ਅਪਿ ਚਾਦ੍ਯਾਸ਼ੁਭਾਨ੍ ਰਾਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵ। ਸਨਿਰ੍ਘਾਤਾ ਦਿਵੋਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਪਤਨ੍ਤਿ ਹਿ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਃ
ਰਾਮਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ ਵਾਲੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵष੍ਟਬ੍ਧਂ ਚ ਮੇ ਰਾਮ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਾਰੁਣਗ੍ਰਹੈਃ। ਆਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਦੈਵਜ੍ਞਾਃ ਸੂਰ੍ਯਾਙ੍ਗਾਰਕਰਾਹੁਭਿਃ
ਰਾਮਾ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ — ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਰਾਹੂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਾਮੀਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵੇ। ਰਾਜਾ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਘੋਰਾਂ ਚਾਪਦਮृਚ੍ਛਤਿ
ਅਕਸਰ, ਜਦੋਂ ਐਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ ਯਾਵਦੇਵ ਮੇ ਚੇਤੋ ਨ ਵਿਮੁਹ੍ਯਤਿ ਰਾਘਵ। ਤਾਵਦੇਵਾਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਚਲਾ ਹਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਮਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਘਵ, ਜਦ ਤਕ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ ਲੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਸਦਾ ਹੀ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਭ੍ਯੁਪਗਮਤ੍ ਪੁष੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਮ੍। ਸ਼੍ਵਃ ਪੁष੍ਯਯੋਗਂ ਨਿਯਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੈਵਚਿਨ੍ਤਕਾਃ
ਅੱਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੁਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਸ਼ਿਆ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨਗੇ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਯੇऽਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਰਯਤੀਵ ਮਾਮ੍। ਸ਼੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਾਹਮਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਪਰਂਤਪ
ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਿਆ ਵਿੱਚ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਸ਼ੇਯਂ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਹ ਵਧ੍ਵੋਪਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦਰ੍ਭਪ੍ਰਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨਾ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯੇਵਂਵਿਧਾਨਿ ਹਿ
ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਐਸੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਾਘੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਭਰਤੋ ਯਾਵਦੇਵ ਪੁਰਾਦਿਤਃ। ਤਾਵਦੇਵਾਭਿषੇਕਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲੋ ਮਤੋ ਮਮ
ਭਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਰਸਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ।
ਕਾਮਂ ਖਲੁ ਸਤਾਂ ਵृਤ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇ ਭਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਨੁਵਰ੍ਤੀ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਭਰਤ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨੁ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਮ੍। ਸਤਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕृਤਸ਼ੋਭਿ ਚ ਰਾਘਵ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਰਾਘਵ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨ੍ਯਭਿषੇਚਨੇ। ਵ੍ਰਜੇਤਿ ਰਾਮਃ ਪਿਤਰਮਭਿਵਾਦ੍ਯਾਭ੍ਯਯਾਦ੍ ਗृਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਰਸਮ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਨੋ ਵੇਸ਼੍ਮ ਰਾਜ੍ਞਾऽऽਦਿष੍ਟੇऽਭਿषੇਚਨੇ। ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਾਤੁਰਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਯਯੌ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਸਮ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਣਾਮੇਵ ਮਾਤਰਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਾਸਿਨੀਮ੍। ਵਾਗ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਤਾਗਾਰੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਯਾਚਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਚਾਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ। ਸੀਤਾ ਚਾਨਯਿਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਮਿਤਰਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਸੀਤਾ ਵੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਰਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇऽਪਿ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਤਸ੍ਥਾਵਾਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਸੁਮਿਤ੍ਰਯਾਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨਾ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਮਿਤਰਾ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਯੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੇਨ ਪੁਰੁषਂ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਸਨਿਯਮਾਮੇਵ ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਾਮੋ ਹਰ੍षਯਂਸ੍ਤਾਮਿਦਂ ਵਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਮ੍ਬ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਕਰ੍ਮਣਿ। ਭਵਿਤਾ ਸ਼੍ਵੋऽਭਿषੇਕੋ ਮੇ ਯਥਾ ਮੇ ਸ਼ਾਸਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸੀਤਯਾਪ੍ਯੁਪਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾ ਰਜਨੀਯਂ ਮਯਾ ਸਹ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਮੁਪਾਧ੍ਯਾਯੈਃ ਸ ਹਿ ਮਾਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਪਿਤਾ
ਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨ੍ਯਭਿषੇਚਨੇ। ਤਾਨਿ ਮੇ ਮਙ੍ਗਲਾਨ੍ਯਦ੍ਯ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਰਯ
ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤੇ ਵਿਦੇਹੀ ਲਈ ਕਰਵਾ ਦੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਚਿਰਕਾਲਾਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਹਰ੍षਬਾष੍ਪਾਕੁਲਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਰਾਮਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਸਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਮੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਤ੍ਸ ਰਾਮ ਚਿਰਂ ਜੀਵ ਹਤਾਸ੍ਤੇ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ। ਜ੍ਞਾਤੀਨ੍ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਯ
ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵੇਂ; ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਯਾਣੇ ਬਤ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਮਯਾ ਜਾਤੋऽਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਗੁਣੈਰਾਰਾਧਿਤਃ ਪਿਤਾ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਮੋਘਂ ਬਤ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषੇ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਯੇਯਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰਾਜਸ਼੍ਰੀਃ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੇਰੀ ਸਬਰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ! ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਾਜਸੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿਲਣੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਤੁ ਰਾਮੋ ਭ੍ਰਾਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਂ ਪ੍ਰਹ੍ਵਮਾਸੀਨਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਮਾਂ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍। ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਮੇऽਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਵਾਮਿਯਂ ਸ਼੍ਰੀਰੁਪਸ੍ਥਿਤਾ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ; ਇਹ ਰਾਜਸੀ ਵਡਿਆਈ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਆਪ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਿष੍ਟਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਫਲਾਨਿਚ। ਜੀਵਿਤਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਭਿਕਾਮਯੇ
ਸੁਮੀਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ ਤੇ ਫਲ ਭੋਗ; ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਰਾਜ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਮੋ ਮਾਤਰਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਚ ਯਯੌ ਸ੍ਵਂ ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸੀਤਾ ਤੋਂ ਅਨੁਮਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।