ਯਦਿ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਜੀਵਤੁ । ਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਵਰਮੇਤਂ ਮੇ ਇਪ੍ਸਿਤਂ ਪਰਮਂ ਮਮ ।। ੭.੭੬.
ਜੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵ ਜਾਵੇ; ਇਹੀ ਵਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਮਮਾਪਚਾਰਾਦ੍ਯਾਤੋ ऽਸੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੈਕਪੁਤ੍ਰਕਃ । ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਃ ਕਾਲੇਨ ਨੀਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਮੇਰੇ ਅਪਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ — ਯਮਲੋਕ — ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਜੀਵਯਥ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਨਾਨृਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ । ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤੋ ऽਰ੍ਥੋ ਮੇ ਜੀਵਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸੁਤਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਾਉਣਾ ਹੈ।
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਬੁਧਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਚੂ ਰਾਘਵਂ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਵृਤੋ ਭਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸੋ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਬਾਲਕਃ । ਜੀਵਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਭੂਯਃ ਸਮੇਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ ।। ੭.੭੬.
ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾਓ; ਅੱਜ ਉਹ ਬੱਚਾ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਪਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ऽਯਂ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਬਾਲੋ ऽਸੌ ਜੀਵੇਨ ਸਮਯੁਜ੍ਯਤ ।। ੭.੭੬.
ਜਿਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਇਹ ਸ਼ੂਦਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਾਧੁ ਯਾਮ ਨਰਰ੍षਭ । ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਰਾਘਵ ।। ੭.੭੬.
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕismet ਹੋਵੇ, ਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ! ਆਓ, ਰਾਘਵ, ਅਸੀਂ ਅਗਸਤ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਚਲਦੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮਾਪ੍ਤਾ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਃ ਸੁਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਂ ਹਿ ਗਤਂ ਵਰ੍षਂ ਜਲਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਤਃ ।। ੭.੭੬.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਵ੍ਰਤ-ਸਮਾਪਤੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਲੰਘ ਗਏ ਹਨ।
ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤਦ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਮੁਨਿਂ ਸਮਭਿਨਨ੍ਦਿਤੁਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯਾਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਚਲਦੇ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਆ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਆਰੁਰੋਹ ਵਿਮਾਨਂ ਤਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰੈਃ । ਰਾਮੋ ऽਪ੍ਯਨੁਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨੇਸ੍ਤਪੋਵਨਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਚਲ ਪਏ, ਤੇ ਰਾਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁੰਭਜਨਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵਾਨ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਪਸਾਂ ਨਿਧਿਃ । ਅਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।। ੭.੭੬.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਆਏ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਅਗਸਤ ਨੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਹृष੍ਟਾ ਨਾਕਪृष੍ਠਂ ਸਹਾਨੁਗੈਃ ।। ੭.੭੬.
ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪੁष੍ਪਕਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਚ । ਤਤੋ ऽਭਿਵਾਦਯਾਮਾਸ ਹ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ ਤੇ ਅਗਸਤ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੋ ऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜਸਾ । ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿषਸਾਦ ਨਰਾਧਿਪਃ ।। ੭.੭੬.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ । ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸਿ ਰਾਘਵ ।। ੭.੭੬.
ਕੁੰਭਜਨਮ, ਮਹਾਤਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਅਗਸਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਘਵ।'
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਬਹੁਮਤੋ ਰਾਮ ਗੁਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰੁਤ੍ਤਮੈਃ । ਅਤਿਥਿਃ ਪੂਜਨੀਯਸ਼੍ਚ ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੭੬.
ਰਾਮ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਈ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਮਿਹਮਾਨ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾ ਹਿ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਮਾਗਤਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਘਾਤਿਨਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤੁ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤ੍ਵਯਾ ਜੀਵਾਪਿਤਃ ਸੁਤਃ ।। ੭.੭੬.
ਦੇਵਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਉष੍ਯਤਾਂ ਚੇਹ ਰਜਨੀ ਸਕਾਸ਼ੇ ਮਮ ਰਾਘਵ । ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪੁष੍ਪਕੇਣ ਤ੍ਵਂ ਗਨ੍ਤਾ ऽਸਿ ਪੁਰਮੇਵ ਹਿ ।। ੭.੭੬.
ਰਾਘਵ, ਇਹ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਬਿਤਾ ਲੈ; ਸਵੇਰੇ ਤੂੰ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ 'ਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਨਾਤਨਃ ।। ੭.੭੬.
ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਪੁਰਖ ਹੈਂ।
ਇਦਂ ਚਾਭਰਣਂ ਸੌਮ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਵਪੁषਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ । ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਘਵ ।। ੭.੭੬.
ਇਹ ਗਹਿਣਾ, ਮਿੱਠੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ—ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰ, ਰਾਘਵ।
ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਪੁਨਰ੍ਦਾਨੇ ਸੁਮਹਤ੍ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਭਰਣੇ ਹਿ ਭਵਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਰੁਤਾਮਪਿ ।। ੭.੭੬.
ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਦੇਣ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਚੁਕਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤਾਰਯਿਤੁਂ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਪਿ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛ ਨਰਾਧਿਪ ।। ੭.੭੬.
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਭਰਣਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ ।। ੭.੭੬.
ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਿਣਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਥੋਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਰਥਃ । ਰਾਮੋ ਮਤਿਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ ।। ੭.੭੬.
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋ ऽਯਂ ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ । ਗृਹ੍ਣੀਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਹਂ ਵੈ ਕਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵ ।। ੭.੭੬.
ਭਗਵਨ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਨृषਿਃ ।। ੭.੭੬.
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਰਾਮ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਸਨ੍ਕृਤਯੁਗੇ ਰਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੇ ਪੁਰਾਯੁਗੇ । ਅਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ।। ੭.੭੬.
ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਸੀ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਰਾਜਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍ । ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ।। ੭.੭੬.
ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੋਲ ਗਈਆਂ; ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਨੋ ਹਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵਮ੍ । ਯਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਾਨਾ ਧੂਤਪਾਪਾਸ਼੍ਚਰੇਮਹਿ । ਨ ਵਸਾਮੋ ਵਿਨਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਏष ਨੋ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਪਰਃ ।। ੭.੭੬.
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਦੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜੀ ਸਕੀਏ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ — ਇਹ ਸਾਡਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।