ਤਮੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸੂਤੋ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਗਮਨਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਫਿਰ ਰਥਵਾਹਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।”
ਇਤਿ ਸੂਤਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋऽਪਿ ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਜਭਵਨਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰਥਵਾਹਕ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਲਈ।
ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨृਪਃ। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਗृਹਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਨੇਵ ਚ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਘਵੋ ਭਵਨਂ ਪਿਤੁਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਿਤਰਂ ਦੂਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਜਦ ਰਾਘਵ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਤਂ ਤਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਭੂਮਿਪਃ। ਪ੍ਰਦਿਸ਼੍ਯ ਚਾਸਨਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਰਾਮਂ ਚ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਿਹਾ।
ਰਾਮ ਵृਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ਭੁਕ੍ਤਾ ਭੋਗਾ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਃ। ਅਨ੍ਨਵਦ੍ਭਿਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
“ਰਾਮ, ਮੈਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਭੋਗੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਈ ਯਜਨਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।”
ਜਾਤਮਿष੍ਟਮਪਤ੍ਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾਨੁਪਮਂ ਭੁਵਿ। ਦਤ੍ਤਮਿष੍ਟਮਧੀਤਂ ਚ ਮਯਾ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮ
“ਅੱਜ, ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਦੁੱਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਜੋ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ, ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।”
ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਚੇष੍ਟਾਨਿ ਮਯਾ ਵੀਰ ਸੁਖਾਨ੍ਯਪਿ। ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਨृਣੋऽਸ੍ਮਿ ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਨਃ
“ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਵੀ ਭੋਗੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਰਿਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।”
ਨ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰਾਭਿषੇਚਨਾਤ੍। ਅਤੋ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਅਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣ ਕਹਾਂਗਾ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਵਰਾਜਾਨਮਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਪਿ ਚਾਦ੍ਯਾਸ਼ੁਭਾਨ੍ ਰਾਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵ। ਸਨਿਰ੍ਘਾਤਾ ਦਿਵੋਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਪਤਨ੍ਤਿ ਹਿ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਃ
ਰਾਮਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ ਵਾਲੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵष੍ਟਬ੍ਧਂ ਚ ਮੇ ਰਾਮ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਾਰੁਣਗ੍ਰਹੈਃ। ਆਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਦੈਵਜ੍ਞਾਃ ਸੂਰ੍ਯਾਙ੍ਗਾਰਕਰਾਹੁਭਿਃ
ਰਾਮਾ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ — ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਰਾਹੂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਾਮੀਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵੇ। ਰਾਜਾ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਘੋਰਾਂ ਚਾਪਦਮृਚ੍ਛਤਿ
ਅਕਸਰ, ਜਦੋਂ ਐਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ ਯਾਵਦੇਵ ਮੇ ਚੇਤੋ ਨ ਵਿਮੁਹ੍ਯਤਿ ਰਾਘਵ। ਤਾਵਦੇਵਾਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਚਲਾ ਹਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਮਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਘਵ, ਜਦ ਤਕ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ ਲੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਸਦਾ ਹੀ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਭ੍ਯੁਪਗਮਤ੍ ਪੁष੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਮ੍। ਸ਼੍ਵਃ ਪੁष੍ਯਯੋਗਂ ਨਿਯਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੈਵਚਿਨ੍ਤਕਾਃ
ਅੱਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੁਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਸ਼ਿਆ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨਗੇ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਯੇऽਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਰਯਤੀਵ ਮਾਮ੍। ਸ਼੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਾਹਮਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਪਰਂਤਪ
ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਿਆ ਵਿੱਚ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਸ਼ੇਯਂ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਹ ਵਧ੍ਵੋਪਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦਰ੍ਭਪ੍ਰਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨਾ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯੇਵਂਵਿਧਾਨਿ ਹਿ
ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਐਸੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਾਘੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਭਰਤੋ ਯਾਵਦੇਵ ਪੁਰਾਦਿਤਃ। ਤਾਵਦੇਵਾਭਿषੇਕਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲੋ ਮਤੋ ਮਮ
ਭਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਰਸਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ।
ਕਾਮਂ ਖਲੁ ਸਤਾਂ ਵृਤ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇ ਭਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਨੁਵਰ੍ਤੀ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਭਰਤ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨੁ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਮ੍। ਸਤਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕृਤਸ਼ੋਭਿ ਚ ਰਾਘਵ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਰਾਘਵ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨ੍ਯਭਿषੇਚਨੇ। ਵ੍ਰਜੇਤਿ ਰਾਮਃ ਪਿਤਰਮਭਿਵਾਦ੍ਯਾਭ੍ਯਯਾਦ੍ ਗृਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਰਸਮ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਨੋ ਵੇਸ਼੍ਮ ਰਾਜ੍ਞਾऽऽਦਿष੍ਟੇऽਭਿषੇਚਨੇ। ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਾਤੁਰਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਯਯੌ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਸਮ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਣਾਮੇਵ ਮਾਤਰਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਾਸਿਨੀਮ੍। ਵਾਗ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਤਾਗਾਰੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਯਾਚਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਚਾਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ। ਸੀਤਾ ਚਾਨਯਿਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਮਿਤਰਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਸੀਤਾ ਵੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਰਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇऽਪਿ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਤਸ੍ਥਾਵਾਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਸੁਮਿਤ੍ਰਯਾਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨਾ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਮਿਤਰਾ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਯੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੇਨ ਪੁਰੁषਂ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਸਨਿਯਮਾਮੇਵ ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਾਮੋ ਹਰ੍षਯਂਸ੍ਤਾਮਿਦਂ ਵਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਮ੍ਬ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਕਰ੍ਮਣਿ। ਭਵਿਤਾ ਸ਼੍ਵੋऽਭਿषੇਕੋ ਮੇ ਯਥਾ ਮੇ ਸ਼ਾਸਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸੀਤਯਾਪ੍ਯੁਪਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾ ਰਜਨੀਯਂ ਮਯਾ ਸਹ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਮੁਪਾਧ੍ਯਾਯੈਃ ਸ ਹਿ ਮਾਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਪਿਤਾ
ਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀ ਹੈ।