ਤਥਾ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕੈਕੇਯੀਂ ਚਾਭ੍ਯਵਾਦਯਤ੍ ।। ੭.੬੪.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੌਸਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ऽਭਿਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ । ਰਾਮੇਣ ਚਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ ।। ੭.੬੪.
ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਵਿਦਾ ਲਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਭਰਤਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ । ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਪ੍ਰਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਥੋ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੬੪.
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਾਲਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸੇਨਾਮਥ ਸੋ ऽਗ੍ਰਤਸ੍ਤਦਾ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਜਿਪ੍ਰਵਰੌਘਸਙ੍ਕੁਲਾਮ੍ । ਉਪਾਸ ਮਾਸਂ ਤੁ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਸ੍ਤ੍ਵਥ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਰਘੁਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ ।। ੭.੬੪.
ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਚੰਗੇ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚਲ ਪਿਆ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁष੍षष੍ਟਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਚੌਂਠੀ ਸੱਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਆਦਿ ਕਵੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਰਚਿਆ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੋषਿਤਃ ਪਥਿ । ਏਕ ਏਵਾਸ਼ੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਤਦਾ ।। ੭.੬੫.
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਿਰਾਤ੍ਰਮਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੂਰ ਉष੍ਯ ਰਾਘਵਨਨ੍ਦਨਃ । ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਮਗਚ੍ਛਦ੍ਵਾਸਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੬੫.
ਦੋ ਰਾਤਾਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਵਾਲਮੀਕਿ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਥੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬੫.
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਭਗਵਨ੍ਵਸ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਗੁਰੋਃ ਕृਤ੍ਯਾਦਿਹਾਗਤਃ । ਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਵਾਰੁਣੀਂ ਦਿਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੬੫.
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਪੱਛਮੀ ਵੱਲ, ਵਾਰੁਣੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮਹਾਯਸ਼ਃ ।। ੭.੬੫.
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ!'
ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਮਿਦਂ ਸੌਮ੍ਯ ਰਾਘਵਾਣਾਂ ਕੁਲਸ੍ਯ ਹਿ । ਆਸਨਂ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛ ਮੇ ।। ੭.੬੫.
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬੇਝਿਜਕ ਆਸਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਦਾ ਪੂਜਾਂ ਫਲਮੂਲਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਗਤਃ ।। ੭.੬੫.
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਪੂਜਾ, ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖਾ ਕੇ ਵੱਡੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾਈ।
ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਫਲਮੂਲਂ ਚ ਮਹਰ੍षਿਂ ਤਮੁਵਾਚ ਹ । ਇਯਂ ਯਜ੍ਞਵਿਭੂਤਿਸ੍ਤੇ ਕਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪਤਃ ।। ੭.੬੫.
ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਖਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ — ਇਹ ਕਿਸ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ?'
ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਸ਼ृਣੁ ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਬਭੂਵਾਯਤਨਂ ਪੁਰਾ ।। ੭.੬੫.
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਸੁਣੋ, ਇਹ ਆਸਥਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਦਾ ਸੀ।'
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਪੂਰ੍ਵਕੋ ਰਾਜਾ ਸੌਦਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੀਰਸਹੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨਤਿਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ।। ੭.੬੫.
ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਰਾਜਾ ਸੌਦਾਸਾ ਦੇ ਪুতਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀਰਸਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਸ ਬਾਲ ਏਵ ਸੌਦਾਸੋ ਮृਗਯਾਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ । ਚਞ੍ਚੂਰ੍ਯਮਾਣਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਸ ਸ਼ੂਰੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਦ੍ਵਯਮ੍ ।। ੭.੬੫.
ਸੌਦਾਸਾ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੇਖੇ ਜੋ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਰੂਪਿਣੌ ਘੋਰੌ ਮृਗਾਨ੍ਬਹੁਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਭਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਵਸਨ੍ਤੁष੍ਟੌ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਨੈਵ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ।। ੭.੬੫.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਬਾਘ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਸਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਤੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮृਗਂ ਚ ਵਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਤਾ ऽ ऽਵਿष੍ਟੋ ਜਘਾਨੈਕਂ ਮਹੇषੁਣਾ ।। ੭.੬੫.
ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਨਿਪਾਤ੍ਯ ਤਮੇਕਂ ਤੁ ਸੌਦਾਸਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ । ਵਿਜ੍ਵਰੋ ਵਿਗਤਾਮਾਰ੍षੋ ਹਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ ।। ੭.੬੫.
ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੌਦਾਸਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਬਿਨਾ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਾਯਂ ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਸਨ੍ਤਾਪਮਕਰੋਦ੍ਘੋਰਂ ਸੌਦਾਸਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬੫.
ਜਦ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੌਦਾਸਾ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਸ੍ਮਾਦਨਪਰਾਧਂ ਤ੍ਵਂ ਸਹਾਯਂ ਮਮ ਜਘ੍ਨਿਵਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵਾਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ।। ੭.੬੫.
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਪੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ । ਕਾਲਪਰ੍ਯਾਯਯੋਗੇਨ ਰਾਜਾ ਮਿਤ੍ਰਸਹੋ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੬੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ; ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰਸਹਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਰਾਜਾਪਿ ਯਜਤੇ ਯਜ੍ਞਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਮਹਾਯਜ੍ਞਂ ਤਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਭ੍ਯਪਾਲਯਤ੍ ।। ੭.੬੫.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਡਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞੋ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਬਹੁਵਰ੍षਗਣਾਯੁਤਃ । ਸਮृਦ੍ਧਃ ਪਰਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਦੇਵਯਜ੍ਞਸਮੋ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੬੫.
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ।
ਅਥਾਵਸਾਨੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ । ਵਸਿष੍ਠਰੂਪੀ ਰਾਜਾਨਮਿਤਿ ਹੋਵਾਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ।। ੭.੬੫.
ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਜਾਤੋ ऽਨ੍ਤਃ ਸਾਮਿषਂ ਭੋਜਨਂ ਮਮ । ਦੀਯਤਾਮਿਹ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ।। ੭.੬੫.
ਇਸ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਦੇਵੋ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਾ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸਂਸ੍ਕਾਰਕੁਸ਼ਲਮੁਵਾਚ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ ।। ੭.੬੫.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਵਿष੍ਯਂ ਸਾਮਿषਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਯਥਾ ਭਵਤਿ ਭੋਜਨਮ੍ । ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵੈ ਪਰਿਤੁष੍ਯੇਦ੍ਯਥਾ ਗੁਰੁਃ ।। ੭.੬੫.
ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਐਸਾ ਬਣਾਓ ਕਿ ਉਹ ਸੁਆਦ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ।
ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਦਃ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਨਸਃ । ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੂਦਵੇषਮਥਾਕਰੋਤ੍ ।। ੭.੬੫.
ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਰਸੋਈਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਤੇ ਉਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਰਸੋਈਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਸ ਮਾਨੁषਮਥੋ ਮਾਂਸਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ । ਇਦਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਹਵਿष੍ਯਂ ਚ ਸਾਮਿषਂ ਚਾਨ੍ਨਮਾਹृਤਮ੍ ।। ੭.੬੫.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਾਸ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਮਾਸ ਸਮੇਤ, ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।'