ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਯਮ੍ਯੈਵਂ ਸਮਾਚਰ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਹृਦਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ—
ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਤ੍ਯ ਕੌਸਲ੍ਯਾਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍। ਸਾ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ—
ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾ। ਅਥਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਾਘਵਃ। ਯਯੌ ਸ੍ਵਂ ਦ੍ਯੁਤਿਮਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਜਨੌਘੈਃ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ
ਕੌਸਲਿਆ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਦਰਸ਼ਤ ਮਹਿਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਤੋਹਫੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੇ ਚਾਪਿ ਪੌਰਾ ਨृਪਤੇਰ੍ਵਚਸ੍ਤ- ਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਲਾਭਮਿਵੇष੍ਟਮਾਸ਼ੁ। ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗृਹਾਣਿ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਮਾਨਰ੍ਚੁਰਭਿਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ
ਉਹ ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਗਤੇष੍ਵਥ ਨृਪੋ ਭੂਯਃ ਪੌਰੇषੁ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਜ੍ਞਃ ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਜਦ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਵ ਏਵ ਪੁष੍ਯੋ ਭਵਿਤਾ ਸ਼੍ਵੋऽਭਿषੇਚ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸੁਤਃ। ਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯੁਵਰਾਜ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
“ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼ਯਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ,” ਰਾਜਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਨ੍ਤਰ੍ਗृਹਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ। ਸੂਤਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਰਾਮਂ ਪੁਨਰਿਹਾਨਯ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਥਵਾਹਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, “ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆ ਕੇ ਆ।”
ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥੈਰਾਵੇਦਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਾਯਾਗਮਨਂ ਪੁਨਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਚਾਪਿ ਰਾਮਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਾਨ੍ਵਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਚੈਨਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਦਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਭੂਯਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।”
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸੂਤੋ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਗਮਨਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਫਿਰ ਰਥਵਾਹਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।”
ਇਤਿ ਸੂਤਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋऽਪਿ ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਜਭਵਨਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰਥਵਾਹਕ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਲਈ।
ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨृਪਃ। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਗृਹਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਨੇਵ ਚ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਘਵੋ ਭਵਨਂ ਪਿਤੁਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਿਤਰਂ ਦੂਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਜਦ ਰਾਘਵ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਤਂ ਤਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਭੂਮਿਪਃ। ਪ੍ਰਦਿਸ਼੍ਯ ਚਾਸਨਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਰਾਮਂ ਚ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਿਹਾ।
ਰਾਮ ਵृਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ਭੁਕ੍ਤਾ ਭੋਗਾ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਃ। ਅਨ੍ਨਵਦ੍ਭਿਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
“ਰਾਮ, ਮੈਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਭੋਗੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਈ ਯਜਨਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।”
ਜਾਤਮਿष੍ਟਮਪਤ੍ਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾਨੁਪਮਂ ਭੁਵਿ। ਦਤ੍ਤਮਿष੍ਟਮਧੀਤਂ ਚ ਮਯਾ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮ
“ਅੱਜ, ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਦੁੱਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਜੋ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ, ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।”
ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਚੇष੍ਟਾਨਿ ਮਯਾ ਵੀਰ ਸੁਖਾਨ੍ਯਪਿ। ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਨृਣੋऽਸ੍ਮਿ ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਨਃ
“ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਵੀ ਭੋਗੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਰਿਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।”
ਨ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰਾਭਿषੇਚਨਾਤ੍। ਅਤੋ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਅਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣ ਕਹਾਂਗਾ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਵਰਾਜਾਨਮਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਪਿ ਚਾਦ੍ਯਾਸ਼ੁਭਾਨ੍ ਰਾਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵ। ਸਨਿਰ੍ਘਾਤਾ ਦਿਵੋਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਪਤਨ੍ਤਿ ਹਿ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਃ
ਰਾਮਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ ਵਾਲੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵष੍ਟਬ੍ਧਂ ਚ ਮੇ ਰਾਮ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਾਰੁਣਗ੍ਰਹੈਃ। ਆਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਦੈਵਜ੍ਞਾਃ ਸੂਰ੍ਯਾਙ੍ਗਾਰਕਰਾਹੁਭਿਃ
ਰਾਮਾ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ — ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਰਾਹੂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਾਮੀਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵੇ। ਰਾਜਾ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਘੋਰਾਂ ਚਾਪਦਮृਚ੍ਛਤਿ
ਅਕਸਰ, ਜਦੋਂ ਐਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ ਯਾਵਦੇਵ ਮੇ ਚੇਤੋ ਨ ਵਿਮੁਹ੍ਯਤਿ ਰਾਘਵ। ਤਾਵਦੇਵਾਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਚਲਾ ਹਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਮਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਘਵ, ਜਦ ਤਕ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ ਲੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਸਦਾ ਹੀ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਭ੍ਯੁਪਗਮਤ੍ ਪੁष੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਮ੍। ਸ਼੍ਵਃ ਪੁष੍ਯਯੋਗਂ ਨਿਯਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੈਵਚਿਨ੍ਤਕਾਃ
ਅੱਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੁਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਸ਼ਿਆ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨਗੇ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਯੇऽਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਰਯਤੀਵ ਮਾਮ੍। ਸ਼੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਾਹਮਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਪਰਂਤਪ
ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਿਆ ਵਿੱਚ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਸ਼ੇਯਂ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਹ ਵਧ੍ਵੋਪਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦਰ੍ਭਪ੍ਰਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨਾ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯੇਵਂਵਿਧਾਨਿ ਹਿ
ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਐਸੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਾਘੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਸ਼੍ਚ ਭਰਤੋ ਯਾਵਦੇਵ ਪੁਰਾਦਿਤਃ। ਤਾਵਦੇਵਾਭਿषੇਕਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲੋ ਮਤੋ ਮਮ
ਭਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਰਸਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ।
ਕਾਮਂ ਖਲੁ ਸਤਾਂ ਵृਤ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇ ਭਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਨੁਵਰ੍ਤੀ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਭਰਤ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।