ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਖਿਲੇਨਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਭਰਤਾਗ੍ਰਜਃ । ਹਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਂ ਮੁਮੋਚ ਹ ।। ੭.੯੨.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕਰ ਕੇ, ਭਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਵਰਗਾ ਘੋੜਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਸਾਰ੍ਧਮਸ਼੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੇ ਨਿਯੋਜ੍ਯ ਚ । ਤਤੋ ऽਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਨੈਮਿਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੯੨.
ਰਿਤਵਿਦਾਂ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ ਯਗ੍ਹ ਵਿਚ ਲਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਕੁਤਸਥ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਨੈਮਿਸ਼ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰਬਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਿਤਿ ਵਚੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੯੨.
ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਨੈਮਿषੇ ਵਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਆਨਿਨ੍ਯੁਰੁਪਹਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍ ।। ੭.੯੨.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ।
ਉਪਕਾਰ੍ਯਾ ਮਹਾਰ੍ਹਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਸਾਨੁਗਾਨਾਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਮਹਾਮਤਿਃ ।। ੭.੯੨.
ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਾਨੁਗਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਭਰਤਃ ਸਨ੍ਦਦਾਵਾਸ਼ੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ ।। ੭.੯੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਰਤ ਨੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ।
ਵਾਨਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਪਰਿਵੇषਣਮ੍ ।। ੭.੯੨.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੁਗਰੀਵ ਸਮੇਤ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾਂ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਬਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ । ऋषੀਣਾਮੁਗ੍ਰਤਪਸਾਂ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।। ੭.੯੨.
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂ ਸੁਵਿਹਿਤੋ ਯਜ੍ਞੋ ਹਯਮੇਧੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨਾਗੁਪ੍ਤਾ ਚ ਹਯਚਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤ । ਈਦृਸ਼ਂ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੯੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਇਆ; ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਰਾਮ ਦਾ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਨ ਸੀ।
ਨਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ऽਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਹਯਮੇਧੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਛਨ੍ਦਤੋ ਦੇਹਿ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧੋ ਯਾਵਤ੍ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਚਕਾਃ ।। ੭.੯੨.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਦੇ ਘੋੜਾ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਵਾਏ ਇਸਦੇ ਕਿ, 'ਜਦ ਤੱਕ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦਿਓ।'
ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕ੍ਰਤੁਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਗੌਡਾਨਿ ਖਾਣ੍ਡਵਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੭.੯੨.
ਉਸ ਯਜਨ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਨ ਨਿਸ੍ਸृਤਂ ਭਤਤ੍ਯੋष੍ਠਾਦ੍ਵਚਨਂ ਯਾਵਦਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ । ਤਾਵਦ੍ਵਾਨਰਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਮੇਵਾਭ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ।। ੭.੯੨.
ਜਦ ਤੱਕ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਰਹੇ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ, ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਲਿਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੀਨੋ ਵਾ ऽਪ੍ਯਥ ਕृਰ੍ਸ਼ਤਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞਵਰੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਵृਤੇ ।। ੭.੯੨.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਗੰਦਾ, ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਸੁੱਕਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ । ਨਾਸ੍ਮਰਂਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਪ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਸ ਕਦਾਚਨ ।। ੭.੯੨.
ਉਥੇ ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਹਨਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਯਜਨ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਦੇ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯਃ ਕृਤ੍ਯਵਾਨ੍ਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਮ ਸਃ । ਵਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਤ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਾਰ੍ਥੀ ਰਤ੍ਨਮੇਵ ਚ ।। ੭.੯੨.
ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਕਰਤੱਬ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਧਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਰਤਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਤਨ ਹੀ ਮਿਲਿਆ।
ਰਜਤਾਨਾਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਮਸ਼੍ਮਨਾਮਥ ਵਾਸਸਾਮ੍ । ਅਨਿਸ਼ਂ ਦੀਯਮਾਨਾਨਾਂ ਰਾਸ਼ਿਃ ਸਮੁਪਦृਸ਼੍ਯਤੇ ।। ੭.੯੨.
ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਲਗਾਤਾਰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਧਨੇਸ਼ਸ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵਾ । ਈਦृਸ਼ੋ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋ ਨ ਏਵਮੂਚੁਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ ।। ੭.੯੨.
ਇੰਨਾ ਧਨ ਤਾਂ ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ, ਯਮ ਜਾਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ; ਐਸਾ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਾਨਰਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੈਵ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਵਾਸੋਧਨਾਨ੍ਨਮਰ੍ਥਿਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣਹਸ੍ਤਾ ਦਦੁਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੯੨.
ਹਰ ਥਾਂ ਵਾਨਰ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਰਾਖਸ਼ ਖੜੇ ਸਨ; ਉਹ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ, ਧਨ ਤੇ ਰੋਟੀ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਮਥੋ ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨ ਚ ਹੀਯਤੇ ।। ੭.੯੨.
ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਰਾਮ ਦਾ ਐਸਾ ਯਜਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਸਨ; ਇਹ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੇ ਵੱਧ ਚੱਲਿਆ ਤੇ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਿਨਵਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਨਵੇਂਵੇਂ ਸੱਠਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾਭੂਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤੇ । ਸਸ਼ਿष੍ਯ ਆਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ ।। ੭.੯੩.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਯਗ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮੁਨੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਯਜ੍ਞਮਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਏਕਾਨ੍ਤੇ ऋषਿਵਾਟਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਉਟਜਾਞ੍ਛੁਭਾਨ੍ ।। ੭.੯੩.
ਉਹਨੇ ਜਦੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਜੀਬ ਯਗ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਝੋਪੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਸ਼ਕਟਾਂਸ਼੍ਚ ਬਹੂਨ੍ਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਫਲਮੂਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨਾਨ੍ । ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਵਾਟੇ ਰੁਚਿਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਨ੍ਨਵਿਦੂਰਤਃ ।। ੭.੯੩.
ਵਾਲਮੀਕਿ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਕੋਲ, ਉਹਨੇ ਬਹੁਤ ਰਥ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਫਲ ਤੇ ਮੂਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਸੀਤ੍ਸੁਪੂਜਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਃ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ।। ੭.੯੩.
ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ ਸ਼ਿष੍ਯਾਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧृष੍ਟੌ ਯੁਵਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤੌ । ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਰਾਮਾਯਣਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਗਾਯੇਥਾਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ ।। ੭.੯੩.
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਨਿਡਰ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰਾ ਰਾਮਾਯਣ ਕਾਵਿ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਓ।"
ऋषਿਵਾਟੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥੇषੁ ਚ । ਰਥ੍ਯਾਸੁ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਗृਹੇषੁ ਚ ।। ੭.੯੩.
ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਲੀਆਂ, ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਵਨਦ੍ਵਾਰਿ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤੇ । ऋਤ੍ਵਿਜਾਮਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਗੇਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।। ੭.੯੩.
ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ, ਜਿਥੇ ਲੋਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਯਗ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਥੇ ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਇਮਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਜਾਤਾਨਿ ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰੇषੁ ਚਾਸ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਗਾਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੯੩.
ਇਹ ਫਲ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਗੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਗੀਤ ਗਾਓ।
ਨ ਯਾਸ੍ਯਥਃ ਸ਼੍ਰਮਂ ਵਤ੍ਸੌ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਵੈ । ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਸੁਮृष੍ਟਾਨਿ ਨਗਰਾਦ੍ਬਹਿਰਾਸ੍ਯਥਃ ।। ੭.੯੩.
ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਫਲ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਮੂਲ ਖਾ ਲਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਮਨ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਜਾਵੋਗੇ।
ਯਦਿ ਸ਼ਬ੍ਦਾਪਯੇਦ੍ਰਾਮਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਯ ਮਹੀਪਤਿਃ । ऋषੀਣਾਮੁਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਤਤੋ ਗੇਯਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਮ੍ ।। ੭.੯੩.
ਜੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਫੇਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।