ਰਥਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਾਗਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਦਸ਼ਾਯੁਤਾਨਿ ਚਾਸ਼੍ਵਾਨਾਮੇਕੈਕਸ੍ਯ ਧਨਂ ਦਦੌ ।। ੭.੧੦੭.
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਬਹੁਰਤ੍ਨੌ ਬਹੁਧਨੌ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਵृਤੌ । ਸ੍ਵੇ ਪੁਰੇ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤੁ ਕੁਸ਼ੀਲਵੌ ।। ੭.੧੦੭.
ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਲਵ, ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਰਤਨ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਸੁਤੌ ਵੀਰੌ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਪੁਰੇ ਤਦਾ । ਦੂਤਾਨ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ।। ੭.੧੦੭.
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਕੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਸਤ ਸੌ ਸੱਤਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਤੇ ਦੂਤਾ ਰਾਮਵਾਕ੍ਯੇਨ ਚੋਦਿਤਾ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਾਃ । ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਧੁਰਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਾਸਂ ਨ ਚਾਧ੍ਵਨਿ ।। ੭.੧੦੮.
ਉਹ ਦੂਤ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਰਾ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ ਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇ।
ਤੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਭਿਰਹੋਰਾਤ੍ਰੈਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਧੁਰਾਮਥ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾਯ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਚਖ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਧੁਰਾ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਚ । ਪੁਤ੍ਰਯੋਰਭਿषੇਕਂ ਚ ਪੌਰਾਨੁਗਮਨਂ ਤਥਾ ।। ੭.੧੦੮.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਜਾਣ, ਰਾਘਵ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ, ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਕੁਸ਼ਸ੍ਯ ਨਗਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ । ਕੁਸ਼ਾਵਤੀਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾ ਕृਤਾ ਰਾਮੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤੀਤਿ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਾ ਚ ਲਵਸ੍ਯ ਹ ।। ੭.੧੦੮.
ਕੁਸ਼ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਾਮ ਨੇ ਬਣਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੁਸ਼ਾਵਤੀ ਰੱਖਿਆ; ਲਵ ਲਈ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਰਾਵਸਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਵਿਜਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵੋ ਭਰਤਸ੍ਤਥਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਗਮਨੋਦ੍ਯੋਗਂ ਕृਤਵਨ੍ਤੌ ਮਹਾਰਥੌ ।। ੭.੧੦੮.
ਅਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਸੁੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਤੇ ਭਰਤ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਵਿਰੇਮੁਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੂਤਾਸ੍ਤ੍ਵਰ ਰਾਜੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜਲਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਲਦੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ!'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਘੋਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਕृਤੀਸ੍ਤੁ ਸਮਾਨੀਯ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਚ ਪੁਰੋਧਸਮ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਘਨਨ੍ਦਨਃ । ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਵਿਪਰ੍ਯਾਸਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ।। ੭.੧੦੮.
ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਦੱਸਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਵੀਰਃ ਸੋ ऽਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ਨਰਾਧਿਪਃ । ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਮਧੁਰਾਂ ਲੇਭੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਾਤੀ ਚ ਵੈਦਿਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਫਿਰ ਵਿਰਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤਿਲਕ ਕੀਤਾ; ਸੁਬਾਹੁ ਨੂੰ ਮਧੁਰਾ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਾਤੀ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ।
ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਸੇਨਾਂ ਮਾਧੁਰੀਂ ਪੁਤ੍ਰਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ । ਧਨਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਮਧੁਰਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਧਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਬਾਹੁਂ ਮਧੁਰਾਯਾਂ ਚ ਵੈਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਾਤਿਨਮ੍ । ਯਯੌ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਦਾ ऽਯੋਧ੍ਯਾਂ ਰਥੇਨੈਕੇਨ ਰਾਘਵਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਸੁਬਾਹੁ ਨੂੰ ਮਧੁਰਾ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਾਤੀ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਇੱਕ ਰਥ 'ਚ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍ । ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਕ੍ਸ਼ੌਮਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਯੈਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੁਕਮਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਮਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋ ऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਫਿਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਕृਤ੍ਵਾਭਿषੇਕਂ ਸੁਤਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋ ਰਾਘਵਨਨ੍ਦਨ । ਤਵਾਨੁਗਮਨੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਤਿਲਕ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਚਲਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨ ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਤੋ ਵੀਰ ਨ ਸ਼ਾਸਨਮ੍ । ਵਿਲੋਕ੍ਯਮਾਨਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਦ੍ਵਿਧੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੁਕਮ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸਮਝੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਕ੍ਲੀਬਾਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਰਾਮੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੧੦੮.
ਉਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਵਾਨਰਾਃ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ । ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਪੇਤੁਰਨੇਕਸ਼ਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਮੁਕਦੇ ਹੀ, ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਤੇ ਰਿੱਛ-ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਤਂ ਰਾਮਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਨਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯਾਭਿਮੁਖਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾ ऋषਿਸੁਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਸੁਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਰਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਾਗਤਾਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ — ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਖਬਰ ਪਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਤੇ ਰਾਮਮਭਿਵਾਦ੍ਯੋਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਤਵਾਨੁਗਮਨੇ ਰਾਜਨ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਆਏ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਪੱਕਾ ਮਨ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਚਲਣ ਆਏ ਹਾਂ।'
ਯਦਿ ਰਾਮ ਵਿਨਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਗਚ੍ਛੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ । ਯਮਦਣ੍ਡਮਿਵੋਦ੍ਯਮ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਮ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ ।। ੭.੧੦੮.
'ਜੇ ਰਾਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਯਮ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।'
ਤੈਰੇਵਮੁਕ੍ਤਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਬਾਢਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸ੍ਮਯਨ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਮਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ऽਪਿ ਮਹਾਬਲਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵੀਰਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਿਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ ।। ੭.੧੦੮.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾ ਬਲਵਾਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਵੀ ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯਾਙ੍ਗਦਂ ਵੀਰਮਾਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਵਾਨੁਗਮਨੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ ।। ੭.੧੦੮.
'ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤਿਲਕ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਚਲਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਰਮਯਤਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਥੋਵਾਚਂ ਮੈਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ।। ੭.੧੦੮.
ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ — ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਸਖੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ऽਹਂ ਵਿਨਾਕृਤਃ । ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਦੇਵਲੋਕਂ ਵਾ ਪਰਮਂ ਵਾ ਪਦਂ ਮਹਤ੍ ।। ੭.੧੦੮.
'ਮਿੱਤਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਸੁਣੋ: ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਨਾ ਦੇਵ ਲੋਕ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਵੱਡਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਲੈਂਦਾ।'