ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਰਾਮ ਤ੍ਵਾਂ ਯੇ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਚਨ । ਪਾਵਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤੈਃ ।। ੭.੮੨.
ਰਾਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਸੁਗਤਿ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਘੋਰਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਿਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਭੁਵਿ । ਹਤਾਸ੍ਤੇ ਯਮਦਣ੍ਡੇਨ ਸਦ੍ਯੋ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ ।। ੭.੮੨.
ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਈਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਵਨਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍ । ਭੁਵਿ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਯਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਘਵ ।। ੭.੮੨.
ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਰਾਘਵ, ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛ ਚਾਰਿष੍ਟਮਵ੍ਯਾਗ੍ਰਃ ਪਨ੍ਥਾਨਮਕੁਤੋਭਯਮ੍ । ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਗਤਿਰ੍ਹਿ ਜਗਤੋ ਭਵਾਨ੍ ।। ੭.੮੨.
ਤੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ; ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਨਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਗ੍ਰਹੋ ਨृਪਃ । ਅਭ੍ਯਵਾਦਯਤ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਮृषਿਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨਮ੍ ।। ੭.੮੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਕਹੇ ਗਏ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਪੋਧਨਾਨ੍ । ਅਧ੍ਯਾਰੋਹਤ੍ਤਦਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਪੁष੍ਪਕਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍ ।। ੭.੮੨.
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਮੁਨਿਗਣਾ ਹ੍ਯਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਅਪੂਜਯਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਮਰਾਃ ।। ੭.੮੨.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਃ ਸ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਮਃ ਪੁष੍ਪਕੇ ਹੇਮਭੂषਿਤੇ । ਸ਼ਸ਼ੀ ਮੇਘਸਮੀਪਸ੍ਥੋ ਯਥਾ ਜਲਧਰਾਗਮੇ ।। ੭.੮੨.
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਰਾਮ, ਬਦਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਆਉਣ 'ਤੇ।
ਤਤੋ ऽਰ੍ਧਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਮਧ੍ਯਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਵਾਰੁਹਤ੍ ।। ੭.੮੨.
ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਮੱਧਲੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਉਤਰਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਰੁਚਿਰਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਕਾਮਗਾਮਿ ਤਤ੍ । ਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੭.੮੨.
ਫਿਰ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਕਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਸ੍ਸ੍ਥਂ ਰਾਮੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਭਰਤਂ ਚੈਵ ਗਤ੍ਵਾ ਤੌ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮੌ ੭.੮੨.
ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਖੜੇ ਦਵਾਰਪਾਲ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਲਖ਼ਮਣ ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ।'
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਵ੍ਦ੍ਯਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿਚ ਬਿਆਸੀਵਾਂ ਸਰਗਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾषਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟ ਕਰ੍ਮਣਃ । ਦ੍ਵਾਸ੍ਸ੍ਥਃ ਕੁਮਾਰਾਵਾਹੂਯ ਰਾਘਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ।। ੭.੮੩.
ਰਾਮ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲਾ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਵਾਰਪਾਲ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਪ੍ਰਿਯੌ ਭਰਤਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ । ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਦਾ ਰਾਮੋ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੮੩.
ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਤ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਕृਤਂ ਮਯਾ ਯਥਾ ਤਥ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਕਾਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸੇਤੁਮਥੋ ਭੂਯਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਘਵੌ ।। ੭.੮੩.
ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਹੈ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਕਰਤਬ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ, ਰਾਘਵੋ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਸ਼੍ਚਾਵ੍ਯਯਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸੇਤੁਰ੍ਮਤੋ ਮਮ । ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਸਾਧਕਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੭.੮੩.
ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁਲ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ; ਇਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਮਾਤ੍ਮਭੂਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜਸੂਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਹਿਤੋ ਯष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ।। ੭.੮੩.
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜਿਵੇਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਸੂਯੇਨ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ । ਸੁਹੁਤੇਨ ਸੁਯਜ੍ਞੇਨ ਵਰੁਣਤ੍ਵਮੁਪਾਗਮਤ੍ ।। ੭.੮੩.
ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੂਯੇਨ ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ ।। ੭.੮੩.
ਸੋਮ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਸਹ । ਹਿਤਂ ਚਾਯਤਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤੌ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥਃ ।। ੭.੮੩.
ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਭਰਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੮੩.
ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਕ-ਚਤੁਰ ਭਰਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮਃ ਪਰਃ ਸਾਧੋ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮ ।। ੭.੮੩.
ਹੇ ਸਾਧੂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਮਰ ਯਸ਼ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਹੀਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਿਵਾਮਰਾਃ । ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਲੋਕਾਨਾਥਂ ਯਥਾ ਵਯਮ੍ ।। ੭.੮੩.
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਲੋਕ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਾਂ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਲ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਗਤਿਭੂਤੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਪਿ ਰਾਘਵ ।। ੭.੮੩.
ਹੇ ਮਹਾਬਲ ਰਾਜਨ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਘਵ।
ਸ ਤ੍ਵਮੇਵਂਵਿਧਂ ਯਜ੍ਞਮਾਹਰ੍ਤਾਸਿ ਕਥਂ ਨृਪ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਰਾਜਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ।। ੭.੮੩.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਜੋ ਐਸਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਣਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪੁਰੁषਾ ਰਾਜਨ੍ਪੌਰੁषਮਾਗਤਾਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਵਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਰ੍ਵਕੋਪਜਃ ।। ੭.੮੩.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ, ਸਭ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਨਾਸ ਨੂੰ ਭੋਗਣਗੇ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗੁਣੈਰਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮ । ਪृਥਿਵੀਂ ਨਾਰ੍ਹਸੇ ਹਨ੍ਤੁਂ ਵਸ਼ੇ ਹਿ ਤਵ ਵਰ੍ਤਤੇ ।। ੭.੮੩.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਭਰਤਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ऽਮृਤਮਯਂ ਤਦਾ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ।। ੭.੮੩.
ਭਰਤ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵਾਦ੍ਯ ਵਚਨੇ ऽਨਘ ।। ੭.੮੩.
ਉਸ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੁਭ ਅਚਨ ਆਖੇ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।'
ਇਦਂ ਵਚਨਮਕ੍ਲੀਬਂ ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਸਮਾਹਿਤਮ੍ । ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍ ।। ੭.੮੩.
ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ।