ਕੁਸ਼ਮੁष੍ਟਿਮੁਪਾਦਾਯ ਲਵਂ ਚੈਵ ਤੁ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਭੂਤਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ।। ੭.੬੬.
ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦੀ ਮੋਠੀ ਅਤੇ ਲਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਯਸ੍ਤਯੋਃ ਪੂਰ੍ਵਜੋ ਜਾਤਃ ਸ ਕੁਸ਼ੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਤ੍ਕृਤੈਃ । ਨਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜਨੀਯਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਕੁਸ਼ ਇਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ ਤਤ੍ ।। ੭.੬੬.
ਉਹ ਦੋ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਕੁਸ਼' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚਾਵਰੋ ਭਵੇਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਲਵੇਨ ਸ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਨਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜਨੀਯੋ ਵृਦ੍ਧਾਭਿਰ੍ਲਵ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮਤਃ ।। ੭.੬੬.
ਜੋ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਵਾ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਲਵਾ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਕੁਸ਼ਲਵੌ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਾਵੁਭੌ ਯਮਜਾਤਕੌ । ਮਤ੍ਕृਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਨਾਮਭ੍ਯਾਂ ਖ੍ਯਾਤਿਯੁਕ੍ਤੌ ਭਵਿष੍ਯਤਃ ।। ੭.੬੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਂ 'ਕੁਸ਼' ਅਤੇ 'ਲਵਾ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਰੱਖੇ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ।
ਤਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਜਗृਹੁਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਹਸ੍ਤਾਤ੍ਸਮਾਹਿਤਾਃ । ਅਕੁਰ੍ਵਂਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤਯੋਰ੍ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਾਃ ।। ੭.੬੬.
ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਰੀਤਿ ਮੁਨੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈ ਲਈ, ਤੇ ਫਿਰ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਰੀਤਿ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾ ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਂ ਚ ਵृਦ੍ਧਾਭਿਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨਾਮ ਚ । ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਵੌ ਸ਼ੁਭੌ ।। ੭.੬੬.
ਜਦੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਹ ਰੀਤਿ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ, ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸੁਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰ੍ਦਿष੍ਟ੍ਯੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬੬.
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ; ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਝੋਪੜੀ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੋਇਆ!'
ਤਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਵ੍ਯਤੀਤਾ ਵਾਰ੍षਿਕੀ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸ਼੍ਰਾਵਣੀ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ ।। ੭.੬੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਲਈ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਰਾਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘ ਗਈ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੌਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕੀਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਯਯੌ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮੁਖਃ ਪੁਨਃ ।। ੭.੬੬.
ਸਵੇਰੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਰੀਤਿ ਕਰ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਯਮੁਨਾਤੀਰਂ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਃ ਪਥਿ । ऋषੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਾਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ ।। ੭.੬੬.
ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਾਰ੍ਗਵਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ਨृਪਃ । ਕਥਾਭਿਰਭਿਰੂਪਾਭਿਰ੍ਵਾਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੭.੬੬.
ਉਥੇ, ਭਾਰਗਵ ਮੁਨੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸ ਕਾਞ੍ਚਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਮੇਤੋ ਰਘੁਪ੍ਰਵੀਰੋ ਰਜਨੀਂ ਤਦਾਨੀਮ੍ । ਕਥਾਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵਿਰਾਮਯਾਮਾਸ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸੂਨੁਃ ।। ੭.੬੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੀਰ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰਾਤ ਲੰਘਾ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍षष੍ਟਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਦਿ ਕਾਵਿ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਚੱਠੀਅਤ ਸर्ग ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਅਥ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਯਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚ੍ਯਵਨਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਲਵਣਸ੍ਯ ਯਥਾ ਬਲਮ੍ ।। ੭.੬੭.
ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਆਈ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਚਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਲਵਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੰਨੀ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਸ੍ਯ ਚ ਬਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾਃ । ਅਨੇਨ ਸ਼ੂਲਮੁਖ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਮੁਪਾਗਤਾਃ ।। ੭.੬੭.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਇਸ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਮ੍ ।। ੭.੬੭.
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਚਵਨ ਨੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ । ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭਵੇ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਚ੍ਛृਣष੍ਵ ਮੇ ।। ੭.੬੭.
ਹੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਲ ਨਾਇਕ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਪੁਰਾ ਰਾਜਾ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸੁਤੋ ਬਲੀ । ਮਾਨ੍ਧਾਤੇਤਿ ਸ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੭.੬੭.
ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂਧਾਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਯਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨੇ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਸੁਰਲੋਕਮਿਤੋ ਜੇਤੁਮੁਦ੍ਯੋਗਮਕਰੋਨ੍ਨृਪਃ ।। ੭.੬੭.
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਹਕ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਮਾਨ੍ਧਾਤਰਿ ਕृਤੋਦ੍ਯੋਗੇ ਦੇਵਲੋਕਜਿਗੀषਯਾ ।। ੭.੬੭.
ਜਦੋਂ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਧਾਸਨੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧੇਨ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਵਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਧ੍ਯਰੋਹਤ ।। ੭.੬੭.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਕਸਮ ਚੁੱਕੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ । ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਜਮ੍ ।। ੭.੬੭.
ਉਸ ਦੀ ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ।
ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਨ ਤਾਵਤ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਸ਼੍ਯਾਂ ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ ।। ੭.੬੭.
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਵੀਰ ਸਮਗ੍ਰਾ ਤੇ ਮੇਦਿਨੀ ਨਿਖਿਲਾ ਵਸ਼ੇ । ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁष੍ਵੇਹ ਸਭृਤ੍ਯਬਲਵਾਹਨਃ ।। ੭.੬੭.
ਜੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇਰਾ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇ, ਤਾੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ, ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੇਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤਂ ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕ੍ਵ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਸ਼ਾਸਨਂ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ ।। ੭.੬੭.
ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਸ਼ਕਰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਕਿੱਥੇ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?'
ਤਮੁਵਾਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਮਧੁਪੁਤ੍ਰੋ ਮਧੁਵਨੇ ਨ ਤੇ ऽ ऽਜ੍ਞਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ऽਨਘ ।। ੭.੬੭.
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਧੂਵਨ ਵਿੱਚ ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲਵਣ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਘੋਰਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਵ੍ਰੀਡਿਤੋ ऽਵਾਙ੍ਮੁਖੋ ਰਾਜਾ ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਹ ।। ੭.੬੭.
ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਕਠੋਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੁੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਜੋਗਾ ਨਾ ਰਹਿਆ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਹ੍ਰਿਯਾ ਕਿਞ੍ਚਿਦਵਾਙ੍ਮੁਖਃ । ਪੁਨਰੇਵਾਗਮਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨਿਮਂ ਲੋਕਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੭.੬੭.
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਲਜਜਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਹृਦਯੇ ऽਮਰ੍षਂ ਸਭृਤ੍ਯਬਲਵਾਹਨਃ । ਆਜਗਾਮ ਮਧੋਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਮਰਿਨ੍ਦਮਃ ।। ੭.੬੭.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੰਜ ਲੈ ਕੇ, ਸੇਵਕਾਂ, ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਧੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਲਵਣਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ । ਦੂਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਕਾਸ਼ਂ ਲਵਣਸ੍ਯ ਹਿ ।। ੭.੬੭.
ਲਵਣ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਲਵਣ ਦੇ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।