ਕਿਂ ਨੁ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਮ੍। ਸਤਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕृਤਸ਼ੋਭਿ ਚ ਰਾਘਵ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਰਾਘਵ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨ੍ਯਭਿषੇਚਨੇ। ਵ੍ਰਜੇਤਿ ਰਾਮਃ ਪਿਤਰਮਭਿਵਾਦ੍ਯਾਭ੍ਯਯਾਦ੍ ਗृਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਰਸਮ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਨੋ ਵੇਸ਼੍ਮ ਰਾਜ੍ਞਾऽऽਦਿष੍ਟੇऽਭਿषੇਚਨੇ। ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਾਤੁਰਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਯਯੌ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਸਮ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਣਾਮੇਵ ਮਾਤਰਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਾਸਿਨੀਮ੍। ਵਾਗ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਤਾਗਾਰੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਯਾਚਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਚਾਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ। ਸੀਤਾ ਚਾਨਯਿਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਮਿਤਰਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਸੀਤਾ ਵੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਰਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇऽਪਿ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਤਸ੍ਥਾਵਾਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਸੁਮਿਤ੍ਰਯਾਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨਾ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਮਿਤਰਾ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਯੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੇਨ ਪੁਰੁषਂ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਸਨਿਯਮਾਮੇਵ ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਾਮੋ ਹਰ੍षਯਂਸ੍ਤਾਮਿਦਂ ਵਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਮ੍ਬ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਕਰ੍ਮਣਿ। ਭਵਿਤਾ ਸ਼੍ਵੋऽਭਿषੇਕੋ ਮੇ ਯਥਾ ਮੇ ਸ਼ਾਸਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸੀਤਯਾਪ੍ਯੁਪਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾ ਰਜਨੀਯਂ ਮਯਾ ਸਹ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਮੁਪਾਧ੍ਯਾਯੈਃ ਸ ਹਿ ਮਾਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਪਿਤਾ
ਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨ੍ਯਭਿषੇਚਨੇ। ਤਾਨਿ ਮੇ ਮਙ੍ਗਲਾਨ੍ਯਦ੍ਯ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਰਯ
ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤੇ ਵਿਦੇਹੀ ਲਈ ਕਰਵਾ ਦੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਚਿਰਕਾਲਾਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਹਰ੍षਬਾष੍ਪਾਕੁਲਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਰਾਮਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਸਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਮੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਤ੍ਸ ਰਾਮ ਚਿਰਂ ਜੀਵ ਹਤਾਸ੍ਤੇ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ। ਜ੍ਞਾਤੀਨ੍ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਯ
ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵੇਂ; ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਯਾਣੇ ਬਤ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਮਯਾ ਜਾਤੋऽਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਗੁਣੈਰਾਰਾਧਿਤਃ ਪਿਤਾ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਮੋਘਂ ਬਤ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषੇ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਯੇਯਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰਾਜਸ਼੍ਰੀਃ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੇਰੀ ਸਬਰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ! ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਾਜਸੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿਲਣੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਤੁ ਰਾਮੋ ਭ੍ਰਾਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਂ ਪ੍ਰਹ੍ਵਮਾਸੀਨਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਮਾਂ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍। ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਮੇऽਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਵਾਮਿਯਂ ਸ਼੍ਰੀਰੁਪਸ੍ਥਿਤਾ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ; ਇਹ ਰਾਜਸੀ ਵਡਿਆਈ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਆਪ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਿष੍ਟਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਫਲਾਨਿਚ। ਜੀਵਿਤਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਭਿਕਾਮਯੇ
ਸੁਮੀਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ ਤੇ ਫਲ ਭੋਗ; ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਰਾਜ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਮੋ ਮਾਤਰਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਚ ਯਯੌ ਸ੍ਵਂ ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸੀਤਾ ਤੋਂ ਅਨੁਮਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਰਾਮਂ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨ੍ਯਭਿषੇਚਨੇ। ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਵਸਿष੍ਠਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਦੇ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗਚ੍ਛੋਪਵਾਸਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਕਾਰਯਾਦ੍ਯ ਤਪੋਧਨ। ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾਯ ਵਧ੍ਵਾ ਸਹ ਯਤਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਰਲੇ, ਅੱਜ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਵਾ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤਥੇਤਿ ਚ ਸ ਰਾਜਾਨਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਸ੍ਵਯਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਯੌ ਰਾਮਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾਨ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖੁਦ ਰਾਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਪਵਾਸਯਿਤੁਂ ਵੀਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਰਥਵਰਂ ਯੁਕ੍ਤਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸੁਧृਤਵ੍ਰਤਃ
ਵੀਰ, ਮੰਤ੍ਰ-ਗਿਆਨ ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਤਮਾਗਤਮृषਿਂ ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਰਨ੍ਨਿਵ ਸਸਮ੍ਭ੍ਰਮਮ੍। ਮਾਨਯਿष੍ਯਨ੍ ਸ ਮਾਨਾਰ੍ਹਂ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਨਿਵੇਸ਼ਨਾਤ੍
ਰਾਮ ਨੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋऽਥ ਰਥਾਭ੍ਯਾਸ਼ਂ ਮਨੀषਿਣਃ। ਤਤੋऽਵਤਾਰਯਾਮਾਸ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਜਲਦੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਥ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਸ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮ੍ਭਾष੍ਯਾਭਿਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਚ। ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹਂ ਹਰ੍षਯਨ੍ ਰਾਮਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਕ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਈ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤੇ ਪਿਤਾ ਰਾਮ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਉਪਵਾਸਂ ਭਵਾਨਦ੍ਯ ਕਰੋਤੁ ਸਹ ਸੀਤਯਾ
ਰਾਮ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰ।
ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषੇਕ੍ਤਾ ਹਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯਯਾਤਿਂ ਨਹੁषੋ ਯਥਾ
ਕੱਲ੍ਹ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਦਾ ਰਾਮਮੁਪਵਾਸਂ ਯਤਵ੍ਰਤਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਤ੍ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਵਾਇਆ।