾਭਿषੇਚਯੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਸਮ੍ਪਸ਼੍ਯ ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਸਾਧਯੇ। ਭਰਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਤੁ ਰਾਮਃ ਕਥਂਚਨ
ਹੁਣ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ ਤੇ ਰਾਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਪਾਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾ ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ। ਰਾਮਾਰ੍ਥਮੁਪਹਿਂਸਨ੍ਤੀ ਕੈਕੇਯੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਣੀ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਹਨ੍ਤੇਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਕੈਕੇਯਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਃ। ਯਥਾ ਤੇ ਭਰਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਹੁਣ, ਕੈਕੇਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਭਰਤ ਹੀ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰੇ।
ਕਿਂ ਨ ਸ੍ਮਰਸਿ ਕੈਕੇਯਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਵਾ ਨਿਗੂਹਸੇ। ਯਦੁਚ੍ਯਮਾਨਮਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਕੈਕੇਈ, ਤੂੰ ਯਾਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜਾਂ ਜੇ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਛੁਪਾਂਦੀ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਫਾਇਦੇ ਦੀ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਮਯੋਚ੍ਯਮਾਨਂ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਛਨ੍ਦੋ ਵਿਲਾਸਿਨਿ। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਤਦ੍ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾਯਾਸ੍ਤੁ ਕੈਕਯੀ। ਕਿਂਚਿਦੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਯਨਾਤ੍ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਦਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮੰਥਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਏ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਠੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਥਰਾ ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ। ਰਾਮਾਰ੍ਥਮੁਪਹਿਂਸਨ੍ਤੀ ਕੈਕੇਯੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਣੀ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਹ ਰਾਜਰ੍षਿਭਿਃ ਪਤਿਃ। ਅਗਚ੍ਛਤ੍ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਦਾਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸਾਹ੍ਯਕृਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕੈਕੇਯਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ। ਵੈਜਯਨ੍ਤਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿਮਿਧ੍ਵਜਃ
ਕੈਕੇਈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੈਜਯੰਤਮ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਛਲੀ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਸ਼ਮ੍ਬਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ਼ਤਮਾਯੋ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਦੇਵਸਙ੍ਘੈਰਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ੰਬਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਜਾਦੂਆਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਰੁषਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍। ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਾਨ੍ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਰਸਾਪਾਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਕਰੋਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ। ਅਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਃ
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਪਵਾਹ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਨष੍ਟਚੇਤਨਃ। ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਲੈ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤੁष੍ਟੇਨ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤੌ ਤੇ ਦ੍ਵੌ ਵਰੌ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੇ। ਸ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਃ ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਿ ਯਦੇਚ੍ਛੇਯਂ ਤਦਾ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਵਰ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।'
ਗृਹ੍ਣੀਯਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਭਰ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਨਭਿਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯਹਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਯੈਵ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਜਦ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਵਰ ਲਵਾਂਗੀ,' ਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਨ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਰਾਣੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਕਥੈषਾ ਤਵ ਤੁ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਨਸਾ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਮਯਾ। ਰਾਮਾਭਿषੇਕਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਯ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਰਾਮ ਦੀ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਰੋਕ ਤੇ ਵਾਪਸ ਕਰ।
ਤੌ ਚ ਯਾਚਸ੍ਵ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ, ਇੱਕ ਭਰਤ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤੇ ਦੂਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਭੇਜਣ ਲਈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੇ ਵਨਮ੍। ਪ੍ਰਜਾਭਾਵਗਤਸ੍ਨੇਹਃ ਸ੍ਥਿਰਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰੋਧਾਗਾਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਵਾਸ਼੍ਵਪਤੇਃ ਸੁਤੇ। ਸ਼ੇष੍ਵਾਨਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਭੂਮੌ ਮਲਿਨਵਾਸਿਨੀ
ਅੱਜ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੈਲੀ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾ।