ਅਥ ਮਾਸੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਦृਸ਼ਾਨਨਃ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਯਨੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਤ ।। ੭.੮੯.
ਜਦੋਂ ਮਹੀਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਜਾਗ ਪਿਆ।
ਸੋ ऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੋਮਜਂ ਤਤ੍ਰ ਤਪਨ੍ਤਂ ਸਲਿਲਾਸ਼ਯੇ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਂ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬਂ ਤਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ।। ੭.੮੯.
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਸੋਮਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਦੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਗਵਨ੍ਪਰ੍ਵਤਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਹਾਨੁਗਃ । ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਕ੍ਵ ਨੁ ਤੇ ਮਾਮਕਾ ਗਤਾਃ ।। ੭.੮੯.
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਸ ਔਖੇ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ?
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਨष੍ਟਸਞ੍ਜ੍ਞਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਪਰਯਾ ਗਿਰਾ ।। ੭.੮੯.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸਾਂਤਵਨਾ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸ਼੍ਮਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਭृਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ । ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ਼੍ਰਮਪਦੇ ਸੁਪ੍ਤੋ ਵਾਤਵਰ੍षਭਯਾਰ੍ਦਿਤਃ ।। ੭.੮੯.
ਤੇਰੇ ਨੌਕਰ ਵੱਡੀ ਓਲੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਵੀ ਹਵਾ ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਰਿਹਾ।
ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਵੀਰ ਨਿਵਸੇਹ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ।। ੭.੮੯.
ਹੁਣ ਚੈਨ ਕਰ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਰਭਉ ਤੇ ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਰਹਿ। ਹੇ ਵੀਰ! ਇੱਥੇ ਫਲ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਸ।
ਸ ਰਾਜਾ ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੋ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੀਨੋ ਭृਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਭृਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੮੯.
ਉਹਨਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਾਹਂ ਭृਤ੍ਯੈਰ੍ਵਿਨਾਕृਤਃ । ਵਰ੍ਤਯੇਯਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੮੯.
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ, ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਇਹ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਸੁਤੋ ਧਰ੍ਮਪਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ।। ੭.੮੯.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਭृਤ੍ਯਦਾਰਾਨ੍ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤੁਂ ਮਹਾਤੇਜਃ ਕਿਞ੍ਚਿਦਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ ।। ੭.੮੯.
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਕਰੜਾ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਬੁਧਃ ਪਰਮਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਥੋਵਾਚ ਵਾਸਸ੍ਤ ਇਹ ਰੋਚਤਾਮ੍ ।। ੭.੮੯.
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਐਸਾ ਆਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਬੁਧ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਵੱਸਣਾ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ।'
ਨ ਸਨ੍ਤਾਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਕਾਰ੍ਦਮੇਯ ਮਹਾਬਲ । ਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤਸ੍ਯੇਹ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਹਿਤਮ੍ ।। ੭.੮੯.
ਹੇ ਕਾਰਦਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਇਕ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬੁਧਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ । ਵਾਸਾਯ ਵਿਦਧੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾ ।। ੭.੮੯.
ਬੁਧ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਮਾਸਂ ਸ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤਦਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਮਯਤ੍ਯਨਿਸ਼ਂ ਸ਼ੁਦਾ । ਮਾਸਂ ਪੁਰੁषਭਾਵੇਨ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚਕਾਰ ਸਃ ।। ੭.੮੯.
ਫਿਰ, ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਉਹ ਮਰਦ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਵਰਤਾਅ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸਾ ਨਵਮੇ ਮਾਸਿ ਇਲਾ ਸੋਮਸੁਤਾਤ੍ਸੁਤਮ੍ । ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਪੁਰੂਰਵਸਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ ।। ੭.੮੯.
ਫਿਰ ਨਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਇਲਾ ਨੇ ਸੋਮਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪੁਰੂਰਵਸ ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਪਿਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤੇ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍ । ਬੁਧਸ੍ਯ ਸਮਵਰ੍ਣਭਮਿਲਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ।। ੭.੮੯.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਜੰਮਿਆ, ਤਾਂ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਇਲਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁਧ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਉ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਬੁਧਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषੀਭੂਤਂ ਸ ਵੈ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤਰਮ੍ । ਕਥਾਭੀ ਰਮਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ।। ੭.੮੯.
ਅਤੇ ਬੁਧ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਜੋ ਮਰਦ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਨਵਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਵੱਲਮੀਕਿ ਰਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਵਿ ਦਾ ਉਨਾਨਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਤਥੋਕ੍ਤਵਤਿ ਰਾਮੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਉਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਭੂਯੋ ਭਰਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੭.੯੦.
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਅਜੀਬ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਭਰਤ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਇਲਾ ਸਾ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਵਤ੍ਸਰਮਥੋषਿਤਾ । ਅਕਰੋਤ੍ਕਿਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੯੦.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਲਾ ਜੋ ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਤਯੋਸ੍ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਧੁਰ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤੋਃ । ਰਾਮਃ ਪੁਨਰੁਵਾਚੇਮਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤੇ ਕਥਾਮ੍ ।। ੭.੯੦.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਗਤੇ ਸ਼ੂਰੇ ਬੁਧਃ ਪਰਮਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ । ਸਂਵਰ੍ਤਂ ਪਰਮੋਦਾਰਮਾਜੁਹਾਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੭.੯੦.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮੁੰਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬੁੱਧ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਸੰਵਰਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਚ੍ਯਵਨਂ ਭृਗੁਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਮੁਨਿਂ ਚਾਰਿष੍ਟਨੇਮਿਨਮ੍ । ਪ੍ਰਮੋਦਨਂ ਮੋਦਕਰਂ ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਮੁਨਿਮ੍ ।। ੭.੯੦.
ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚ੍ਯਵਨ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਮੋਦਨ, ਮੋਦਕਰ ਤੇ ਫਿਰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ।
ਏਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਨੀਯ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਹृਦੋ ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਨ੍ ।। ੭.੯੦.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਯਂ ਰਾਜਾ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਇਲਃ ਸੁਤਃ । ਜਾਨੀਤੈਨਂ ਯਥਾਭੂਤਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੯੦.
ਇਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਕਰਦਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਾਣੋ ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰੋ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਵਦਤਾਮੇਵ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮੁਪਾਗਮਤ੍ । ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਹ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ ।। ੭.੯੦.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਕਰਦਮ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੁਜਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਓਙ੍ਕਾਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮੁਪਾਗਮਤ੍ ।। ੭.੯੦.
ਪੁਲਸਤਿਆ, ਕ੍ਰਤੁ, ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਓਂਕਾਰਾ ਵੀ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮਾਗਮੇ । ਹਿਤੈषਿਣੋ ਬਾਲ੍ਹਿਪਤੇਃ ਪृਥਗ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਯਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। ੭.੯੦.
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਤਾਰ੍ਥਂ ਪਰਮਂ ਹਿਤਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਹਿ ।। ੭.੯੦.
ਫਿਰ ਕਰਦਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਆਖੀ, 'ਹੇ ਦੁਜੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਇਹੀ ਰਾਜੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ।'
ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੈषਜ੍ਯਮਨ੍ਤਰਾ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍ । ਨਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਤ੍ਪਰੋ ਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਜਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਥੇ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ।। ੭.੯੦.
ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਵੱਛ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਦੇ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਯੱਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਔਖਾ ਯੱਗ ਕਰੀਏ।