ਉਤ੍ਤਮੇਨਾਭਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਹਰ੍षੇਣਾਰ੍ਥਪਰਾ ਸਤੀ। ਰਾਮਮਾਤਾ ਧਨਂ ਕਿਂ ਨੁ ਜਨੇਭ੍ਯਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਧਨ ਵੰਡ ਰਹੀ ਹੈ?
ਅਤਿਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਃ ਕਿਂ ਜਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਂਸ ਮੇ। ਕਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ਕਿਂ ਵਾਪਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?
ਵਿਦੀਰ੍ਯਮਾਣਾ ਹਰ੍षੇਣ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤੁ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਕੁਬ੍ਜਾਯੈ ਭੂਯਸੀਂ ਰਾਘਵੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਧਾਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਕੁਬਜਾ ਨੂੰ ਰਾਘਵ ਦੀ ਵਧੀਕ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼੍ਵਃ ਪੁष੍ਯੇਣ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇਨ ਚਾਨਘਮ੍। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਮਮਭਿषੇਕ੍ਤਾ ਹਿ ਰਾਘਵਮ੍
ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇਗਾ।
ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਬ੍ਜਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਮਰ੍षਿਤਃ। ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਦਵਰੋਹਤ
ਧਾਈ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਬਜਾ ਜਲਦੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਗਈ।
ਸਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨਾ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਨ੍ਥਰਾ ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ। ਸ਼ਯਾਨਾਮੇਵ ਕੈਕੇਯੀਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੜ ਰਹੀ, ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਮਾੜਾ ਵੇਖਦੀ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਮੂਢੇ ਕਿਂ ਸ਼ੇषੇ ਭਯਂ ਤ੍ਵਾਮਭਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਉਪਪ੍ਲੁਤਮਘੌਘੇਨ ਨਾਤ੍ਮਾਨਮਵਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਉਠ, ਮੂਰਖ! ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ? ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਹੜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ।
ਅਨਿष੍ਟੇ ਸੁਭਗਾਕਾਰੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਨ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ। ਚਲਂ ਹਿ ਤਵ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਨਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਰੋਤ ਇਵੋष੍ਣਗੇ
ਅਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੋ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਗੁਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੋ; ਤੇਰੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਕੈਕੇਯੀ ਰੁष੍ਟਯਾ ਪਰੁषਂ ਵਚਃ। ਕੁਬ੍ਜਯਾ ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਵਿषਾਦਮਗਮਤ੍ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ, ਮਾੜਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਕੁਬਜਾ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਕੈਕੇਈ ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ।
ਕੈਕੇਯੀ ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਕੁਬ੍ਜਾਂ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਨ ਮਨ੍ਥਰੇ। ਵਿषਣ੍ਣਵਦਨਾਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਕੁਬਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੰਥਰਾ, ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਿੰਤਤ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ।'
ਮਨ੍ਥਰਾ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍। ਉਵਾਚ ਕ੍ਰੋਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਵਿषਣ੍ਣਤਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਬ੍ਜਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਿਤੈषਿਣੀ। ਵਿषਾਦਯਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭੇਦਯਨ੍ਤੀ ਚ ਰਾਘਵਮ੍
ਹੋਰ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੁਬਜਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਤੇ ਰਾਘਵ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਲਿਆ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਮਹਦ੍ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਰਾਣੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ ਹੈ: ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਾਸ੍ਮ੍ਯਗਾਧੇ ਭਯੇ ਮਗ੍ਨਾ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਨਲੇਨੇਵ ਤ੍ਵਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਮਿਹਾਗਤਾ
ਮੈਂ ਡੂੰਘੀ ਡਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਦੁਖ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ।
ਤਵ ਦੁਃਖੇਨ ਕੈਕੇਯਿ ਮਮ ਦੁਃਖਂ ਮਹਦ੍ ਭਵੇਤ੍। ਤ੍ਵਦ੍ਵृਦ੍ਧੌ ਮਮ ਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦਿਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੈਕੇਈ, ਤੇਰਾ ਦੁਖ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਬਣੇਗਾ; ਤੇਰੀ ਘਟਨਾ ਮੇਰੀ ਘਟਨਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਵਾਧੀ ਮੇਰੀ ਵਾਧੀ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਰਾਧਿਪਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਮਹਿषੀ ਤ੍ਵਂ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਉਗ੍ਰਤ੍ਵਂ ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਕਥਂ ਦੇਵਿ ਨ ਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ; ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਕਠੋਰ ਫਰਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ?
ਧਰ੍ਮਵਾਦੀ ਸ਼ਠੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਵਾਦੀ ਚ ਦਾਰੁਣਃ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੇਨ ਜਾਨੀषੇ ਤੇਨੈਵਮਤਿਸਂਧਿਤਾ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਚਲਾਕ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਮਿੱਠੇ ਹਨ ਪਰ ਉਸਦੀ ਨੀਅਤ ਕਠੋਰ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਗਈ ਹੈ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਾਨਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਮਨਰ੍ਥਕਮ੍। ਅਰ੍ਥੇਨੈਵਾਦ੍ਯ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਯੋਜਯਿष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਝੂਠੀ ਤਸੱਲੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਪਵਾਹ੍ਯ ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਰਤਂ ਤਵ ਬਨ੍ਧੁषੁ। ਕਾਲ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤਾ ਰਾਮਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕੇ
ਉਹ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਟਾ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਪਤਿਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਮਾਤ੍ਰੇਵ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਆਸ਼ੀਵਿष(=ਸਰ੍ਪ) ਇਵਾਙ੍ਗੇਨ ਬਾਲੇ ਪਰਿਧृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਪਤੀ ਦੀ ਝੂਠੀ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਮਾਂ ਜੋ ਭਲਾਈ ਦੀ ਆੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਸੱਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੱਚਾ ਗਲ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਫਸ ਗਈ ਹੈ।
ਯਥਾ ਹਿ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਰ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪੋ ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਸ਼ਰਥੇਨਾਦ੍ਯ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਕृਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਅਣਦੇਖਿਆ ਸੱਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਾਪੇਨਾਨृਤਸਾਨ੍ਤ੍ਵੇਨ ਬਾਲੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖੋਚਿਤਾ। ਰਾਮਂ ਸ੍ਥਾਪਯਤਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾ ਹਤਾ ਹ੍ਯਸਿ
ਹੇ ਮਾਸੂਮ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਰਾਮ ਵਿਚ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਪਾਪੀ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਕੈਕੇਯਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਹਿਤਂ ਤਵ। ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਾਂ ਚ ਵਿਸ੍ਮਯਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਇਸ ਲਈ, ਕੈਕੇਈ, ਇਸ ਵਕਤ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਕੰਮ ਕਰ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ—ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ—ਬਚਾ ਲੈ।
ਮਨ੍ਥਰਾਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਯਨਾਤ੍ ਸਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ। ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਹਰ੍षਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੇਖੇਵ ਸ਼ਾਰਦੀ
ਮੰਥਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਂ ਉਠੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਚੰਦਰੀ ਲਕੜੀ ਚੰਨ।
ਅਤੀਵ ਸਾ ਤੁ ਸਂਤੁष੍ਟਾ ਕੈਕੇਯੀ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਦਿਵ੍ਯਮਾਭਰਣਂ ਤਸ੍ਯੈ ਕੁਬ੍ਜਾਯੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਕੈਕੇਈ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੁਬਜਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਦੇਵਤਾਈ ਗਹਿਣਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਭਰਣਂ ਤਸ੍ਯੈ ਕੁਬ੍ਜਾਯੈ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾ। ਕੈਕੇਯੀ ਮਨ੍ਥਰਾਂ ਹृष੍ਟਾ ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਉਹ ਗਹਿਣਾ ਕੁਬਜਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਧੀਆ ਔਰਤ ਕੈਕੇਈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਇਦਂ ਤੁ ਮਨ੍ਥਰੇ ਮਹ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਏਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਿਂ ਵਾ ਭੂਯਃ ਕਰੋਮਿ ਤੇ
“ਮੰਥਰਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਖ਼ਬਰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।”
ਰਾਮੇ ਵਾ ਭਰਤੇ ਵਾਹਂ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਨੋਪਲਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੁष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਯਦ੍ ਰਾਜਾ ਰਾਮਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
“ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੇ ਭਰਤ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਏਗਾ।”
ਨ ਮੇ ਪਰਂ ਕਿਂਚਿਦਿਤੋ ਵਰਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹੇ ਸੁਵਚਂ ਵਚੋऽਮृਤਮ੍। ਤਥਾ ਹ੍ਯਵੋਚਸ੍ਤ੍ਵਮਤਃ ਪ੍ਰਿਯੋਤ੍ਤਰਂ ਵਰਂ ਪਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਦਦਾਮਿ ਤਂ ਵृਣੁ
“ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦਾਤ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ—ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਸੋ ਮੰਗ।”
thumb|ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।