ਤੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਮਿਤਪ੍ਰਭਮ੍ । ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਰਾਮਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਮृਦੂਨਿ ਮਧੁਰਾਣਿ ਚ ।। ੭.੯੫.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਮਨੋਗਤਮ੍ । ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਮੁਨਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੯੫.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਯਥਾ ਵਦਤਿ ਰਾਘਵਃ । ਤਥਾ ਕਰਿष੍ਯਤੇ ਸੀਤਾ ਦੈਵਤਂ ਹਿ ਪਤਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ।। ੭.੯੫.
ਜਿਵੇਂ ਰਾਘਵ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਸੀਤਾ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਹੀ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਮੁਨਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਦੂਤਾ ਮਹੌਜਸਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਘਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਮੁਨਿਵਾਕ੍ਯਂ ਬਭਾषਿਰੇ ।। ੭.੯੫.
ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੂਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੌਰਨ ਰਾਘਵ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਾਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ऋषੀਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮੇਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੈਵਾਭ੍ਯਭਾषਤ ।। ੭.੯੫.
ਫਿਰ ਕਕੁਤਸਥ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾ ਵੈ ਸਾਨੁਗਾਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਸੀਤਾਸ਼ਪਥਂ ਯਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਯੋ ऽਪਿ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ ।। ੭.੯੫.
ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਸੌਗੰਧ ਵੇਖਣ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮृषਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸਾਧੁਵਾਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ।। ੭.੯੫.
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਰਾਘਵਮ੍ । ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਵ ਭੁਵਿ ਨਾਨ੍ਯਤਃ ।। ੭.੯੫.
ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਰਾਘਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵੋਭੂਤ ਇਤਿ ਰਾਘਵਃ । ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛਤ੍ਰੁਸੂਦਨਃ ।। ੭.੯੫.
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਲਈ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਿਚਾਰ੍ਯ ਰਾਜਸਿਂਹਃ ਸ਼੍ਵੋਭੂਤੇ ਸ਼ਪਥਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਵੈ । ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਮੁਨੀਨ੍ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਤੋ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ ।। ੭.੯੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ, ਨਿਸਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੌਗੰਧ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਨਵਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਨਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਰਚਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਜਨ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਯਾਂ ਯਜ੍ਞਵਾਟਗਤੋ ਨृਪਃ । ऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਪਯਤਿ ਰਾਘਵਃ ।। ੭.੯੬.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਰਾਘਵ ਜੋ ਬਹੁਤ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ਵਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਜਾਬਾਲਿਰਥ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਘਤਪਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ ।। ੭.੯੬.
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਦੀਰਘਤਪ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਆਏ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ऽਪਿ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਾਰ੍ਗਵਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਮਨਃ । ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ਼੍ਚ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੭.੯੬.
ਪੁਲਸਤ, ਸ਼ਕਤੀ, ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਵਾਮਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੌਦਗਲਯ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ।
ਗਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਚ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ । ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਭਃ ।। ੭.੯੬.
ਗਰਗ, ਚ੍ਯਵਨ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਤੇਜੀਲੇ ਭਰਦਵਾਜ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਃ ਸੁਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਪਸਾਂ ਨਿਧਿਃ ।। ੭.੯੬.
ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੌਤਮ, ਕਾਤਿਆਯਨ, ਸੁਯਜ੍ਯ ਤੇ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਵੀ ਆਏ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਕੌਤੂਹਲਸਮਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਾਗਤਾਃ ।। ੭.੯੬.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਵਾਨਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕੁਤੂਹਲਾਤ੍ ।। ੭.੯੬.
ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਸਾਰੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੇ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਗਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ ।। ੭.੯੬.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖ਼ਤਰੀ, ਸ਼ੂਦਰ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਜ੍ਞਾਨਨਿष੍ਠਾਃ ਕਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਃ ਯੋਗਨਿष੍ਠਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਸੀਤਾਸ਼ਪਥਵੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਾਗਤਾਃ ।। ੭.੯੬.
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਜੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਕਸਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਆਏ।
ਤਦਾ ਸਮਾਗਤਂ ਸਰ੍ਵਮਸ਼੍ਮਭੂਤਮਿਵਾਚਲਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਵਰਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਸੀਤਃ ਸਮੁਪਾਗਮਤ੍ ।। ੭.੯੬.
ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਥਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਮृषਿਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਸੀਤਾ ਤ੍ਵਨ੍ਵਗਚ੍ਛਦਵਾਙ੍ਮੁਖੀ । ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਬਾष੍ਪਗਲਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਮਨੋਗਤਮ੍ ।। ੭.੯੬.
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੀਤਾ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ, ਹੱਥ ਜੋੜੇ, ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਗਲਾ ਰੁੰਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨ ਰਾਮ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਿਵਾਯਾਨ੍ਤੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਨੁਗਾਮਿਨੀਮ੍ । ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਃ ਪृष੍ਠਤਃ ਸੀਤਾਂ ਸਾਧੁਵਾਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ।। ੭.੯੬.
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੀਤਾ ਵਲਮੀਕਿ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਲਾਘਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਚੱਲ ਪਈ।
ਤਤੋ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵਮਾਬਭੌ । ਦੁਃਖਜਨ੍ਮਵਿਸ਼ਾਲੇਨ ਸ਼ੋਕੇਨਾਕੁਲਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।। ੭.੯੬.
ਫਿਰ ਉਥੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੁੱਖਦਾਈ ਘਟਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਗਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸਾਧੁ ਰਾਮੇਤਿ ਕੇਚਿਤ੍ਤੁ ਸਾਧੁ ਸੀਤੇਤਿ ਚਾਪਰੇ । ਉਭਾਵੇਵ ਚ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ।। ੭.੯੬.
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਵਧੀਆ ਰਾਮ!', ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਵਧੀਆ ਸੀਤਾ!', ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਰਸ਼ਕ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਮਧ੍ਯੇ ਜਨੌਘਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਸੀਤਾਸਹਾਯੋ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰਿਤਿ ਹੋਵਾਚ ਰਾਘਵਮ੍ ।। ੭.੯੬.
ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾ ਕੇ, ਵਲਮੀਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਰਾਘਵ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਇਯਂ ਦਾਸ਼ਰਥੇ ਸੀਤਾ ਸੁਵ੍ਰਤਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ । ਅਪਵਾਦੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪਤਃ ।। ੭.੯੬.
ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਲੋਕਾਪਵਾਦਭੀਤਸ੍ਯ ਤਵ ਰਾਮ ਮਹਾਵ੍ਰਤ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਸੀਤਾ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੯੬.
ਹੇ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਸੀਤਾ ਹੁਣ ਤੇਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੇਵੇਗੀ; ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।
ਇਮੌ ਤੁ ਜਾਨਕੀਪੁਤ੍ਰਾਵੁਭੌ ਚ ਯਮਜਾਤਕੌ । ਸੁਤੌ ਤਵੈਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੌ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ।। ੭.੯੬.
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਾਨਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੀ ਜਣੇ ਹਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ऽਹਂ ਦਸ਼ਮਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਘਵਨਨ੍ਦਨ । ਨ ਸ੍ਮਰਾਮ੍ਯਨृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਮੌ ਤੁ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਕੌ ।। ੭.੯੬.
ਹੇ ਰਾਘਵ ਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।