ਹਨ੍ਤਾਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਯੇ ਤੁ ਮृषਾਪੂਰ੍ਵਮਦੂषਕਾਨ੍ । ਤਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੇਨ ਭਾਗੇਨ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯੇ ਸੁਰਰ੍षਭਾਃ ।। ੭.੮੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ਤਾਂ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਦੁਰ੍ਵਸੇ । ਤਥਾ ਭਵਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਾਧਯਸ੍ਵ ਯਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ ।। ੭.੮੬.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ऽਨ੍ਵਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ । ਵਿਜ੍ਵਰਃ ਸ ਚ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਵਾਸਵਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ ।। ੭.੮੬.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਚ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੇ । ਯਜ੍ਞਂ ਚਾਦ੍ਭੁਤਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ऽਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍ ।। ੭.੮੬.
ਜਦ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ; ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਯਜਨ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ । ਯਜਸ੍ਵ ਸੁਮਹਾਭਾਗ ਹਯਮੇਧੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ।। ੭.੮੬.
ਹੇ ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ; ਹੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਨृਪਤਿਰਤੀਵ ਮਨੋਹਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ । ਪਰਿਤੋषਮਵਾਪ ਹृष੍ਟਚੇਤਾ ਨਿਸ਼ਮਯ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਾਨਵਿਕ੍ਰਮੌਜਾਃ ।। ੭.੮੬.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ षਡਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਅਠੀ-ਛੇਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ, ਆਦਿ ਕਾਵਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਰਾਮਾਇਣ, ਜੋ ਵਾਲਮੀਕਿ ਜੀ ਨੇ ਰਚਿਆ, ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੋਕ੍ਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਰਾਘਵੋ ਵਚਃ ।। ੭.੮੭.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਕਹੇ ਗਏ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਕ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਰਾਘਵ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੇਵ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ । ਵृਤ੍ਰਘਾਤਮਸ਼ੇषੇਣ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਚ ਯਤ੍ ।। ੭.੮੭.
ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਲਕਸ਼ਮਣ; ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਵਧ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾ ਸੌਮ੍ਯ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਾਹ੍ਲੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਿਲੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸ਼ਯਾਃ ।। ੭.੮੭.
ਹੇ ਸੁਖੀ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਰਦਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬਾਹਲੀਕ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਅਨਿਲ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਚੈਵ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍ ।। ੭.੮੭.
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਾਲਿਆ।
ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮੋਦਾਰੈਰ੍ਦੈਤੇਯੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨੈਃ । ਨਾਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ ।। ੭.੮੭.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉਦਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਨਵਾਨ ਦੈਤਿਆਂ, ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨਾਗ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਸੌਮ੍ਯ ਭਯਾਰ੍ਤੈ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ । ਅਬਿਭ੍ਯਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਸਰੋषਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੭.੮੭.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹੇ ਸੁਖੀ, ਡਰਿਆਂ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਸ ਰਾਜਾ ਤਾਦृਸ਼ੋ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ਧਰ੍ਮੇ ਵੀਰ੍ਯੇ ਚ ਨਿष੍ਠਿਤਃ । ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਪਰਮੋਦਾਰੋ ਬਾਹ੍ਲੀਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੭.੮੭.
ਉਹ ਬਾਹਲੀਕ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉਦਾਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਸ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮृਗਯਾਂ ਰੁਚਿਰੇ ਵਨੇ । ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਨੋਰਮੇ ਮਾਸਿ ਸਭृਤ੍ਯਬਲਵਾਹਨਃ ।। ੭.੮੭.
ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਚੈਤਰ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ, ਫੌਜ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਘ੍ਨੇ ਚ ਨृਪੋ ऽਰਣ੍ਯੇ ਮृਗਾਞ੍ਛਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਹਤ੍ਵੈਵ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਭੂਚ੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੭.੮੭.
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ, ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ।
ਨਾਨਾਮृਗਾਣਾਮਯੁਤਂ ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ਮਾਹਾਸੇਨਸ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੮੭.
ਉਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਬੇਅੰਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਕਾਰਤਿਕੇ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ੈਲਰਾਜਸੁਤਾਂ ਹਰਃ । ਰਮਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਚਰੈਃ ਸਹ ।। ੭.੮੭.
ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਜੈਯ ਹਰਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਮਾਤ੍ਮਾਨਮੁਮੇਸ਼ੋ ਗੋਪਤਿਧ੍ਵਜਃ । ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षੁਃ ਸਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਤਨਿਰ੍ਝਰੇ ।। ੭.੮੭.
ਉਸ ਪਹਾੜੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਝੰਡਾ ਬਲਦ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਔਰਤ ਵਾਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਯੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਃ ਪੁਰੁषਵਾਦਿਨਃ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪੁਰੁषਨਾਮਾਨਸ੍ਤੇ ऽਭਵਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨਾਸ੍ਤਦਾ ।। ੭.੮੭.
ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਦਰਖ਼ਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਵੇਲੇ ਔਰਤਾਂ ਬਣ ਗਏ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਰੀਸਞ੍ਜ੍ਞਂ ਬਭੂਵ ਹ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਾ ਸ ਇਲਃ ਕਰ੍ਦਮਾਤ੍ਮਜਃ । ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਮृਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਂ ਦੇਸ਼ਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੮੭.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਇਲਾ, ਕਰਦਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਵ੍ਯਾਲਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ । ਆਤ੍ਮਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤਂ ਚੈਵ ਸਾਨੁਗਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ ।। ੭.੮੭.
ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਔਰਤ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ—
ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਮਹਚ੍ਚਾਸੀਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ऽ ऽਤ੍ਮਾਨਂ ਤਥਾਗਤਮ੍ । ਉਮਾਪਤੇਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਾਸਮੁਪਾਗਮਤ੍ ।। ੭.੮੭.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠਂ ਕਪਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਰਾਜਾ ਸਭृਤ੍ਯਬਲਵਾਹਨਃ ।। ੭.੮੭.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਵਰਦਃ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਵਰਦਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੭.੮੭.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਇਆਲੂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੱਸ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਖੁਦ ਹੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੋਤ੍ਤਿष੍ਠ ਰਾਜਰ੍षੇ ਕਾਰ੍ਦਮੇਯ ਮਹਾਬਲ । ਪੁਰੁषਤ੍ਵਮृਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ ।। ੭.੮੭.
ਉਠੋ, ਉਠੋ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਕਰਦਮ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਪੁੱਤਰ! ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੁਭਾਵਨ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਢੀਠ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਨ ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭੂਤੋ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਤ੍ ।। ੭.੮੭.
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਤੇ, ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ੋਕੇਨ ਮਹਤਾ ਸ਼ੈਲਰਾਜਸੁਤਾਂ ਨृਪਃ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਹ੍ਯੁਮਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਰ੍ਵੇਣੈਵਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੭.੮੭.
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ੇ ਵਰਾਣਾਂ ਵਰਦੇ ਲੋਕਾਨਾਮਸਿ ਭਾਮਿਨੀ । ਅਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਦੇਵੀ ਭਜ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ।। ੭.੮੭.
ਵਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਮਿਹਰ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖ।
ਹृਦ੍ਗਤਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਹਰਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵੀ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਮਤਾ ।। ੭.੮੭.
ਉਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਰਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਮਾਤਾ ਨੇ, ਸੁਭ ਗੱਲ ਆਖੀ।