ਪ੍ਰਜਾਸੁਖਤ੍ਵੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਸੁਧਾਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਗੁਣੈਃ। ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਵੀਰ੍ਯੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਚੀਪਤੇਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਂਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਲਵਾਨਨਸੂਯਕਃ। ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤਾ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਃ ਕृਤਜ੍ਞੋ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮृਦੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਰਚਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਭਵ੍ਯੋऽਨਸੂਯਕਃ। ਪ੍ਰਿਯਵਾਦੀ ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਰਾਘਵਃ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ, ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਰਾਘਵ ਜੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੱਚ ਹੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਨਾਂ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮੁਪਾਸਿਤਾ। ਤੇਨਾਸ੍ਯੇਹਾਤੁਲਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯਸ਼ਸ੍ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਦੀ ਅਦੁੱਤੀਯ ਕੀਰਤੀ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਚਮਕ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤੋ ਯਥਾਵਤ੍ ਸਾਙ੍ਗਵੇਦਵਿਤ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇ ਚ ਭੁਵਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬਭੂਵ ਭਰਤਾਗ੍ਰਜਃ। ਕਲ੍ਯਾਣਾਭਿਜਨਃ ਸਾਧੁਰਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਭਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਾਂਧਰਵ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਏ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੇ, ਨੇਕ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜੈਰਭਿਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਨੈਪੁਣੈਃ। ਯਦਾ ਵ੍ਰਜਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਥੇ ਨਗਰਸ੍ਯ ਵਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਸਹਿਤੋ ਨਾਵਿਜਿਤ੍ਯ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਤ੍ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਕੁਞ੍ਜਰੇਣ ਰਥੇਨ ਵਾ
ਸਉਮਿਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ ਬਿਨਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸੀ ਤੇ, ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਰਥ ਵਿੱਚ।
ਪੌਰਾਨ੍ ਸ੍ਵਜਨਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ। ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਵਗ੍ਨਿषੁ ਦਾਰੇषੁ ਪ੍ਰੇष੍ਯਸ਼ਿष੍ਯਗਣੇषੁ ਚ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਅੱਗ, ਪਤਨੀਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਬਾਰੇ।
ਨਿਖਿਲੇਨਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵੌਰਸਾਨ੍। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤੇ ਚ ਵਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ ਵਰ੍ਮਸੁ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ। 'ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਵਚ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ?'
ਇਤਿ ਵਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸਦਾ ਰਾਮੋऽਭਿਭਾषਤੇ। ਵ੍ਯਸਨੇषੁ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਭृਸ਼ਂ ਭਵਤਿ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਰਾਮ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਸਵੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਿਤੇਵ ਪਰਿਤੁष੍ਯਤਿ। ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਵृਦ੍ਧਸੇਵੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਹਰ ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਾਭਿਭਾषੀ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਸਮ੍ਯਗ੍ਯੋਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਚ ਨ ਵਿਗृਹ੍ਯਕਥਾਰੁਚਿਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਹੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਵਾਦੀ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਉਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਯੁਕ੍ਤੌ ਚ ਵਕ੍ਤਾ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ਯਥਾ। ਸੁਭ੍ਰੂਰਾਯਤਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਰਿਵ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉੱਤਰ-ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹਦੇ ਸੁੰਦਰ ਭੰਨ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਰਾਮੋ ਲੋਕਾਭਿਰਾਮੋऽਯਂ ਸ਼ੌਰ੍ਯਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ। ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਨ ਰਾਗੋਪਹਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਸ਼ੌਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਪਰਾਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਪ੍ਯੇष ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਕਿਂ ਨੁ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍। ਨਾਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼੍ਚ ਨਿਰਰ੍ਥੋऽਸ੍ਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਕੀਹ ਹੈ। ਉਹਦਾ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਮਿਹਰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਹਨ੍ਤ੍ਯੇष ਨਿਯਮਾਦ੍ ਵਧ੍ਯਾਨਵਧ੍ਯੇषੁ ਨ ਕੁਪ੍ਯਤਿ। ਯੁਨਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥੈਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਤਮਸੌ ਯਤ੍ਰ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨ੍ਤੈਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਜਾਕਾਨ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਜਨਨੈਰ੍ਨृਣਾਮ੍। ਗੁਣੈਰ੍ਵਿਰੋਚਤੇ ਰਾਮੋ ਦੀਪ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵਾਂਸ਼ੁਭਿਃ
ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ—ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ।
ਤਮੇਵਂਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਰਾਮਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਲੋਕਪਾਲੋਪਮਂ ਨਾਥਮਕਾਮਯਤ ਮੇਦਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ—ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਵਤ੍ਸਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸਿ ਜਾਤਸ੍ਤੇ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾਸੌ ਤਵ ਰਾਘਵਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਾਰੀਚ ਇਵ ਕਸ਼੍ਯਪਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਾਘਵ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਰੀਚ ਕਸ਼ਯਪ ਲਈ।
ਬਲਮਾਰੋਗ੍ਯਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗੇषੁ ਚ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਆਸ਼ਂਸਤੇ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪੁਰਵਰੇ ਤਥਾ। ਆਭ੍ਯਨ੍ਤਰਸ਼੍ਚ ਬਾਹ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੌਰਜਾਨਪਦੋ ਜਨਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵृਦ੍ਧਾਸ੍ਤਰੁਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਮਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ ਯਾਚਿਤਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਤਾਮ੍
ਔਰਤਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਰਾਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਰਾਮਮਿਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਂ ਤਵ ਰਾਜੋਤ੍ਤਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯੁਵਰਾਜ ਦੇ ਪਦ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੇਖੀਏ।
ਤਂ ਦੇਵਦੇਵੋਪਮਮਾਤ੍ਮਜਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਨਿਵਿष੍ਟਮ੍। ਹਿਤਾਯ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਦਾਰਜੁष੍ਟਂ ਮੁਦਾਭਿषੇਕ੍ਤੁਂ ਵਰਦ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਲਦੀ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ।
thumb|ਤृਤੀਯਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤੇषਾਮਞ੍ਜਲਿਪਦ੍ਮਾਨਿ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਜਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਹੋऽਸ੍ਮਿ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚਾਤੁਲੋ ਮਮ। ਯਨ੍ਮੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਮਿਚ੍ਛਥ
ਹਾ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਚੈਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਯਂ ਮਾਸਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪੁष੍ਪਿਤਕਾਨਨਃ। ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਵੋਪਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਚੈਤ੍ਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭ ਮਾਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਾਗਾਂ ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਹਨ; ਰਾਮ ਦੇ ਯੁਵਰਾਜ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰੀ ਜਾਵਣ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੂਪਰਤੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਜਨਘੋषੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਸ਼ਨੈਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਚ ਜਨਘੋषੇ ਜਨਾਧਿਪਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੁਕਣ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੋਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਠੰਢਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ—